Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

verberibus afficit et qn̄qꝫ interimit.Quis dotuit Cyconiā maſculū feminefidem thori ſeruare; et in ea adultereūcōcubitū vindicare? qd̓ ex ſolo cognoſcitodore. Quis docuit turturē tanta fidemarito cōiungi. vt eo mortus n̄lli vnꝙͣalteī ſe cōiungat? ſed oēꝫ ſocietatē refugiat. ſola ſꝑ incedat et amiſſū cōparemſy geniat? Quis mai nos piſces īſtruxit vt int̓ eos nulla adulteria cōmittāt̉.ſed ſit vnuſquiſqꝫ ſuo cōpari iungit̉. vtnunꝙͣ alteri vniat̉? Hec igit̉ eſt lex illaquā natura docuit oīa animantia. Exinſtinctū ergo nature ſūt iurimonia etideo iuſta et ſcā ſi debito fuerint ſeruata Scd̓o hoc ip̄m docet eſſe dīnalcpͥtura. Laui dr̄ Alath. xix. deqͥ abinicio inaſculū et feminā fecit eos. ſedfruſtra fecit eos in ſexū diſtinctos. nonin tallum p̄cepit eis vt treſcerent tumcreſce niſi mutuā cōiunctionē poſſent. ergo ad hoc eos fecit vt mutus ſe iungerēt. Itē ſi iurimoniū malū eēteius ſeꝑacio boͣ eſſet. qꝛ cuiq cōiunctiouiala eſi. eius diuiſis bona eſt. ſed dn̄sdicit mrimonia. p̄ter adulteriū nullaalia eſſe ſeꝑanda. Mrimoniū igit̉eſt malū. et eſt malū vel bonū. ergo eſtbonū. Minor ꝓbatur Aathei. xix. vbiPhariſei q̄rentes dixerunt Si licet hoīdimitte vxorē ſuā quatūqꝫ ex. qͥbusdn̄s ait Non legiſtis qꝛ fecit hoīes adinicio maſculū et feminā fecit eos. ꝓpt̓hoc inquit. dimittet patrē et matre etadherebit vir vxori ſue. et erunt duo intarne vna. et ſubdit. Quos deq cōiunxit. homo ſeꝑat. et illi dixer̄t. Quidergo moyſes mādauit dari libellū repudij et dimitti; et dn̄s Ad duriciā cordisvri ꝑmiſit vobis dimittē vxores vrās.ab inicio ſit fuit. Dico ergo vobisqui dimiſerit vxorē ſuā. ob cāmi fornitatōis. et aliā duxit mechatur: qͦd iſtisexp̄ſſius? qd aꝑcius; eſt igit̉ cecus quidoctrine aꝑte et cōtluſioni abſolute a doctore vitatis date. nitit̉ cōtraireItē Aplūs. i. Corͣ. viij. Gonū eſt inqͣthōi mulierē tangē̓. ſed ꝓpt̓ fornitacōnem vnuſquiſqꝫ mulierē ſuā habeat. etvna queqꝫ ſuū virū: Nūc q̄ro ā ꝓpt̓ fornitatōem vitandā a faciendā. quā ipſealibi ꝓhibet. fugite fornitacōnem. ergovxorē hrī cōcedit ꝓpt̓ fornitacōeꝫ vitan. ergo vxor cognoſcit̉ peccatū vitatur. Mrīmoniū ergo bonū eſſe ꝓbaturnec te intueat. qꝛ dicit bonū eſt mulierē tange̓. Uult ditē melis eſt caſte viuere ꝙͣ cōtinere Un̄ ſubdit. volo oēshoīes eſſe ſicut ego ſū. Vn̄ bonū eſt ſi ſicꝑinaneāt ſicut ego. ſed ſi cōtinēt aubāt. melis eſt inqͣt nubē ꝙͣ vr̄i: et mltaaptiſſiā ſūt ibi dr̄ ilta mateīā. Itē Thimo. v. Adoleſcencōres viduas deuita.et ſubdit. Volo ergo iuniores viduasaubē̓. ſilios ꝓcreare. iurēſſamilias eſſenichil iſtis aꝑcius. ergo errāt murtinsniū dauinunt. Un̄ d̓t Thimo. xij. Ep̄suia īfeſte dicit. qꝛ in nouiſſuns tꝑibusdiſcedēt qͥdā a fide adherētes ſpiritibuserroris ⁊t. ꝓhibētes nube̓ et abſtinereiubētes a tibis quos d̓s creauit: manifeſtū igit̉ eſt. oēs ibi errāt nupciasdauināt cibos alijs comedē vetēt. Gꝫiſca faciūt patarem. ipſi ſūt igit̉ hēticiDe qͥbus ꝓphetauit ſpūs Aplīs. Itē ſinuptie male eſſent. dn̄s mnalas eſſe dotuiſſet. nec eas ſua preſencia coronalſetnet ibi manducaſſet. nec eas ſolemni