Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ihelus noue modo inſolito ottrditureſſe natus. cōſtat ſcd̓m phūi et eciāAugq. duo materialia corꝑa ſimuleſſe pūt. Vnde in aliqd̓ vas aquaingredit̓ neceſſaris aer egredit̉. ſic̄ ip̄aexꝑiencia ꝓbat̉. Sꝫ corpus dn̄i ex virginali ventre exiuit. ita nec clauſtrapirginea violauit. nec portā apperuit.ſed clauſam omnino dimiſit. ego incodē loco alio corꝑe ſimul fuit. qꝛ ſicelſe oportuit. ex quo portā leſit mag nouitatē mūdo induxit Vnde de hacnouitate ſub figura lucis dictum eſt inHeſter. iiij. Iudeis inqͦt noua lux oriviſa eſt. et dicit iudeis qꝛ ꝑſenalit̓ miſſus ē ſolis eis. Un̄ ipſe dicit in Mat.Non ſū millus ſupple ꝑſonalit̓ ad oues ꝑierunt douius iſrl̓. licet finalit̓ſiui tori mūdo millus Dr̄ in eadem autoritate. xp̄c lux. qꝛ ſitut lux vitrum 2 corpus ꝑſpituū ꝑtranſit. nec tn̄ illd̓diuidit vel corruupit. ſit dn̄s de iurēexiuit. nec tn̄ portā aꝑuit. nec vllū eidolorera ingeſſit. Gitut gerinē ꝓcedit ex vite. et flos exit de arbore ſine aliqͣ corrupcōe. ſic potuit flos nr̄ xp̄t ſupuliabili ſua u̓tute ſine corruptōe naſci de iurē ipſa virgine permanenre.Tercō domine iheſus nouo eſt noīnatus. enī hoc nomē nouū caſualit̓ ēiuuentū. nec caſu eſt xp̄o impoſitū. ſedab eterno eſt ordinatū. et deo precipiēte ab angelo eſt ī tꝑe nūcietū A iurē ſibi īpoſitū. ab aplīs p̄dicatū et nūc eſtab hoībꝰ hōratū. fuit ergo hoc nomennouū non rōne vocis ſed rōne ſignificacōnis in ſolo dn̄o fuit. Vnde ſi aliqͥsalius noīe iheſus fuit tn̄ noīs n̄llusbabuit nec hrē potuit. ꝓpter hoc benein Yſai. p̄dictū fuit. Vocabit̉ inqt tibinomē nouū qd̓ os dm̄i noīauit. Sed denoīe require in ſetūdo ſeruioē. quia ēgoſit eſt dn̄s innouatus. et nos eo īnouari debemq. qꝛ eciā anuus hodie innouatur et iuenſis. Debeuiq igit̉ īnouaiqͣntum ad ſpūalis vite pͥncipinm. quā ad mediū. et qͣntum ad vltiuiū. velpoſtremū. nam ſcd̓m Alugi. Oīs ordoꝑfectus pͥmum habet vltiaū. et qꝛ deprime ad vltimū non eſt deueniremediū. cōcludit. ad ordinē ꝑfectumrequirit̉. pͥuium mediū et poſtremumEſt ergo rogādus ip̄e iheſus īneuatovt innouet nr̄iū pͥncipium graciā expiantē. innouet mediū graciā roborātē. et innouet etiā vltimū graciamtōlumantē. Dito rogandus ē nolteriheſus vt innouet penitencie noſtre pnͥcipium grām expiantem. Hec ē eiūgracia voluntatē hoīs preuenit vt bo velit. tui dum homo cōſentit omīapeccata mortalia qͣntum ad culpā exigit et animā mūdā reddit. hanc autemgraciam petebat propheta diceret.Cor mūdum trea in uit deus ⁊t. tunteniui homini cor mūdum datur. et ſpērettus in viſceribus innouat̉. quandogracia diuina anime ipſius infundit̉.ſine hac eniui gratia homo ſurgit atulpa. nec incipit penitenciā. Un̄ dicitAplūs ad Cor̄. Expurgate vetus ſermientum .ſ. tulpami. vt ſitis. no. cōſperlio .ſ. renouari per gratiam Secūdo rogādus eſt dominus iheſus. vt innouetnoſtrum medium per graciam roborāttm. hec eniu gratia dum hominēduui a culpa inueuit ſemper de bonoin melius proficere facit. et heminem