Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sed videmus natura ingrā multisanimalibꝰ dedit arma. ita quibuſdācornua ad impetendum. qͥbuſdā dētesferoces et caninos ad lacerandū. et oralonga et lata ad tapiendū. quibuſdamvngues atutos et ſcilſos ad capiendumet laniandū. q̄buſdā pedes fortes adtuciendū. qͥbuſdā roſtra forcia et atutaad capiendū et dilaniandū. et ſit eſt deoībus alijs ſciendū. Nam qͦbuſdā cōtulit venenū et arma alia ad inpugnādūquibuſdā agilitatē dedit inembrorū adfugiendum. et qꝛ exempla ſunt in hijsoībus manifeſta. ideo ea ponere turaui. Vnde natura horū nichil contulithomini ſicut patet tuilibet intuenti.omīa intmbra dedit homini mollia adnullā leſionem apta. ergo ſi naturadefici: in nobiſſiuia creatura. homo eſtanimal manſuetū natura. Sed res incōtrariū verſa eſt. qꝛ qd̓ homini natuānegauit ars diabolita adinuenit. Qd̓eniu animal quantūcumqꝫ crudele tothabet ad inpugnandū arma quot adinuenit humana mialicia? aīalia quantumtumqꝫ trudelia gerunt tam aſperabella vt rōnabilia? Vbi inuenit̉ hodietanta trudelitas. taui iuimanis impietas. tantaqꝫ ferocitas. ſitut vbi debereteſſe manſuetudo humaītatis. ergo ſi aquotūqꝫ diffinicō remouet̉; et ip̄m ꝑit̓qd̓ diftinitū eſt tollit̉: duui aīmalſuetū eſſe deſiſtis. natura hoīs ſpoliaī̓sQuare ergo kariſſimi naturā noſtrammutauimus. et cōſequens a deo nrōretelliuiq; ideo tot malis inuoluiuurtot guerris atterimur. tot tēpeſtatibꝰꝓcellarum extutiur. net ab eis vllopacto liberari valemus. Quomēdo eiūviuere poteſt herba deficiente humore?quō fructificabit arbor areſcenti radicequō fluet riuulus ſi aqua ſibi deturex fonte. quō viuēt torꝑis membrainfluēte corde? Quō germinabit herbaſole radios ſubtrahente. Quid igiturmirum eſt ſi a creatore. gubernatore. etcōſeruatore retelſimi ſi tot malis exponimur. Vnde clamat Yſa. Nunqͥd abbreuīata eſt manq di vt ſaluare neq̄ataut impotēs factus eſt ad liberādum. eſt het cauſa. Que igit̉ cauſa eſt illa ſubdit̉ Inijtates inqͦt nrē dimiſerūtinter nos et deū noſtrū et pectata nrāꝓlibuerunt benū a nobis. R: deamusergo kariſſimi ad noſtrā naturā. attendamus qͣlis ſit vita nrā. videamus vilitatem vel humilitatē noſtrā. et attendauius dignitatē noſtrā vt nec deiciamur triſticiam. nec eleuemur ſuꝑbram.uet iāſuetudine ꝑdita nos trudelitatiſubdamiq̄. ip̄ſo denāte cui ſoli eſi honoret gloria.. .iiij.Go vox clamātis indelerte. lu. i.In hijs u̓bis oūdit̉ cōmendabil̓humilitas p̄curſoris. et plurimū p̄dicabilis caritas ſaluatoris. nam illis huīlitas cōmendabilis apꝑet in voce. ſeddei caritas p̄dicando en̄dit̉ in clauore.Nōt̓ ergo p̄curſoris huīlitas d̓t Egovox. Scd̓o noͣt̉ caritas ſaluatoīs ſtatim addit. clamantis indeſerto. namdeſertū recte intelligimq mūdū. Eſtdeſertū locus vilis. lotij ſterilis. locusinhabitabilis. ſit etiā uiūdus eſt locusvilis rōne malorumi. et lecus ſterilisdefectū bonorū. et locꝰ inhītabilis ꝓpt̓taritatē ſcōrum. iuxta illud pͥſ. Saluūmie fac dn̄e qui defecit lēs. qͣſi d. vitates