Liber

cuiuſqꝫ pulchritudinis fama ad videndum acfruendū animus accendit̉. qꝛ generaliter nouit corpoꝝ pulchritudines: ex eo ꝙ plurimasvidit: ⁊ ineſt intrīſecus vn̄ approbet̉: cui forinſecus inhiat̉. Qd̓ cū fit: nō rei penitꝰ incognite amor excitat̉. cuiꝰ genus ita notū eſt: Cumaūt virū bonū amamus: cuiꝰ faciē nō vidimꝰ:ex noticia virtutū amamꝰ. quas nouimꝰ ī ip̄averitate Ad doctrinas aūt cognoſcēdas: plerūqꝫ nos laudantiuꝫ atqꝫ p̄dicantiū accenditauctoritas. Attn̄ niſi breuit̓ impreſſā cuiuſqꝫdoctrine haberemꝰ in aīo notionem: nullo adeā diſcendā ſtudio flagraremꝰ. Quis eī ſciende: verbi gratia: rhetorice vllā curā ⁊ operamimpenderet: niſi ante ſciret eā dicendi eē ſciētiam. Aliqn̄ etiā ip̄aꝝ doctrinaruꝫ fines auditos expertos ve miramur: ⁊ ex hoc inardeſcimus facultatē cōparare diſcendo qua ad eosꝑuenire poſſimꝰ. Tanqͣꝫ ſi litteras neſciēti dicatur: quandā eſſe doctrinā qua quiſqꝫ valeatqͣꝫuis longe abſenti verba mittere manu facta in ſilentio: que rurſus ille cui mittunt̉ nonauribus: ſed oculis colligat: idqꝫ fieri videat.Nōne dū concupiſcit noſſe qd̓ id poſſit: oī ſtudio circa illū fine mouet̉: quē iam notū tenet.Sic accendunt̉ ſtudia diſcentiū. Nā qd̓ quiſqꝫprorſus ignorat: amare nullo pacto pōt. Itaetiā ſignū ſi quis audiat incognitū: veluti verbi alicuiꝰ ſonū quo quid ſignificet̉ ignorat: cupit ſcire quid nā ſit: id eſt ſonus ille cui rei cōmemorande inſtitutus ſit: veluti audiat cū dicitur temetum ⁊ ignorans quid ſit: requirat.Iam itaqꝫ oportet vt nouerit ſignū eſſe: id eſtnon eſſe inanem illam vocem: ſed aliquid eaſignificari. Alioquin iam notum eſt hoc triſſyllabum: ⁊ articulatam ſpeciem ſuam impreſſitanimo per ſenſum aurium. Quid amplius ineo requiratur: quo magis īnoteſcat: cuiꝰ oēslittere oīaqꝫ ſoni ſpacia nota ſunt. niſi qꝛ ſiml̓innotuit ſignum eſſe: mouitqꝫ ſciendi cupiditatē: cuiꝰ rei ſignū ſit. Quo igit̉ amplius notūeſt: ſed non plene notū eſt: eo cupit animus d̓illo noſſe qd̓ reliquū eſt. Si em̄ tm̄mō eſſe iſtāvocem noſſet: eamqꝫ alicuiꝰ rei ſignū eſſe nonnoſſet: nihil iam quereret de ſenſibili re: qͣntūpoterat ſentiendo percepta. Quia vero nonſolum eſſe vocem: ſed ⁊ ſignū eſſe iam nouit:perfecte id noſſe vult. Neqꝫ vllū ꝑfecte ſignūnoſcitur. niſi cuiꝰ rei ſignū ſit: cognoſcat̉. hocgͦ qui ardenti cura querit vt nouerit: ſtudioqꝫ accenſus inſiſtit: nō pōt dici eſſe ſine amoreQuid igitur amat. Certe enizamari aliquidniſi notū non poteſt. Neqꝫ ille iſtas tres ſyllabas amat. quas iā notas habet Ꝙ ſi hoc ī eis

amat. quia ſcit eas ſignificare aliquid nō indenunc agitur: non enim hoc noſſe querit. Sedin eo qd̓ ſcire ſtudet quid amet: inquirimus:qd̓ ꝓfecto nondum nouit: ⁊ propterea miramur cur amet: qm̄ firmiſſime nouimus amari niſi nota nō poſſe. Quid ergo amat: niſi qͥanouit atqꝫ intuetur in rationibus rerū que ſitpulchritudo doctrine: qua continentur noticie ſignoꝝ oīm: ⁊ que ſit vtilitas in ea peritiaqua inter ſe humana ſocietas ſenſa cōmunicat. ne ſibi hominū cetus deteriores ſint: quauis ſolitudine: ſi cogitationes ſuas colloquēdo non miſceantur. Hanc ergo ſpecieꝫ decorem ⁊ vtilem cernit anima: et nouit: ⁊ amateamqꝫ in ſe ꝑfici ſtudet qͣꝫtum poteſt: quiſqͥsvocum ſignificantium: quecunqꝫ ignorat: inquirit. Aliud eſt enim qd̓ eam in veritatis luce conſpicit: aliud quod in ſua facultate concupiſcit. Cōcupiſcit nanqꝫ in luce veritatꝭ: qͣꝫmagnū ⁊ qͣꝫ bonū ſit: omnes omnium gentium linguas intelligere ac loqui: nullamqꝫ vtalienigena audire ⁊ a nullo ita audiri. Cuiusnoticie decus cogitatiōe iam cernitur: amaturqꝫ res no ta q̄ ita conſpicit̉: atqꝫ inflāmatſtudia diſcentiū: vt circa eam moueant̉: eiqꝫinhient in omni opera quā impēdunt ꝯſquēde tali facultati: vt etiam vſu amplectanturqd̓ ratione p̄noſcunt: atqꝫ ita quiſqꝫ cui facultati ſpe ꝓpinquat: ei feruētius amore inardeſcit. Eis doctrinis quippe ſtudet̉ vehemētiusque capi poſſe non deſperant̉. Nam cuius reiadipiſcende ſpem quiſqꝫ non gerit: aut tepide amat aut oīno nō amat qͣꝫuis qͣꝫ pulchra ſitvideat. Quocirca: qꝛ oīm līguaꝝ ſcīa fere aboībꝰ deſperat̉: ſue gētis qͥſqꝫ maxīe ſtudet vtnouerit. Ꝙ ſi ⁊ illi ad ꝑfectū ꝑcipiende ſe nōſuffice̓ ſētit: nemo tn̄ tā deſidioſus ē hꝰ noticieqͥ nō cū audierit incognitū ꝟbū velit noſſe qͥdillud ſit: ⁊ ſi pōt q̄rat ⁊ diſcat. Qd̓dū q̄rit: vtiqꝫ in ſtudio diſcēdi ē: ⁊ vr̄ amare rē incognitaꝫqd̓ nō ita ē. Spēs nāqꝫ illa tāgit aīm quam nouit ⁊ cogitat: in qͣ elucet decꝰ ꝯſociandoꝝ animoꝝ in vocibꝰ notis audiēdis atqꝫ reddēdiseaqꝫ accēdit ſtudio querētē qͥdē qd̓ ignorat: ſꝫnotā formā qͦ id ꝑtineat intuentē ⁊ amantemItaqꝫ ſi querenti. verbi gratia. quid ſit temetum (hoc em̄ exempli cauſa poſueram dicat̉:quid ad te pertinet: reſpondebit. Ne forte audiam loquentem: ⁊ non intelligam: aut vſpiam forte id legaꝫ: et quid ſcriptor ſenſerit neſciam. Quis tandem huic dicat noli intelligere quod audis: noli noſſe quid legis. Omnibus eniꝫ fere animis rationalibus in ꝓmptueſt: ad videndū huius ꝑitie pulchritudo: qua