Druckschrift 
Biblia : Mit Capitulare lectionum et evangeliorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Itaqͣꝫ chariſſimi mei ſicut ſꝑ obediſtisnō in pn̄tia mei tm̄: ſed multomagꝭ nūcin abſentia mea cū metu ⁊ tremore veſtrā ſaluteꝫ oꝑamī. Deus eſt em̄ qͥ oꝑat̉in vob̓ ⁊ velle ⁊ ꝓficere ꝓ bona voluntateOīa aūt facite ſine murmuratiōibꝰ ⁊ heſitatiōibꝰ: vt ſitis ſine q̄ rela ⁊ ſimplicesfilij dei ſine rep̄henſione in medio nationis praue ⁊ ꝑuerſe: inter quos lucetisſicut luminaria in mūdo verbū vite ꝯtinentes ad gl̓iam meā in die xp̄i: qꝛ nō invacuū cucurrī neqꝫ in vacuum laborauiSed ⁊ ſi emulor ſupͣ ſacrificium ⁊ obſequiū fidei vr̄e: gaudeo ⁊ ꝯgratulor oībꝰvobis. Idip̄m aūt ⁊ vos gaudēte ⁊ ꝯgratulamini mihi. Spero aūt in dn̄o ieſu.timotheum me cito mittere ad vos. vt ⁊ego bono aīo ſim cognitꝭ q̄ circaros ſuntNeminē em̄ habeo tā vnanimē qͥ ſincera affectione ꝓ vob̓ ſollicitus ſit. Om̄eseī q̄ ſua ſūt q̄rūt nō q̄ ieſu xp̄i. Experimētū aūt eius cognoſcite. qm̄ ſicut pr̄i filimecū ẜuiuit in euāgelio. Hunc igit̉ ſpero me mittere ad vos: mox vt videro q̄circa me ſunt. Cōfido aūt in dn̄o: qm̄ ⁊ipſe veniā ad vos cito. Neceſſariū exiſtimaui epaphroditū frōm ⁊ comꝑatorē ⁊cōmilitone meū vr̄m aūt apoſtolum. ⁊miniſtrum neceſſitatis mee mittere advos: qm̄quidē omēs vos deſiderabat: ⁊meſtus erat ꝓpterea ꝙ audieratꝭ illū infirmatū. Nā ⁊ infirmatus ē vſqꝫ ad mortē: ſꝫ deꝰ miſertus ē eiꝰ. Non ſolū aūt eiꝰverūētiā ⁊ mei: ne triſticiā ſuꝑ triſticiamhr̄em. Feſtinātius gͦ miſi illū: vt viſo illo iteꝝ gaudeatis: ⁊ ego ſine triſticia ſimExcipite itaqꝫ illū cū oī gaudio in dn̄o ⁊eiuſmodi cū honore habetōte: qm̄ ꝓpteropus xp̄i vſqꝫ ad mortē acceſſit tradensaīam ſuam: vt impleret id qd̓ ex vob̓ deerat erga meū obſequiū.IIIEcetero fratres mei gaudete inddn̄o: eadē robis ſcribere mihi q̄dē nō pigrū: vob̓ aūt neceſſariūUidete canes: videte malos oꝑarios videte ꝯciſionē. Nos em̄ ſumus circūciſioq̄ ſpū ẜuimus deo: ⁊ gl̓iam̄ in xp̄o ieſu ⁊nō in carne fiduciā hn̄tes: qͣꝫqͣꝫ ⁊ ego ha

beam ꝯfidentiā in carne. Si qͥs alius videt̉ ꝯfidere in carne. ego magis circūciſus octaua die ex genere iſrl̓ de tribu bēiamin hebreus ex hebreis: ẜm legē phariſeus ẜm emulationē ꝑſequēs eccl̓iamdei. ẜm iuſticiā q̄ in lege eſt ꝯuerſatus ſine q̄rela. q̄ mihi fuerūt lucra. hec arbitratus ſum ꝓpter xp̄m detrimēta. Uerūtn̄exiſtimo oīa detrimentū eſſe ꝓpter eminentē ſcīam ieſu xp̄i dn̄i mei. ꝓpter queꝫoīa detrimentū feci ⁊ arbitror vt ſtercora vt xp̄m lucrifaciā vt ⁊ inueniar in illonō hn̄s meā iuſticiā q̄ ex lege eſt. ſed illāq̄ ex fide eſt xp̄i ieſu q̄ ex deo eſt iuſticie infide ad cognoſcendū illū. ⁊ virtute reſurrectionis eiꝰ ⁊ ſocietatē paſſionis illiꝰ ꝯfiguratus morti eius. ſi qͦ mō occurrā adreſurrectionē q̄ eſt ex mortuis nō ꝙ iamacceperim aūt iā ꝑfectus ſim. Seq̄r aūtſi qͦ mō ꝯp̄hendā in qͦ ⁊ ꝯp̄henſus ſum axp̄o ieſu. Frēs ego me nō arbitror cōprehendiſſe. Unū aūt q̄ quidē retro ſūt obliuiſcens ad ea vero q̄ ſunt priora extendens meip̄m ad deſtinatū ꝑſeqͦr ad brauiū ſuꝑne vocatōis dei in xp̄o ieſu. Quicūqꝫ gͦ ꝑfecti ſumus hͦ ſentiamus ⁊ ſi qͥdaliter ſapitis ⁊ hͦ vob̓ deus reuelabit. Uerūtn̄ ad qd̓ ꝑuenimus: vt idē ſapiamus⁊ in eadē ꝑmaneamus regl̓a/ Imitatores mei eſtote frēs ⁊ obſeruate eos q̄ itaambulant ſic̄ hētis formā nr̄am. Multiem̄ ambulant qͦs ſepe dicā vob̓. Nūc aūt⁊ flens dico inimicos crucis xp̄i: qͦꝝ finiſinteritus qͦꝝ deus venter eſt: ⁊ gl̓ia in cōfuſiōe ipſoꝝ q̄ terrena ſapiūt. Noſtra autē ꝯuerſatio in celis eſt Un̄ etiā ſaluatorē expectamus dn̄m nr̄m ieſum xp̄m qͥreformauit corpus hūilitatis nr̄e ꝯfiguratū corꝑi claritatis ſue: ẜm oꝑationemvirtutꝭ ſue qua etiā poſſit ſubijcere ſibiomniaIIIITaqꝫ frēs mei chariſſimi ⁊ deſideratiſſimi: gaudiū meū ⁊ corona mea: ſic ſtate in dn̄o chariſſimi. Euchodiā rogo ⁊ ſynticē deprecor idip̄m ſapere in dn̄o. Etiā rogo te ⁊ germane cōpar: adiuua illas q̄ mecū laborauerunt in euangelio cū clemente ⁊ ceteris

Act̉. 23. a.

B

E

E

D

1. Coꝝ. 4. dEphe. 5. a.1. Teſſal̓. 4. bIoh. 13. g.Z

Gen̄. 41. ⁊. 49.Eſa. 19.4. Re. 13.

A

A