Lucas

Uirtutes celoꝝ mouebunt̉. ⁊ tunc videbunt filium hoīs venientē. videte ficulneā. celū ⁊ terra tranſibūt. docet cauerea crapula ⁊ ebrietate vigilate ⁊cͣ.Appropinquabat paſca ⁊ q̄rebant principes ſacerdotū eū interficere: ſathanasintrauit in iudam ⁊ tradidit dn̄m. iubetpaſca parari. dat diſcipulis corpus ⁊ ſanguinē orat in montē. ſudat ſanguinemcapit̉. ẜuo auriculā amputatā ſanat. petrus ter negat xp̄m. percutit̉. blaſphematur. illudit̉. in conciliū ducit̉. interrogat̉ſi ſit xp̄us ⁊cͣ.Ducit̉ ad pylatū ⁊ accuſat̉ corā eo. dicūtcōmouit ppl̓m docēs. pylatus mittit adherodē ieſum. ab herode ſpernit̉ ⁊ remittit̉ ad pylatū. ⁊ facti ſunt amici herodes⁊ pylatus. barrabas dimittit̉. ieſus crucifigit̉. morit̉ ⁊ ſepelit̉.Reſurgit a mortuis. apparuit diſcipl̓is.Explicit Regiſtrum. Incipit ꝓhemiūbeati Luce in euangeliū ſuū.Uoniam quidem multi conatiſunt ordinare narrationes quein nobis cōplete ſunt rerum. ſicut tradiderūt nobis qui ab initio ipſividerūt. ⁊ miniſtri fuerūt ſermonis: viſum eſt ⁊ mihi aſſecuto oīa a principiodiligēter ex ordine tibi ſcribere optimetheophile: vt cognoſcas eorū verboꝝ dequibus eruditus es veritatem.Incipit euāgeliū ẜm Lucā. Capl̓m. IUit in diebus herodis regꝭ iudeeſacerdos qͥdam noīe cacharias de vice abia: etvxor illiꝰ de filiabꝰ aarō⁊ nomē eius elizabeth.Erāt aūt iuſti ābo an̄ deū: incedentes inoībꝰ mādatis ⁊ iuſtificatiōibꝰ dn̄i ſine q̄rela. Et nō erat illis filiꝰ. eo ꝙ eſſet eliſabeth ſterilis. ⁊ ambo ꝓceſſiſſent in diebꝰſuis. Factū eſt aūt cū ſacerdotio fungeretur zacharias in ordine vicis ſue an̄

deū: ẜm ꝯſuetudinē ſacerdotij ſorte exiit vt incenſum poneret ingreſius in teplū dn̄i. Et oīs ml̓titudo ppl̓i erat orāsforis hora incenſi/ Apparuit aūt illi angelus dn̄i ſtās a dextris altaris incenſi. Ezacharias turbatus eſt videns. ⁊ timorirruit ſuꝑ eū. Ait aūt ad illum angelusNe timeas zacharia: qm̄ exaudita ē dep̄catio tua. Et vxor tua elizabeth pariet tibi filiū: ⁊ vocabis nomen eius iohaneꝫ:et erit gaudiū tibi et exultatio: et multiin natiuitate eius geudebunt. Erit em̄magnus corā dn̄o: ⁊ vinū ⁊ ficera nō bibet. Et ſpūſancto replebit̉ adhuc ex vtēro mr̄is ſue ⁊ multos filioꝝ ilrael cōuertet ad dn̄m deum ipſoꝝ. Et ipſe p̄cedetante illum in ſpū ⁊ virtute helye vt conuertat corda patrum in filios. ⁊ incredulos ad prudentiā iuſtoꝝ: parare dn̄o plebē ꝑfectā. Et dixit zacharias ad angelūUnde hoc ſciam: Ego em̄ ſum ſenex: ⁊vxor mea ꝓceſſit in diebꝰ ſuis. Et reſpōdens angelus dixit ei: Ego ſū gabriei qͥaſto an̄ deū ⁊ miſſus ſum loqui ad te: ethec tibi euāgelizare. Et ecce eris tacens⁊ nō poteris loqui vſqꝫ in diē qͦ hec fiantꝓ eo ꝙ non credidiſti verbis meis. q̄ implebūt̉ in tꝑe ſuo. Et erat plebs expectāſzachariā ⁊ mirabant̉ ꝙ tardaret ipſe intēplo. Egreſſus aūt nō poterat loqͥ ad illos. Et cognouerunt ꝙ viſionē vidiſſetin templo. Et ipſe erat innuēs illis: ⁊ ꝑmanſit mutus. Et factū eſt vt impletiſunt dies officij eius: abijt in domū ſuāPoſt hos aūt dieſ ꝯcepit elizabeth vxoreius. ⁊ occultabat ſe menſibꝰ quinqꝫ dicens: Quia ſic fecit mihi dn̄s in diebꝰquibꝰ reſpexit auferre opprobriū meū inter hoīes. In menſe aūt ſexto miſſus ēangelus gabriel a deo in ciuitatem galyleę cui nomē nazareth ad virginem deſponſatam viro cui nomē erat ioſeph dedomo dauid ⁊ nomen virginis maria.Et ingreſſus angelus ad eaꝫ dixit: Auegratia plena/ dn̄s tecū: bn̄dicta tu in mulieribus. Que cū audiſſet turbata eſt inẜmone eius: ⁊ cogitabat qͣlis eſſet iſta ſalutatio. Et ait angelꝰ ei. Ne timeas ma-

22

jͣ. 2. bAct̉. 12. a

B

24

Gen̄. 13.Iudic̄. 13.

C

Iudith. 13.Iudic̄. 6

L ij