Barcus

miens. et excitant eū. ⁊ dicunt illi: Magiſter: non ad te ꝑtinet: quia perimus:Et exurgens cōminatus eſt vento ⁊ dixit mari Tace: obtumeſce. Et ceſſauitventus: et facta eſt tranqͥllitas magna.Et ait illis/ Quid timidi eſtis? Necduꝫhabetis fidē. Et timuerunt timore magno et dicebāt ad alterutrū/ Quis putas eſt iſte: qꝛ ventus ⁊ mare obediūt ei.T venerūt trans fretū Vmaris ī regioneꝫ geraſenoꝝ / Eteexeūti ei de naui ſtatim occurritde monumētis hō in ſpū immundo: q̄domiciliū habebat in monumentis. Etneqꝫ catenis iā q̄ſqͣꝫ poterat eū ligare: qͦniam ſepe cōpedibꝰ ⁊ catenis vinctꝰ dirupiſſet catenas. et cōpedes cōminuiſſꝫet nemo poterat eū domare. Et ſemperdie ac nocte in monumētis et in motibus erat clamās. ⁊ cōcidēs ſe lapidibusUidens autē ieſum alonge cucurrit etadorauit eū ⁊ clamās voce magna dixitQuid mihi et tibi ieſu fili dei altiſſimi?Adiuro te ꝑ deū ne me torqueas. Dicebat enim illi: Exi ſpūs immūde ab hoīeiſto Et interrogabat eū. Qd̓ tibi nomēeſt? Et dicit ei: Legio mihi nomē eſt: qꝛmulti ſumus. Et deprecabat̉ eum multuꝫ ne ſe expelleret extra regionē/ Erataūt ibi circa montē grex porcorū magnpaſcens in agris. Et deprecabant̉ eumſpūs dicentes: Mitte nos in porcos vtin eos introeamus. Et cōceſſit ei ſtatiꝫieſus. Et exeuntes ſpūs immundi introierunt in porcos: et magno impetugrex precipitatus eſt in mari ad duo milia. et ſuffocati ſunt in mari/­ Qui autēpaſcebāt eos fugerūt et nūciaueaunt īciuitatē et in agros. Et egreſſi ſunt videre qͥd eſſet facti. et venerūt ad ieſum.et vident illū qui a demonio vexabat̉ ſedentē veſtitū et ſane mētis. et timuer̄t.Et narrauerūt illis qͥ viderant qͣliter factum eſſet ei qͥ demoniū habuerat. ⁊ deporcis. Et rogare ceperūt eū vt diſcederet de finibꝰ eoꝝ/ Cūqꝫ aſcēderet nauī cepit illū dep̄cari q̄ a demonio vexaꝰ fueratvt eſſet cū illo ⁊ n̄ admiſit eū: ſed ait illi

Uade ī domū tuā ad tuos ⁊ annūcia ill̓quanta tibi dn̄s fecerit. et miſertus ſittui. Et abijt et cepit predicare ī decapoli quanta ſibi feciſſet ieſus. et oēs mirabant̉/ Et cum aſcendiſſet ieſus in nauīrurſus trās fretum: conuenit turba ml̓ta ad eum. et erat circa mare. Et venitquidam de archiſynagogis noīe iayruset videns eum ꝓcidit ad pedes eius etdeprecabat̉ eum multū dicens: qm̄ filiamea in extremis eſt. Ueni impone manū tuā ſuꝑ eam: vt ſalua ſit et viuat. etabijt cum illo. ⁊ ſequebat̉ eū turba multa: et cōprimebant eū Et mulier q̄ eratin ꝓfluuio ſanguinis annis duodecimet fuerat multa ꝑpeſſa a cōpluribꝰ medicis ⁊ erogauerat oīa ſua. nec quicqͣꝫ ꝓfecerat: ſed magis deterius habebat: cumaudiſſet de ieſu venit in turba retro. ⁊ tetigit veſtimentū eius Dicebat enī: qꝛ ſivel veſtimētū eiꝰ tetigero: ſalua ero. Etconfeſtim ſiccatus eſt fons ſanguīs eiꝰ⁊ ſenſit corꝑe qꝛ ſanata eſſet a plaga Etſtatim ieſus in ſemetipſo ꝯgnoſces virtutem q̄ exierat de illo: cōuerſus ad turbam aiebat: Quis tetigit veſtim̄ta meaEt dicebant ei diſcipuli ſui: Uides turbam comprimente te. et dicis quis metetigit? Et circūſpiciebat videre eam q̄hoc fecerat. Mulier vero timens et tremens ſciens quod factum eſſet in ſe: venit et procidit ante eum et dixit ei oēmveritatem. Ille autem dixit ei/ Filia fides tua te ſaluam fecit: vade in pace: eteſto ſana a plaga tua. Adhuc eo loquente veniuūt nuncij ad archiſynagogumdicentes: qꝛ filia tua mortua eſt: Quidvltra vexas magiſtrū? Ieſus aūt audito verbo qd̓ dicebat̉: ait archiſynagogoNoli timere: tm̄ modo crede. Et nō admiſit quenqͣꝫ ſequi: niſi petꝝ et iacobuꝫet iohannem fratrem iacobi Et veniūtin domū archiſynagogi. Et vidit tuml̓tū ⁊ flētes et eiulātes multū: et ingreſſus ait illis: Quid turbamini et ploratis/ Puella nō eſt mortua ſed dormit.irridebant eū. Ipſe ꝟo eiectis oībus aſſumit patre ⁊ matrē puelle. et qͥ ecum

Mat. 8. e.

DMat. 9. d. Luc.8. f. Ioh. 4. g.

Ut. 8. f. L. 8. d̓

AMat. 8. f.

Mat. 9. d. Luce.8. f

E

B

Mat. 9. e. I7. g. et. 18. g.

Sat. . c. Luce7. g. et. 18. gͦ.

Mat. 8. g. Lucel. e.

C

G

Mat 9 e

83 ij