erat ꝓ peccato ⁊ cōſumptū eſt. Similiter ⁊ ſalomon octo diebꝰ celebrauit dedicationē. Inferebant̉ aūt in deſcriptionbꝰ ⁊ cōmentarijs neemie hec eadem⁊ qualiter ꝯſtruens bibliothecā ꝯgregauit de regionibꝰ libros. ⁊ ꝓphetarū ⁊ dauid ⁊ epiſtolas regū ⁊ de donarijs. Similiter aūt ⁊ iudas ea que didicerat perbellum quod nobis acciderat congregauit omnia ⁊ ſunt apud nos. Si ergo deſideratis hec. mittite q̄ perferant vobisActuri itaqꝫ purificationem ſcripſimuſvobis. Bene ergo facietꝭ. ſi egeritis hosdies. Deus aūt qui liberauit populū ſuum ⁊ reddidit hereditateꝫ omnibꝰ. ⁊ regnū ⁊ ſacerdotiū. ⁊ ſanctificationem ſicut promiſit ī lege. ſperamus ꝙ cito noſtri miſerebit̉. ⁊ congregabit de ſub celoin locum ſanctum. Eripuit em̄ nos demagnis ꝑiculis. et locum purgauit. Deiuda vero machabeo ⁊ fratribꝰ eius. ⁊ detempli magni purificatione ⁊ de are dedicatione. ſed ⁊ de prelijs que ꝑtinēt adantiochum nobilem. ⁊ filiū eius eupatorem ⁊ de illuminatiōibꝰ que de celo facte ſunt ad eos qui pro iudeis fortit̉ fecerunt ita vt vniuerſam regionem cuꝫpauci eſſent vindicarēt. ⁊ barbarā multitudidinem fugarent ⁊ famoſiſſimū intoto orbe templū recuperarent. ⁊ ciuitatem liberarent. vt leges que abolende ērant reſtituerent̉ dn̄o cū omni tranquillitate ꝓpicio facto illis. Itemqꝫ ab iaſone cyreno quinqꝫ libris cōprehenſa tēptauimus nos vno volumine breuiareConſiderantes enim multitudinem libroꝝ ⁊ difficultatem volentibꝰ aggredinarrationes hiſtoriaꝝ. ꝓpter multitudinem reꝝ curauimus volentibꝰ quidē legere vt eſſet animi oblectatō. ſtudioſisꝟo vt facile poſſint memorie comendare. omnibꝰ autem legentibꝰ vtilitas cōferat̉. Et nobis q̇ͥdem ipſis qui hoc opbreuiādi cauſa ſuſcepimus nō facilē laborem. immo ꝟo negociū plenū vigiliaruꝫ ⁊ ſudoris aſſumpſimus. Sicut hiqui preparant cōuiuiuꝫ. ⁊ querunt aliorum voluntati parere ꝓpter multorum
gr̄am libenter laborē ſuſtinemꝰ. ꝟitateꝫquidē de ſingulis autoribꝰ cōcedentes.ip̄i aūt ẜm datā formā breuitati ſtudētes. Sicut .n. noue domus architectode vniuerſa ſtructura curanduꝫ ē. ei ꝟoqͥ pingere curat q̄ apta ſunt ad ornatuꝫexquirēda ſunt ita eſtimandū ē ⁊ in nobis. Etem̄ intellectum colligere ⁊ ordinare ſermonē ⁊ curioſius partes ſingulas qͣſqꝫ diſquirere hiſtorie cōgruit autori. breuitatem ꝟo dictionis ſectari. etexecutionis reꝝ vitare breuianti ꝯcedēdū eſt. Hinc ergo narrationē īcipiemꝰ.de prefatione tantū dixiſſe ſufficiat. ſtultum etem̄ eſt ante hiſtoriaꝫ effluere. inIIIipſa autem hiſtoria ſuccingi.Ęgitur cū ſancta ciuitas habitaret̉ in omni pace. leges autēeadhuc optime cuſtodirent̉ propter onie pontificis diſpoſitionē ⁊ pietatem ⁊ animos odio habentes mala. febat vt ⁊ ip̄i reges ⁊ principes locū ſummo honore dignū ducerent. ⁊ templuꝫmaximis muneribꝰ illuſtrarēt. vt ſeleucus aſie rex de redditibus ſuis preſtaretomnes ſumptus ad miniſterium ſacrificioꝝ pertinētes. Simon aūt de tribubeniamin prepoſitus templi conſtitutꝰcontendebat obſiſtente ſibi principe ſacerdotū iniquū aliquid in ciuitate moliri. Sed cū vincere onam nō poſſet venit ad appolloniū tharſee filiuꝫ qui illotempore erat dux celeſirie ⁊ phenicis. etnūciauit ei pecunijs innumerabilibusplenū eſſe erariū. hieroſolimis ⁊ cōmunes copias immēſas eſſe q̄ non ꝑtinētad rōnem facrificioꝝ. eſſe autē poſſibileſub ptāte regis cadere vniuerſa. Cunqꝫretuliſſet ad regem appollonius de pecunijs que delate erant. ille accitū heliodorum qui erat ſuꝑ negocia eius miſit cūmandatis vt p̄dictā pecuniā tranſportaret. Statimqͣꝫ heliodorus iter ē aggreſſus. ſpecie quidē quaſi ꝑ celeſiriā ⁊ īhenicē ciuitates eſſet ꝑagraturus. reueraautem regis ꝓpoſitum ꝑfecturus. Sꝫcū veīſſet hieroſolimā ⁊ benigne a ſummo ſacerdote in ciuitate eſſet exceptus