Rachabeorū
vir filio ſuo ſeruienti ſibi. Et conuertimini et videbitis quid ſit inter iuſtum⁊ impium ⁊ inter ſeruientem deo ⁊ nōſeruientem ei.IIIICce em̄ dies veniet ſuccenſa qͣe ſi caminus. ⁊ erunt omnes ſuperbi ⁊ omnes facientes impietatem ſtipula ⁊ inflammabit eos diesveniēs dicit dn̄s exercituū. q̄ non derelinquet eisʳ radicem ⁊ germen. Et orietur vobis timentibꝰ nomē meū ſol iuſticie. ⁊ ſanitas in pennis eius. Et egrediemini et ſalietis ſicut vitulus de armento. ⁊ calcabitis imꝑios cuꝫ fuerintcinis ſub planta pedū vr̄orū in die quaego facio dicit dn̄s exercituū. Memētote legis moīſi ẜui mei quā mandaui eiin oreb ad omnē iſrael. p̄cepta ⁊ iudiciaEcce ego mittā vobis heliam ꝓphetamanteqͣꝫ veniat dies dn̄i magnus horribilis. Et conuertet cor patrū ad filios.⁊ cor filioꝝ ad patres eoꝝ. ne forte veniam ⁊ percutiam terram anathemate.Explicit Malachias propheta. Incipit prologus beati Hieronimi preſbiteri in libros machabeorum.Achabeoꝝ libri duo p̄notāt p̄lia inter hebreoꝝ dumces gentēqꝫ perſaꝝ pugnāqͦꝫ ſabbatoꝝ. ⁊ nobiles machabei ducis triūphos extra cuius noīe ⁊ libri idē ſunt nūcupatiHec quoqꝫ hiſtoria ꝯtinet etiā inclita illa geſta. machabeoꝝ fratrū q̄ ſub antiocho rege pro ſacris legibꝰ dira tormētaperpeſſi ſunt: Quos mater pia dum diuerſis ſupplicijs vrgerentur. non ſolūnon fleuit. ſed et gaudens hortabat̉ adgloriam paſſionis.Item alius prologus.Achabeoꝝ libri licet non habeantur in canonē hebreorūmtamen ab eccleſia inter diuinoꝝ voluminum annotant̉
hiſtorias. Prenotant autem prelia inter hebreorum duces. genteſqꝫ ꝑſarumpugnā quoqꝫ ſabbatoꝝ et nobiles machabei triūphos fedus quoqꝫ amiciciaꝝcum romanoꝝ ducibꝰ atqꝫ legationumMachabei ſeptem fratres ab vna matre machabea nomine geniti. cuſtodiētes legem patris traditionem non māducantes carnem porcinam. ob hoc abāt iocho rege ſeuiſſimo in ātiochia martirij gloria coronati ſunt cuꝫ matre ſuaatqꝫ ſepulti cuꝫ magna venaratione ibiquieſcunt.Eplicit prologus. Incipit liber primus Machabeorum. Capitulum IT factu eſtpoſtqͣꝫ ꝑcuſſit alexāder philippi macedoqui primus regnauit in grecia egreſſus de terra cethimdariū regem ꝑſaꝝ ⁊ medoꝝ. cōſtituit p̄lia multa. et obtinuit oīm munitioneset interfecit reges terre. Et pertranſijtvſqꝫ ad fines terre. ⁊ accepit ſpolia multitudinis gentiū. ⁊ filuit terra in cōſpectu eius. Et cōgregauit virtutem ⁊ exercitum fortem nimis. ⁊ exaltatum ē ⁊eleuatum cor eius. et obtinuit regiōesgentium ⁊ tirannos. et facti ſunt illi intributum. Et poſt hec decidit in lectum⁊ cognouit quia moreretur. Et vocauitpueros ſuos nobiles qui ſecum erantnutriti a iuuentute ſua ⁊ diuiſit illis regnum ſuum cū adhuc viueret. Et regnauit alexander annis duodecim. etmortuus eſt. Et obtinuerunt pueri eiꝰregnum vnuſquiſqꝫ in loco ſuo ⁊ impoſuerūt omnes ſibi diademata poſt mortem eius. ⁊ filij eoꝝ poſt eos annis multis. et multiplicata ſunt mala in terra.Et exijt ex eis radix pctī. anticohus illuſtris filius antiochi regis qui fuerat rome obſes. et regnauit in anno centeſimo trice ſimoſeptimo regni grecorum.