Daniel

Et diiudicabo eos. Cum gͦ diuiſi eētalter ab altero. vocauit vnū de eis. ⁊ dixit ad eū. Inueterate dieꝝ maloꝝ nūcvenerūt peccata tua que operabaris prius. iudicans iudicia iniuſta. innocētesopprimens. ⁊ dimittens noxios dicente dn̄o: īnocentē ⁊ iuſtū nō interficies.Nunc gͦ ſi vidiſti eā. dic̄ qua ſub arborevideris eos colloquētes ſibi. Qui ait.Sub cyno. Dixit auteꝫ daniel. Rectementitꝰ es in caput tuū. Ecce em̄ angelus dei accepta ſnīa ab eo ſcindet te mediū. Et amoto eo iuſſit venire aliū ⁊ dixit ei. Semē chanaā ⁊ nō iuda ſpeciēsdecepit te. ⁊ ꝯcupiſcentia ſubuertit cortuū. Sic faciebatis filiabꝰ iſrl̓. et ille timētes loq̄bant̉ vobis ſed nō filia iudaſuſtinuit iniquitatē vr̄am. Nunc gͦ dicmihi ſub qua arbore cōprehenderis eoſloquentes ſibi. Qui ait ſub prino. Dixit aūt ei daniel. Recte mentitus es ettu m caput tuū. Manet em̄ angelꝰ deigladiū habens vt ſecet te mediu. ⁊ īterficiat vos. Exclamauit itaqꝫ omnis cetus voce magna ⁊ benedixerunt deumqͥ ſaluat ſperantes in ſe. Et cōſurrexrūtaduerſus duos p̄ſbiteros. Conuiceratem̄ eos daniel ex ore ſuo falſum dixiſſeteſtimoniū. Fecerūtqꝫ eis ſicut male egerant aduerſus ꝓximā vt facerent ẜmlege moiſi. ⁊ interfecerūt eos. Et ſaluatus eſt ſanguis innoxius in die illa. helchias aūt ⁊ vxor eius laudauerūt deuꝫpro filia ſua ſuſanna cū ioachim marito eius ⁊ cognatis omnibꝰ qꝛ non ē inuenta in ea res turpis. Daniel autē actus eſt magnus in conſpectu populi adie illa ⁊ deincepſ. Et rex aſtrages appoſitus eſt ad patres ſuos ⁊ ſuſcepit ciruſperſes regnum eius.XIIIIRat aūt daniel cōuiua regis. ete honoratus ſuꝑ omnes amicoseiꝰ. Erat qͦꝫ idolū apud babilonios nomine bel. et impendebant̉ in eoper dies ſingulos ſimile artabe duodecim. ⁊ oues qͣdraginta. viniqꝫ amphoreſex. Rex qͦꝫ colebat eū. ⁊ ibat ꝑ ſinguloſdies adorare eū. Porro daniel adora-

bat deū ſuū. Dixitqꝫ ei rex. Quare nonadoras bel. Qui rn̄dēs ait ei. Quia nōcolo idola manufacta ſed viuentē deū.q̄ creauit celum ⁊ terrā ⁊ habet ptātemoīs carnis. Et dixit rex ad eū. Non videtur tibi eſſe bel viuens deus. An nō vides quanto comedat ⁊ bibat qͦtidie. Etait daniel arridēs. Ne erres rex. Iſte ēem̄ intrinſecꝰ luteꝰ. forinſecꝰ ereus. neqꝫcōmedit aliquando. Et iratus rex vocauit ſacerdotes eius. ⁊ ait eis. Niſi dixeritis mihi quis eſt qui comedat impenſas has. moriemini. Si aūt oſtenderitis quoniā bel comedat hec. moriet̉ daniel. quia blaſphemauit in bel. Et dixitdaniel regi. Fiat iuxta ꝟbū tuū. Erantaūt ſacerdotes bel ſeptuaginta. exceptꝭvxoribꝰ ⁊ paruulis ⁊ filijs. Et venit rexcū daniele in tēplū belis. Et dixerūt ſacerdotes belis. Ecce noſ egrediemur foras. ⁊ tu rex pone eſcas ⁊ vinū miſce. etclaude oſtiū ⁊ ſigna anulo tuo. Et cumingreſſus fueris mane niſi īuenerꝭ omnia comeſta a bel. morte moriemur. veldaniel qui mentitus eſt aduerſuꝫ nosConfidebant aūt qui fecerāt ſub menſa abſconditū introitū. ⁊ ꝑ illum ingrediebantur ſemꝑ et deuorabant ea. Factū eſt igit̉ poſiqͣꝫ egreſſi ſunt illi. et rexpoſuit cibos an̄ bel. p̄cepit daniel puerisſuis ⁊ attulerūt cinere ⁊ cribrauit ꝑ totū tēplū corā rege. ⁊ egreſſi clauſeruntoſtiū ⁊ ſignātes anulo regis. abierūt. ſacerdotes aūt īgreſſi ſunt nocte iuxta cōſuetudinē ſuā ⁊ vxores ⁊ filij eoꝝ ⁊ comederūt oīa ⁊ biberūt. Surrexit autērex primo diluculo. ⁊ daniel cuꝫ eo: Etait rex. Salua ne ſunt ſignacula daniel. Qui rn̄dit. Salua rex. Statimqꝫcū aperuiſſet oſtiū. intuitus rex mēſaꝫexclamauit voce magna. Magnꝰ es bel.⁊ nō ē apud te dolus quiſqͣꝫ. Et riſit daniel ⁊ tenuit regē ne īgrederet̉ intro. ⁊dixit. Ecce pauimētū. aīaduerte cuiꝰ veſtigia ſunt hec. Et dixit rex. Uideo veſtigia viroꝝ ⁊ mulieꝝ ⁊ infantiū. Et iratꝰē rex. Tunc apprehendit rex ſacerdotes⁊ vxores ⁊ filias eorū. ⁊ oſtenderunt tꝰ