Ezechiel
ficaſti ſorores tuas in oībꝰ abominationibus tuis qͣs oꝑata es. Ergo ⁊ tu porta cōfuſionē tua: q̄ viciſti ſorores tuaspeccatis ſuis ſceleratius agēs ab eo: Iuſtificate ſunt enī a te. Ergo et tu cōtundere et porta ignominiā tuā: q̄ iuſtificaſti ſorores tuas. Et cōuertā reſtituenseas cōuerſione ſodomoꝝ cū filiabꝰ ſuiset ſamarie et filiarum eius. Et conuertam reuerſionē tuā in medio earū: vtportes ignominiā tuā: et cōfundaris inoībꝰ q̄ feciſti ꝯſolās eas. Et ſoror tua ſodoma ⁊ filie eius reuertent̉ ad antiqͥtatē ſuā. et ſamaria ⁊ filie eius reuertent̉ad iniquitatē ſuā. ⁊ tu et filie tue reuertemini ad iniquitatē vr̄aꝫ. Nō fuit autēſodoma ſoror tua audita in ore tuo ī dieſuꝑbie tue: anteqͣꝫ reuelaret̉ malitia tuaſicut hoc tꝑe in obprobriū filiarū ſyrie:et cunctarū in circūitu tuo filiarū paleſtinarū q̄ ambiūt te ꝑ gyrū. Scelus tuum ⁊ ignominiā tuā tu portaſti ait dn̄sdeus. Quia hec dicit dn̄s deꝰ. Et faciaꝫtibi ſicut deſpexiſti iuramentū vt irritufaceres pactum et recordabor ego pactimei tecū in diebꝰ adoleſcētie tue: ⁊ ſuſcitabo tibi pactū ſempiternū. Et recordaberis viarū tuarū: et ꝯfunderis cū receperis ſorores tuas te maiores cū minoribus tuis. Et dabo tibi eas in filias: ſꝫnō ex pacto tuo: ⁊ ſuſcitabo ego pactummeū tecū. Et ſcies qꝛ ego dn̄s vt recorderis ⁊ ꝯfunderis. ⁊ nō ſit tibi vltra aperire os p̄ ꝯfuſione tua: ⁊ placatꝰ tibi fuero ī oībꝰ qͥ feciſti ait dn̄s deus. XVIIT factū eſt verbū dn̄i ad me diecēs. Fili hoīs ꝓpone enigma etnarra ꝑabolā ad domū iſrl̓: ⁊ dices. Hec dicit dn̄s deus. Aquila grādismagnaꝝ alarū. lōgo mēbroꝝ ductu plena plumis ⁊ varietate. venit ad libanū ⁊tulit medullā cedri. Summitatē frondiū eiꝰ auulſit. ⁊ trāſportauit eā in terrāchanaā: in vrbe negociatoꝝ poſuit illamEt tulit de ſemine terre ⁊ poſuit illud interra ꝓ ſemine: vt firmaret radices ſuꝑaquas multas. In ſuꝑficie poſuit illud.Cūqꝫ germinaſſet creuit in vineam la-
tiorem humili ſtatura reſpicientibꝰ ramis eiꝰ ad eā ⁊ radices eiꝰ ſub illa erantFacta eſt ergo vinea ⁊ fructificauit ī palmites: ⁊ emiſit ꝓpagines. Et facta ē aqͥla altera grandis: magnis alis multiſqꝫplumis. Et ecce vinea iſta qͣſi mittēs radices ſuas ad eā: palmites ſuos extēditad illā vt irrigaret eā de areolis germinis ſui: q̄ in terra bona ſuꝑ aqͣs multasplantata eſt vt faciat frondes et portetfructū: vt ſit ī vineā grandē. Dic. Hecdicit dn̄s deus. Ergo ne ꝓſperabit̉? Nōne radices eius euellet ⁊ fructꝰ eius diſtringet: ⁊ ſiccabit oēs palmites germīseius ⁊ areſcet. ⁊ nō in brachio grandi neqꝫ in ppl̓o multo: vt euelleret eā radicitus. Ecce plātata eſt. Ergo ne ꝓſperabitur? Nōne cū tetigerit eā ventꝰ vrēs ſiccabit̉: et in areis germīs ſui areſcet. Etfactū eſt verbū dn̄i ad me dicēs. Dic addomū exaſperantē. Neſcitis qͥd iſta ſignificent. Dic. Ecce veīet rex babylonis inhierl̓m: et aſſumet rege ⁊ pͥncipes eiꝰ etadducet eos ad ſemetip̄m in babylonēEt tollet de ſemine regni: ferietqꝫ cū eofedus: et ab eo accipiet iuſiurandū. Sꝫet fortes terre tollet vt ſit regnū humile et nō eleuet̉: ſed cuſtodiat pactu eiuset ſeruet illud. Qui recedēs ab eo miſitnuncios ad egyptū vt daret ſibi equoset ppl̓m multū. Nunquid ꝓſperabit̉ velcōſequet̉ ſalutē q̄ fecit hec. Et qui diſſoluit pactū: nunqͥd effugiet. Uiuo ego dicit dn̄s deus qm̄ in loco regis qͥ ꝯſtituiteū regē cuius fecit irritū iuramentū etſoluit pactū qd̓ habebat cū eo. in mediobabylonis moriet̉. et nō in exercitu grādi neqꝫ in ppl̓o multo faciet ꝯtra eū pharao preliū in iactu aggeriſ ⁊ in extructione vallorū: vt interficiat aīas multas.Spreuerat enī iuramentū vt ſolueretfedus: et ecce dedit manū ſuā. et cū oīahec fecerit nō effugiet. Propt̓ea hec dicit dn̄s deus. Uiuo ego qm̄ iuramentūqd̓ ſpreuit et fedus qd̓ p̄uaricatꝰ eſt ponam in caput eiꝰ. Et exꝑandā ſuꝑ eū rete meū ⁊ ꝯprehendet̉ in ſagena mea: etadducā eū ī babylonē et iudicabo eū ibi