Plologus
veſtri odientes vos ⁊ abijcientes ꝓpternomē meū. Glorificetur dn̄s ⁊ videbimus in leticia vr̄a. ip̄i aūt confundent̉Uox ppl̓i de ciuitate. xox de templo. voxdn̄i reddētis retributionē inimicis ſuis. Anteqͣꝫ ꝑturiret. peꝑit anteqͣꝫ veniretpartus eius peꝑit maſculū. Quis audiuit vnqͣꝫ tale. et quis vidit huic ſimile.Nūqͥd ꝑturiet terra in die vna. aut parietur gens ſimul. qꝛ ꝑturiuit ⁊ peperitſion filios ſuos. Nūquid ego qͥ alios parere facio. ipſe non pariam dicit dominus. Si ego q̄ generationē ceteris tribuo ſterilis ero. ait dn̄s deus tuus. Letamini cū hierl̓m. et exultate in ea oēsq̄ diligitis eā. Gaudete cum ea gaudiovniuerſi qui lugetis ſuꝑ eam. vt ſugatis ⁊ repleamini ab vbere conſolatiōiseius. vt mulgeatis ⁊ delitijs affluatis.ab oīoda gloria eius. Quia hec dicit dominus. Ecce ego declinabo ſuꝑ eam qͣſi fluuium pacis. ⁊ qͣſi torrente inundātem gloriā gentiū quā ſugetis. Ad vbera portabimini. ⁊ ſuꝑ genua blandiēturvobis. Quō ſi cui mr̄ blandiat̉. ita egocōſolabor vos ⁊ in hierl̓m conſolabimini. Uidebitis. ⁊ gaudebit cor veſtruꝫ. ⁊oſſa vr̄a qͣ ſi herba germinabunt. Et cognoſcet̉ manus dn̄i ſeruis eius. ⁊ indignabit̉ inimicis ſuis. Quia ecce dn̄s īigne veniet. ⁊ qͣſi turbo quadriga eius.reddere in indignatōne furore ſuū. ⁊ īcrepationē ſuā in flāma ignis. Quia inigne dn̄s diiudicabit ⁊ in gladio ſuo adoēm carnē. ⁊ multiplicabūtur īterfectia dn̄o. Qui ſanctificabātur ⁊ mundosſe putabāt in hortis poſt ianuā intrinſecus. qui comedebāt carnē ſuillā et abominationem ⁊ murē ſimul cōſumēturdicit dn̄s. Ęgo aūt oꝑa eoꝝ ⁊ cogitationes eoꝝ venio vt cōgregē cū oībꝰ gentibus. ⁊ linguis ⁊ venient ⁊ videbūt gloriam meā. Et ponā in eis ſignū. ⁊ mittam ex eis q̄ ſaluati fuerint ad gentes īmare in africā. in lidiā tenētes ſagittaꝫin italiā ⁊ greciā ad īſulas lōge. ad eosq̄ nō audierūt de me ⁊ nō viderunt gloriā meā. Et annūciabūt gloriā meā gē
tibꝰ ⁊ adducent omnes fratres veſtrosde cunctis gentibꝰ donū dn̄o in equis ⁊in quadrigis ⁊ in lecticis ⁊ in mulis etin carrucis. ad montē ſanctū meū hieruſalem dicit dn̄s. quō ſi inferāt fiiij iſrael munus ī vaſe mūdo in domū dn̄i.Et aſſumā ex eis in ſacerdotes et leuitas dicit dn̄s. qꝛ ſicut celi noui et terranoua q̄ ego facio ſtare corā me dicit dn̄ſdeus ſic ſtabit ſemē vr̄m ⁊ nomē vr̄m.Et erit menſis ex menſe. et ſabbatū exſabbato. Ueniet oīs caro vt adoret coram facie mea dicit dn̄s. Et egredient̉⁊ videbūt cadauera viroꝝ qui preuaricati ſunt in me. Uermis eoꝝ nō morietur ⁊ ignis eoꝝ non extinguet̉ et eruntvſqꝫ ad ſacietatem viſionis om̄i carni.Explicit Ęſaias. Incipit prefatio inHieremiam prophetam.Ec interp̄tatio hieronimi eſt. Siquid in ea nouerit ẜm hebreoſ codicesexploretur. Alia ent ſeptuaginta īterp̄tum eccleſijsvſitata. Que qͣꝫuis nōnulla aliter habeat qͣꝫ in hebreis cōdicibꝰ inuenitur. Tamen vtraqꝫ id eſt ẜm ſeptuaginta ⁊ ẜmhebream. apoſtolica autoritate firmataeſt. non errore neqꝫ reprehenſione ſuperiori. ſed certo conſilio ſeptuaginta nōnulli aliter dixiſſe vel contexuiſſe intelliguntur. Quod ideo p̄monemus nequiſqͣꝫ alteram ex altera velit emendare. ꝙ ſingulorum in ſuo genere veritasobſeruanda eſt.Incipit prologus in eundem.Ieremias ꝓpheta cui hicꝓlogus ſcribit̉ ẜmone qͥdem apud hebreos eſaie⁊ oſee ⁊ quibuſdā alijs ꝓphetis videt̉ eſſe ruſtitiorſed ſenſibꝰ par eſt. q̄ppe qͥ eodē ſpū prophetauerit. Porro ſimplicitas eloquijde loco ei in qͦ natus eſt accidit. Fuit em̄