Prologus

in conſpectu meo fideles. Et nunc dn̄edeus iſrael. creditū eſt verbū qd̓ locutꝰes puero tuo dauid: qm̄ ſi vere habitauit deus cū hoībus in terra. Si celū etceli celoꝝ nō ſufficient tibi: qͣꝫtomagisdomus hec quā edificauit. Sed reſpicias ad orationē ſerui tui et deprecationem eius. vt exaudias dn̄e placationeorōnis. quā puer tuus orat corā te hodie: vt ſint oculi tui ſuꝑ domū hanc dieac nocte in locū que dixiſti. inuocari nomen tuū: et exaudias orationē quā puex tuus orat in hoc loco. et exaudi precationē pueri tui et ppl̓i tui iſrael. ſi orauerint in loco iuſto: et exaudias in locohabitatōis de celo ⁊ exaudias ⁊ ꝓpiciusſis. ſi peccauerit vir in te.Explicit oratio Salomonis Incipitprologus in Eſaiam ꝓphetam.Emo cū ꝓphetas verſibꝰviderit eē deſcriptos. metro eos eſtimet apud hebreos ligari et aliqͥd ſimile hr̄e de pſalmis vel oꝑibus ſalomonis. Sed qd̓ in demoſthene et Tullio ſolet fieri: vt ꝑ cola ſcribātur ⁊ comata. q̄ vtiqꝫ ꝓſa et nō verſibuscōſcripſerūt. Nos qͣꝫ vtilitati legentiūꝓuidentes: interpretationē nouam nouo ſcribendi genere diſtinximuſ. Ac primū de eſaia ſciendū. ꝙ in ſermone ſuodiſertus ſit: quippe vt vir nobilis ⁊ vrbane ē legantie: nec habens quicqͣꝫ in eloquio ruſticitatis admixtū. Unde accidit: vt pre ceteris florem ſermonis eiꝰtranſlatio nō potuerit cōſeruare. Deinde etiā hoc adijciendū: ꝙ nō tā ꝓphetadicendus ſit qͣꝫ euangeliſta. Ita enimvniuerſa chriſti eccleſieqꝫ myſteria adliquidū ꝓſecutus eſt. vt nō putes eumde futuro vaticitiari: ſed de p̄t erit is hiſtoriaꝫ texere. Unde conijcio noluiſſetūc temporis ſeptuaginta interpretesfidei ſua ſacramēta ꝑſpicue ethnicis ꝓdere: ne ſanctum canibꝰ: et margaritaſporcis darent: que cum hanc editionē

legeritis ab illis animaduertetis abſcōdita. Nec ignoro quāti laboris ſit ꝓphetas intelligere: nec facile quempiā poſſe iudicare de interpretatōe: niſi intellexerit ante que legerit. Nos qͦꝫ pateremorſibꝰ plurimorū: qui ſtimulante inuidia: quod cōſequi nō valent deſpiciunt. Sciens ergo et prudens in flammam mitto manu ⁊ nihilominus hoca faſtidioſis lectoribꝰ p̄cor: vt quō greci poſt ſeptuaginta tranſlatores aquilāet ſymmachū. et theodotionē legūt velob ſtudiū doctrine ſue. vel vt ſeptuaginta magis ex collatione eoꝝ intelligant:ſic et iſti ſaltem vnum poſt priores habere dignentur interpretem. Legāt prius. et poſtea deſpiciāt ne videant̉ nō exiudicio ſed exodij preſumptōne ignorata demnare. Prophetauit aūt eſaiasin hieruſalem et in iudea: necdū deceꝫtribubus in captiuitate ductis ac de vtroqꝫ regno nunc cōmixtum: nunc ſeparatim texit oraculū. Et cū interdumad preſentem reſpiciat hiſtoriaꝫ: et poſtbabiloniē captiuitate redituꝫ populi ſignificat in iudeam: tamen omnis eiuscura de vocatione gentium et de aduētu chriſti eſt. Que qͣꝫtoplus amatis opaula et euſtochiū: tanto magis ab eopetite. vt ꝓ obtrectatōe pn̄ti qͣ me indeſinenter emuli laniāt: ip̄e mihi mertedem reſtituat in futuro. qui ſcit me obhoc in ꝑegrine lingue eruditōe ſudaſſene iudei de falſitate ſcripturarū eccleſijs eius diutius inſultarent.Explicit ꝓlogus. Incipit argumentū.Saias in hieruſalem nobili genere ortuſ eſt: ibiqꝫꝓphetauit. Sub manaſſeerege ſectus in duas ꝑtesoccubuit. Sepultuſqꝫ ēſub quercū rogel. iuxta tranſitū aquaꝝquas olim Ezechias rex iacto obſtruxerat puluere.Explicit argumentum.