Sapientia

faciatis dilectaꝫ. donec ipſa velit. Queeſt iſta q̄ aſcendit de deſerto delitijs affluens. innixa ſuꝑ dilectū ſuū? Sub arbore malo ſuſcitaui te. Ibi corrupta eſtmater tua. ibi violata eſt genitrix tua.Pone me vt ſignaculū ſuꝑ cor tuū: vtſignaculū ſuꝑ brachiū tuū qꝛ fortis eſtvt mors dilectio. dura ſicut infernusemulatio. Lampades eiꝰ vt lampadesignis atqꝫ flammaꝝ Aque multe nō potuerūt extinguere charitatē. nec flumina obruent illā. Si dederit homo gēmſubſtantiā domus ſue ꝓ dilectōe: quaſinihil deſpiciet eam. Soror nr̄a paruaet vbera nō habet. Quid faciemus ſorori noſtre: in die qn̄ alloquēda eſt? Simurus eſt edificemus ſuper eum ꝓpugnacula argentea. Si oſtiū eſt: ꝯpingamus illud tabulis cedrinis. Ego murus. et vbera mea ſicut turris ex quo facta ſum corā eo quaſi pacē reꝑiens. Uinea fuit pacifico. in ea que habet ppl̓os.Tradidit eam cuſtodibꝰ: vir affert profructu eiꝰ mille argēteos. Uinea meacorā me eſt. Mille tui pacifici ⁊ ducenti his qui cuſtodiūt fructus eius. Quehabitas in hortis. amici auſcultant facme audire voce tuā. Fuge dilecte mi etaſſimilare capree hinnuloqꝫ ceruorumſuper montes aromatum.Expliciunt cantica canticorum.Incipit ꝓlogus in librū Sapiētie:Iber ſapīe apud hebreosnuſqͣꝫ eſt. Un̄ et ip̄e ſtilusgrecam magis eloquentiam redolet. Hunc iudeiPhilonis eſſe affirmant.Qui ꝓinde ſapientie nominatur. qꝛ ineo chriſti aduentus qui eſt ſapientia patris. ⁊ paſſio eius euidēter exprimitur.Explicit prologus. Incipitliber Sapientie. Capl̓m I

Iligiteiuſticiā q̄ iudicatꝭ terrā. Sēotite de dn̄o ī bonitate ⁊ ſimplicitate cordis q̄rite illū: qm̄ inuenitur ab hiſqͥ non tentantillum: apparet aūt eis qui fidem habētin illum. Peruerſe enī cogitatōnes ſeparant a deo: probata aūt virtus corripit inſipientes. Qm̄ in maliuolā aīamnō introibit ſapientia: nec habitabit incorꝑe ſubdito peccatis. Spūs enī ſanctus diſcipline effugiet fictum. et auferet ſe a cogitatōnibꝰ que ſunt fine intellectu. et corripietur a ſuꝑueniente iniquitate. Benignus eſt enī ſpūs ſapientie ⁊ nō liberabit maledictū a labijs fuis: qm̄ renū illius teſtis eſt deus. et cordis illius ſcrutator eſt verus. et lingueeius auditor. Qm̄ ſpūs dn̄i repleuitorbem terraꝝ. et hoc qd̓ ꝯtinet oīa ſcientiam habet vocis. Propter hoc qui loq̄tur iniqua nō p̄t latere: nec preteriet illum corripiens iudiciū. In cogitatōnibus enim impij interrogatio erit: ſermonum aūt illius traditio ad deum veniet ad correptionē iniquitatum illius.Qm̄ auris c̨eli audit omnia. et tumultus murmurationū non abſcondetur.Cuſtodite ergo vos a murmurationeque nihil prodeſt. et a detractōne parcite lingue. Qm̄ ſermo obſcurus in vacuum non ibit: os aūt qd̓ mentitur occidit aīam. Nolite c̨elare mortē in errore vite vr̄e: neqꝫ acquiratis ꝑditionemin operibus manuum vr̄aꝝ. Qm̄ deusmortem nō fecit: nec letatur in ꝑditione viuoꝝ. Creauit enim vt eſſent oīa.et ſanabiles fecit nationes orbis terrarum. et non eſt in illis medicamentuꝫexterminij. nec inferoꝝ regnum in terra. Iuſticia enī ꝑpetua eſt ⁊ immortal̓:iniuſticia aūt mortis acquiſitio. Impijaūt manibꝰ ⁊ verbis accerſierunt illam