Pſalterium
Da nobis auxiliū de tribulatione: quiavana ſalus hoīs. In deo faciemus virtutē: et ipſe ad nihilū deducet inimicosnr̄os. In finē pͣs dauid. CVIIIEus laudē meā ne tacueris qꝛos pcc̄oris ⁊ os doloſi ſuper medaꝑtum eſt. Locuti ſunt aduerſum me lingua doloſa ⁊ ſermonibꝰ odijcircūdederunt me ⁊ expugnauerūt megratis. Pro eo vt me diligerēt detrahehant mihi: ego aūt orabā. Et poſuerūtaduerſum me mala ꝓ bonis: ⁊ odiū ꝓ dilectōne mea. Cōſtitue ſuꝑ eū peccatorēet diabolus ſtet a dextris eius. Cū iudicatur exeat ꝯdēnatus ⁊ oratio eius fiatin peccatū. Fiant dies eius pauci: ⁊ epiſcopatū eiꝰ accipiat alter. Fiāt filij eiusorpham: et vxor eius vidua. Nutantestranſferant̉ filij eius ⁊ mendicent: eijciantur de habitatōibꝰ ſuis. Scrutet̉ fenerator omnē ſubſtantiā eius: ⁊ diripiant alieni labores eius. Non ſit illi adiutor: nec ſit qui miſereat̉ pupillis eius.Fiāt nati eius in interitu: in generatōevna deleatur nomē eius. In memoriāredeat iniquitas patrū eius in ꝯſpectudn̄i: et peccatū matris eius nō deleaturFiant ꝯtra dn̄m ſemꝑ: ⁊ diſꝑeat de terra memoria eoꝝ: ꝓ eo ꝙ nō eſt recordatus facere miſcd̓iaꝫ. Et ꝑſecutus eſt hominē inopem ⁊ mendicū: et ꝯpunctumcorde mortificare. Et dilexit maledictionē ⁊ veniet ei: et noluit bn̄dictioneꝫ etelongabit̉ ab eo. Et induit maledictōꝫſicut veſtimentū: ⁊ intrauit ſicut aquain interiora eius ⁊ ſicut oleū in oſſibuseius. Fiat ei ſicut veſtimentū quo oꝑit̉et ſicut c̨ona qͣ ſꝑ precingit̉. Hoc opuseoꝝ qͥ detrahūt mihi apud dn̄m: et quiloquūtur mala aduerſus aīaꝫ meaꝫ. Ettu dn̄e dn̄e ſac mecū ꝓpter nomē tuumqꝛ ſuauis eſt mīa tua. Libera me qꝛ egenus ⁊ pauꝑ ſum ego: ⁊ cor meū ꝯͣturbatū eſt intra me. Sicut vmbra cū declinat ablatus ſum: ⁊ excuſſus ſum ſic̄ locuſte Genua mea infirmata ſunt a ieiunio: ⁊ caro mea immutata eſt ꝓpter oleum. Et ego factus ſum obprobriū illis
viderūt me ⁊ mouer̄t capita ſua. Adiuua me dn̄e deus meuſ ſaluū me ſac ꝓpi̓mīam tuā. Et ſciāt qꝛ manus tua hec: ⁊tu dn̄e feciſti eā. Maledicet illi ⁊ tu bn̄dices qui inſurgūt in me ꝯfundantur:ſeruus aūt tuus letabitur Induanturqui detrahūt mihi pudore: et operiāturſicut diploide ꝯfuſione ſua. Confitebordn̄o nimis in ore meo: ⁊ in medio multoꝝ laudabo eum. Quia aſtitit a dextrispauꝑis: vt ſaluaꝫ faceret a ꝑſequentibꝰaīam meā. Pſalmus dauid. CIXIxit dn̄s dn̄o meo: ſede adextris meis. Donec podnā inimicos tuos: ſcabellū pedū tuoꝝ. Uirgā virtutis tue emittet dn̄s exſion dominare in medio inimicoꝝ tuoꝝTecū principiuꝫ in die virtutis tue: inſplendoribꝰ ſcōꝝ: ex vtero ante luciferūgenui te. Iurauit dn̄s ⁊ non penitebiteum tu es ſacerdos ineternū: ẜm ordinem melchiſedech. Dn̄s a dextris tuiscōfregit in die ire ſue reges. Iudicabitin nationibꝰ implebit ruinas cōquaſſabit capita interra multorum. De torrente in via bibet ꝓpterea exaltabit caput. Alleluia.CXOnfitebor tibi dn̄e in toto corcde meo: in conſilio iuſtoꝝ ⁊ congregatione. Magna oꝑa dn̄i exquiſita in om̄es voluntates eius. Confeſſio ⁊ magnificentia opus eius: et iuſticia eius manet in ſeculū ſeculi. Memoriā fecit mirabiliū ſuoꝝ miſericors⁊ miſerator dn̄s: eſcam dedit timentibꝰſe. Memor erit in ſeculū teſtamēti ſui:virtutem operum ſuoꝝ annunciabit populo ſuo. Ut det illis hereditatem gentium: oꝑa manuū eius veritas ⁊ iudicium. Fidelia oīa mandata eius cōfirmata in ſeculū ſeculi: ſcā in veritate ⁊ equitate. Redemptionē miſit dn̄s ppl̓o ſuomandauit in eternū teſtamentū ſuumSanctū et terribile nomē eius initiuꝫſapiētie timor dn̄i. Intellectus bonusomnibꝰ facientibꝰ eum: laudatio eiusmanet in ſeculum ſeculi. Alleluia
kk iij