Pſalterium
ponere in dn̄o deo ſpem meā. Ut annūciē oēs predicatōes tuas in portis filieſion.In finem intellectus aſaph.T quid deus re LXXIIIpuliſti in finē: iratus eſt furorvtuus ſuꝑ oues paſcue tue. Memor eſto ꝯgregatōis tue: quā poſſediſtiab initio. Redemiſti virgā hereditatistue: mons ſion in quo hītaſti in eo. Leua manus tuas in ſuꝑbias eoꝝ in finē:quāta malignatus eſt inimicus in ſancto. Et gloriati ſunt qui oderunt te: inmedio ſolēnitatis tue Poſuerūt ſignaſua ſigna ⁊ nō cognouerūt: ſicut in exitu ſuꝑ ſummū. Quaſi in ſilua lignorūſecuribꝰ exciderūt ianuas eiꝰ in idip̄m:in ſecuri ⁊ aſcia deiecerūt eā. Incēder̄tigni ſanctuariū tuū in terra: polluerūttabernaculū noīs tui. Dixerūt in cordeſuo cognatio eoꝝ fimul: quieſcere faciamus oēs dies feſtos dei a terra. Signanr̄a nō vidimus: iam nō eſt ꝓpheta: etnos nō cognoſcet ampliꝰ. Uſqꝫ qͦ deusimproperabit inimicus: irritat aduerſarius nomē tuū in fineꝫ. Ut qͥd auertismanū tuā ⁊ dexterā tuā: de medio ſinutuo in finē. Deꝰ aūt rex nr̄ an̄ ſcl̓a: oꝑatus eſt ſalutē in medio terre. Tu cōfirmaſti in virtute tua mare: cōtribulaſticapita draconū in aquis. Tu cōfregiſticapita draconis: dediſti eū eſcam ppl̓isethiopū. Tu dirupiſti fontes ⁊ torrentes: tu ſic caſti fluuios ethan. Tuus eſtdies ⁊ tua eſt nox: tu fabricatꝰ es aurorā ⁊ ſolē. Tu feciſti oēs terminos terreeſtatem ⁊ ver tu plaſmaſti ea. Memoreſto huiuſ inimicus improperauit dn̄o⁊ ppl̓s inſipiēs incitauit nomē tuū. Netradas beſtijs aīas ꝯfitētes tibi: ⁊ aīaspauperū tuoꝝ ne obliuiſcaris in finemReſpice in teſtamentuꝫ tuū: qꝛ repletiſunt qͥ obſcurati ſunt terre domibꝰ iniqͥtatū. Ne auertatur hūilis factus confuſus: pauꝑ ⁊ inops laudabūt nomē tuū.Exurge deus iudica cauſaꝫ tuā memoreſto improperioꝝ tuoꝝ que ab inſipiēteſunt tota die. Ne obliuiſcaris voces inimicoꝝ tuoꝝ: ſuꝑbia eoꝝ qui te oderunt
aſcendit ſemꝑ. In finē ne corrūpaspͣs cantici aſaph.LXXIIIIOnfitebimur tibi deus: cōfitecbimur: et inuocabimus nomētuū. Narrabimꝰ mirabilia tuacū acceꝑo tꝑs ego iuſticias iudicabo. Lique fcā eſt terra ⁊ oēs qui habitāt in eaego ꝯfirmaui colūnas eius. Dixi iniqͥsnolite iniq̄ agere: ⁊ delinquētibꝰ noliteexaltare cornu. Nolite extollere in altūcornu vr̄m: nolite loq̄ aduerſus deū iniquītatē Quia neqꝫ ab oriēte neqꝫ ab occidēte neqꝫ a deſertis mōtibꝰ: qm̄ deusiudex eſt. Hūc hūiliat ⁊ hūc exaltat: qꝛcalix in manu dn̄i vini meri plenꝰ mixtoEt inclinauit ex hoc in hoc: veruntū fexeiuſ nō eſt exinanita bibent oēs pcc̄oresterre. Ego aūt annūciabo in ſeculū: cātabo deo iacob: Et oīa cornua pec catorūconfringā. et exaltabūtur cornua iuſti.In finē in carminibꝰ canticū ad aſſyrios. pſalmus aſaph.LXXVOtus in iudea deꝰ in iſrael man gnū nomē eius. Et factus eſtin pace locus eius: ⁊ habitatioeius in ſion. Ibi ꝯfregit potētias: arcūſcutū gladiū ⁊ bellum. Illuminans tumirabiliter a montibꝰ eternis: turbatiſunt oēs infipiētes corde. Dormieruntſomniū ſuū: et nihil inuenerūt oēs viri diuitiaꝝ in manibꝰ ſuis. Ab increpatōne tua deus iacob: dormitauerūt quiaſcenderūt eqͦs Tu terribilis es ⁊ quisreſiſtet tibi: ex tūc ira tua. De celo exauditū feciſti iudiciū: terra tremuit ⁊ quieuit. Cum exurgeret in iudiciū deus vtſaluos faceret om̄es manſuetos terre.Qm̄ cogitatio hoīs cōfitebitur tibi: etreliquie cogitatōnis diē feſtū agent tibi. Uouete ⁊ reddite dn̄o deo vr̄o: oēsqui in circūitu eius affertis munera.Terribili et ei qui aufert ſpm̄ principū:terribili apud reges terre. In fineꝫꝓ ydithum. pͣs aſaph.LXXVIOce mea ad dn̄m clamaui: voce mea ad deū et intendit mihiVIn die tribulatōis mee: dumexquiſiui manibus meis nocte contra
ii iiij