Incipit prologus beati Hyeronimipreſbyteri in pralteriū.Salteriū romē dudū poſitus emendaram ⁊ iuxtaſeptuagīta interpretes lipcet curſim: magna tn̄ exꝑte correxerā. Qd̓ qꝛ rurſum videtꝭ o paula ⁊ euſtochiū ſcriptorū vitio deprauatū. pluſqꝫ antiquū errore qͣꝫ nouā emendatōꝫ valere: me cogitis vt veluti quodā nouali ſciſſum iā aruum exerceā. et obliqͥs ſulcis renaſcentes ſpinaſ eradicē equū eſſe dicētes. vtqd̓ crebro malo pupulat: crebrius ſuccidat̉. Unde ꝯſueta p̄fatione cōmoneotā vos quibꝰ forte labor iſte deſudat. qͣꝫeos qui exemplaria iſtiuſmodi haberevoluerint: vt que diligēter emendaui.cū cura et diligentia tranſcribant̉. Notet ſibi vnuſquiſqꝫ vel iacentē lineā velradiantia ſigna id eſt obelos vel aſtericos ⁊ vbicūqꝫ viderit virgulā p̄cedentem. ab ea viqꝫ ad duo puncta que impreſſimus. ſciat in ſeptuagīta trāſlatoribꝰ plus haberi: vbi aūt ꝑſpexerit ſtelleſimilitudine: de hebreis voluminibusadditū nouerit eq̄ vſqꝫ ad duo punctaiuxta theodotionis dumtaxat editionēq̄ ſimplicitate ſermonis a ſeptuagintainterpretibꝰ nō diſcordat. Hec gͦ ⁊ vob̓⁊ ſtudioſo cuiqꝫ feciſſe me ſciēs: nō ambigo multos fore: q̄ vel inuidi a vel uꝑcilio malint ꝯtēnere videri p̄clara qͣꝫ diſcere. et de turbulēto magis riuo qͣꝫ depuriſſimo fonte potare:Explicit prologus: Incipit liber hymnoꝝ vel ſoliloquioꝝ. Palmꝰ dauid. IEatus virqui non abijt in cōciblio impiorū. et in viapeccatoꝝ nō ſtetit: etin cathedra peſtilētienō ſedit. Sed ī legedn̄i volūtas eiꝰ: ⁊ in lege eiꝰ meditabit̉
die ac nocte. Et erit tanqͣꝫ lignū quodplantatū eſt ſecus decurſus aquaꝝ: qd̓fructū ſuū dabit in tꝑe ſuo. Et foliū eiꝰnō defluet: et oīa quēcūqꝫ faciet ꝓſperabunt̉. Nō ſic impij nō ſic: ſed tāqͣꝫ puluis quē ꝓijcit vētus a facie terre. Ideonō reſurgunt impij in iudicio: neqꝫ peccatores in ꝯſilio iuſtoꝝ. Qm̄ nouit dominus viā iuſtoꝝ: ⁊ iter impioꝝ ꝑibit.Pſalmus dauid.IIUare fremuerūt gētes: ⁊ ppl̓iq meditati ſunt inania. Aſtiter̄treges terre et principes cōuenerunt in vnū: aduerſus dn̄m ⁊ aduerſus criſtum eius. Dirūpamus vincl̓aeoꝝ: et ꝓijciamus a nobis iugū ipſorūQui habitat in celiſ irridebit eos: ⁊ dominus ſubſānabit eos. Tūc loqueturad eos in ira ſua. et in furore ſuo cōturbabit eos. Ego aūt cōſtitutꝰ ſuꝫ rex abeo ſuꝑ ſion montē ſanctū eius: p̄dicanſpreceptū eiꝰ. Dn̄s dixit ad me filiꝰ meus es tu: ego hodie genui te. Poſtula ame ⁊ dabo tibi gētes hereditatē tuā: etpoſſeſſionē tuā terminos terre. Regeseos in virga ferrea ⁊ tanqͣꝫ vas figuli cōfringes eos. Et nunc reges intelligiteerudimini qͥ iudicatis terraꝫ. Seruitedn̄o in timore: ⁊ exultate ei cū tremoreApprehendite diſciplinā: ne qn̄ iracat̉dn̄s ⁊ pereatꝭ de via iuſta. Tūc exarſeritin breui ira eius: beati oēs qui cōfidūtin eo. Pſalmus dauid cum fugereta facie abſalon filij ſuiIIIOmine quid multiplicate ſūtd̉ q̄ tribulāt me: multi inſurgūtaduerſuꝫ me. Multi dicūt aīemee: nō eſt ſalꝰ ip̄i in deo eiꝰ. Tu aūt domine ſuſceptor meꝰ es: gl̓a mea ⁊ exaltās caput meū. Uoce mea ad dn̄m clamaui: ⁊ exaudiuit me de monte ſanctoſuo. Ego dormiui ⁊ ſoporatꝰ ſuꝫ: ⁊ exurrexi qꝛ dn̄s ſuſcepit me. Nō tīebo miliappl̓i circūdātꝭ me: exurge dn̄e ſaluū mefac deꝰ meꝰ. Qm̄ tu ꝑcuſſiſti oēs adu̓ſātes mihi ſine cā: dētes pctōꝝ ꝯtriuiſtiDn̄i ē ſalꝰ: ⁊ ſuꝑ ppl̓m tuū bn̄dictio tuaIn finē in carmībꝰ. pſalmꝰ dauid IIII