Iob
ba diiudicat ⁊ fauces comedētis ſaporēIn antiqͥs eſt ſapīa ⁊ in multo tꝑe prudentia. Apud ip̄m eſt ſapīa ⁊ fortitudoet ip̄e habet cōſiliū et intelligentiā. Sideſtruxerit nemo ē qui edificet ſi incluſerit hoīem nullus eſt qui aperiat. Sicōtinuerit aquas oīa ficcabunt̉ ſi emiſerit eas ſubuertēt terrā. Apud ip̄m eſtfortitudo ⁊ ſapīa. Ip̄e nouit et decipiētem et eū q̄ decipit̉. Adducit cōſiliarioſin ſtultū finē ei iudices in ſtuporē. Baltheum regū diſſoluit et p̄cingit fune renes eoꝝ. Ducit ſacerdotes inglorios:et optimates ſupplantat. Cōmutanslabiū veraciā et doctrinā ſenū auferēs.Effundit deſpectionē ſuꝑ principes eteos qͦ oppreſſi fuerant releuās. Qui reuelat ꝓfunda de tenebris ⁊ producit inlucē vmbrā mortis. Qui multiplicatgētes ⁊ ꝑdit eas et ſubuerſas ī integrūreſtituit. Qui immutat cor principuꝫppl̓i terre. et decipit eos vt fruſtra incedāt ꝑ inuiū. Palpabūt qͣſi ī tenebris ⁊nō ī luce. et errare eos faciet qͣſi ebrios.Cce oīa hec vidit ocu XIIIlus meus ⁊ audiuit auris meaeet intellexi ſingl̓a. Scd̓m ſcīaꝫvt̄am ⁊ ego noui. nec inferior vr̄i ſum.Sed tn̄ ad oīpotentē loqͣr ⁊ diſputarecū deo cupio. prius vos oſtendēs fabricatores mendacij et cultores ꝑuerſorūdogmatū. Atqꝫ vtinā taceretis vt putaremini eſſe ſapiētes. Audite ergo correctōnes meas ⁊ iudiciū labioꝝ meoꝝ attendite. Nunqͥd deus indiget vr̄o mendacio vt ꝓ illo loquamini dolos. Nunquid facie eius accipitis ⁊ ꝓ deo iudicare nitemini? Aut placebit ei quē celarenihil p̄t aūt decipiet̉ vt homo vr̄is fraudulentijs. Ipſe vos arguet qm̄ in abſcondito facie eiꝰ accipitis. Statim vtſe cōmouerit turbabit vos ⁊ terror eiꝰirruet ſuꝑ vos. Memoria vr̄a ꝯparabit̉cineri et redigent̉ in lutū ceruices vr̄eTacēte pauliſper vt loqͣr qd̓cūqꝫ mihimēs ſuggeſſerit. Quare lacero carnesmeas dentibꝰ meis ⁊ aīaꝫ meā porto inmanibꝰ meis. Etiā ſi occiderit me ī ip̄o
ſperabo. Ueruntū vias meas in cōſpectu eiꝰ arguā et ipſe erit ſaluator meusNō enī veniet in cōſpectu eius oīs hypocrita. Audite ſermonē meū ⁊ enigmata ꝑcipite auribꝰ vr̄is. Si fuero iudicatus ſcio ꝙ iuſtus inueniar. Quis eſt qͦiudicet̉ mecū? Ueniat. Quare tacenscōſumor. Duo tm̄ ne facias mihi ⁊ tūca facie tua nō abſcondar. Manū tuamlōge faca me: et formido tua nō me terreat. Uoca me ⁊ ego rn̄debo tibi: aut certe loquar et tu rn̄de mihi. qͣꝫtas habeoiniqͥtates et peccata ſcelera mea et delicta mea on̄de mihi. Cur faciē tuā abſcōdis ⁊ arbitraris me inimicū tuū. Cōtra foliū qd̓ vento rapit̉ oſtēdis potentiā tuā ⁊ ſtipulā ſiccā ꝑſeq̄ris. Scribisenī ꝯtra me amaritudines et cōſumere me vis peccatis adoleſcētie mee. poſuiſti in neruo pedē meū et obſeruaſtioēs ſemitas meas et veſtigia pedū tuorum cōſideraſti. qui quaſi putrēdo cōſumendꝰ ſum. et quaſi veſtimentū qd̓comedit̉ a tinea.XIIIIOmo natꝰ de muliere breui vihuens tꝑe replet̉ multis miſerijs. qͥ quaſi flos egredit̉ et cōterit̉ et fugit velut vmbra et nunqͣꝫ ineodē ſtatu ꝑmanet. Et dignū ducꝭ ſuꝑhuiuſcemodi aꝑire oculos tuos ⁊ adducere eū tecū ī iudiciū. qͥs p̄t facere mūdū de immūdo ꝯceptū ſemine. Nonnetu q̄ ſolꝰ es? Breues dies hoīs ſunt numerꝰ menſiū eiꝰ apud te ē. Cōſtit uiſtitermīos eiꝰ qͥ p̄teriri nō poterūt. Recede paululū ab eo vt q̄eſcat donec optata veniāt. et ſic̄ mercenarij dies eiꝰ. Lignū hꝫ ſpem. ſi p̄ciſuꝫ fuerit rurſum vireſcit ⁊ ramī eiꝰ pulſulāt. ſi ſenuerit interra radix eiꝰ: et ī puluere emortuꝰ fuerit trūcus illius ad odore aq̄ germinabit ⁊ faciet comā qͣſi cū primū plantatūeſt. Homo vero cū mortuꝰ fuerit et nudatus atqꝫ cōſumptus vbi q̄ſo eſt. quōſi recedāt aque de mari et fluuiꝰ vacuefactus areſcat. ſic homo cum dormieritnō reſurget. Donec atterat̉ celum nōeuigilabit: nec conſurget de ſomno ſuo