Eſpondēſ aūt iob dixit. Utināappenderent̉ pctā mea quibuſirā merui ⁊ calamitas quā patior in ſtatera qͣſi arena maris hec grauior appareret. Un̄ ⁊ verba mea doloreſunt plena qꝛ ſagitte dn̄i in me ſunt qͣꝝindignatio ebibit ſpm̄ meū. ⁊ terroresdn̄i militāt ꝯͣ me. Nunqͥd rugiet onager cū habuerit herbā. aut mugiet boscū ante p̄ſepe plenū ſteterit. Aut poterit comedi inſulſum qd̓ nō eſt ſale conditū. aut p̄t aliqͥs guſtare qd̓ guſtatū affert morte. Anime enī eſurienti etiamamara dulcia eſſe vident̉. Que priꝰ nolebat tangere aīa mea nunc p̄ anguſtiacibi mei ſunt. Quis det vt veniat petitio mea: et qd̓ expecto tribuat mihi deꝰet q̄ cepit ip̄e me cōterat? Saluat manū ſuā ⁊ ſuccidat me. et hec mihi ſit cōſolatio vt affliges me dolore nō parcatnec cōtradicā ſermonibꝰ ſancti. Que ēenī fortitudo mea vt ſuſtineā aūt quisfinis meꝰ vt patiēter agā? Nec fortitudo lapidū fortitudo mea: nec caro meaenea eſt. Ecce nō eſt auxiliū mihi ī meet neceſſarij qͦqꝫ mei receſſerunt a me.Qui tollit ab amico ſuo mīaꝫ timorēdn̄i derelinquit. Fratres mei p̄terierūtme ſicut torrēs qui raptū trāſit in conuallibꝰ. Qui timēt pruinā irruet ſupereos nix. Tempore quo fuerint diſſipatiꝑibūt. et vt incaluerint ſoluent̉ de locoſuo. Inuolute ſunt ſemite greſſuū eoꝝambulabūt in vacuū ⁊ ꝑibunt. Cōſiderate ſemitas themā: itiera ſabba ⁊ expectate pauliſper. Cōfuſi ſunt qꝛ ſperaui. Uenerūt quoqꝫ vſqꝫ ad me ⁊ pudore cooꝑti ſunt. Nūc veniſtis ⁊ mō vidētes plagā meā timetis? Nonqͥd dixi: afferte mihi et de ſubſtātia veſtra donatemihi vel liberate me de manu hoſtis etde manu robuſtoꝝ eruite me? Doceteme et ego tacebo: et ſi quid forte ignoraui inſtruite me. Quare detraxiſtꝭ ſermonibꝰ veritatis cū ē robis nullus ſitqͥ poſſit arguere me? Ad increpandumtm̄ eloquia cōcinnatis et in ventū verba ꝓfertis. Suꝑ pupillū irruitis ⁊ ſub
uertere nitimini amicū veſtrū. Uerumtn̄ qd̓ cepiſtis explete. Prebete auremet videte an mentiar. Rn̄dete obſecroabſqꝫ ꝯtentōne. et loquētes id qd̓ iuſtūeſt iudicate. Et nō inuenietꝭ in linguamea iniquitatē. nec ī faucibꝰ meis ſtulticia ꝑſonabit.VIIIlitia eſt vita hoīs ſuꝑ terraꝫm et ſicut dies mercennarij dieseiꝰ. Sicut ceruꝰ deſiderat vmibrā ⁊ ſicut mercēnariꝰ p̄ſtolat̉ finē oꝑisſui: ſic ⁊ ego habui mēſes vacuos ⁊ noctes laborioſas enūeraui mihi. Si dormiero dicā qn̄ cōſurgā. et rurſuꝫ expectabo veſperā ⁊ replebor doloribꝰ vſqꝫ adtenebraſ. Induta ē caro mea putredīeet ſordibꝰ pulueris. cutis mea aruit etcōtracta eſt. Dies mei velociꝰ trāſierūtquā a terente tela ſuccidit̉: et cōſumptiſunt abſqꝫ vlla ſpe. Memēto qꝛ ventuseſt vita mea. et nō reuertet̉ oculus meus vt videat bona nec aſpiciet me viſushoīs. Oculi tu iin me et nō ſubſiſtam.Sicut cōſumitur nubes et pertranſit:ſic qui deſcendit ad inferos nō aſcēdetnec reuertet̉ vltra in domum ſuā. neqꝫcognoſcet eū ampliꝰ locus eius. Quapropter ⁊ ego nō parcā ori meo loquarin tribulatione ſpiritus mei. cōfabulabor cū amaritudine anime mee. Nunquid mare ego ſum aut cetus. qꝛ circūdediſti me carcere. Si dixero cōſolabitur me lectulus meus. et reuelabor loquēs mecū in ſtratu meo. terrebis meꝑ ſomnia ⁊ ꝑ viſiones horrore cōcutiesQuamobre elegit ſuſpendiū aīa mee ⁊morrē oſſa mea. deſꝑaui. nequaqͣꝫ vltraiā viuā. Parce mihi. nihil eī ſunt diesmei. q̄d eſt hō qꝛ magnificaſ eū. aut qͥdapponis erga eū cor tuū. Uiſitas eū diluculo ⁊ ſubito ꝓbas illū. Uſqꝫ quo nōꝑcis mihi. nec dimittis me vt glutiā ſaliuā meā? Peccaui. Quid faciā tibi ocuſtos hoīm: qͣre poſuiſti me ꝯtrariū tibi: et factꝰ ſum mihimetip̄i grauiſ. Curnō tollis pctm̄ meū. et qͣre nō aufersiniqͥtatē meā. Ecce nūc ī puluere dormiā: ⁊ ſi māe me q̄ſierꝭ n̄ ſubſiſtā. VIII