Druckschrift 
Biblia : Mit Capitulare lectionum et evangeliorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

EſdreIII

dit tribulationi mee: et dedit mihi filiūEt iocūdata ſum ſuꝑ eū valde ego ⁊ virmeꝰ et oēs ciues mei. ⁊ honorificabamvalde fortē. Et nutriui eū cū labore multo. et factū eſt cū creuiſſet ⁊ veniſſet accipere vxorē. feci diē epuli.3T factū eſt cū introiſſet filiꝰ meeus ī thalamo ſuo: cecidit ⁊ mortuus ē. et euertimꝰ oēs lumīaet ſurrexerūt oēs ciues mei ad ꝯſolandū me. ⁊ quieui vſqꝫ in aliū diē: vſqꝫ nōcte. Et factū eſt cū oēs q̇euiſſent vt mecōſolarent̉ vt quieſcere. ⁊ ſurrexi nocteet fugi et veni ſicut vides in hͦ cāpo ⁊ cogito iā nō reuerti in ciuitatē: ſed hͦ cōſiſtere. et neqꝫ māducare neqꝫ bibere: ſedſine intermiſſione lugere ⁊ ieiunare vſqꝫ dū moriar. Et dereliqͥ ẜmones in qͥbꝰerā. et reſpōdi cū iracūdia ad eā: et dixi.Stulta ſuꝑ oēs mulieres: nō vides luctū noſtrū ⁊ q̄ nobiſ ꝯtingūt? Qm̄ fionmr̄ nr̄a oī triſticia ꝯtriſtat̉. ⁊ humilitatehumiliata ē ⁊ luget validiſſime. Et nūcqm̄ oēs lugemꝰ ⁊ triſtes ſumꝰ. qm̄ oēscōtriſtati ſumꝰ: tu aūt ꝯtriſtarꝭ in vno filio. Interroga enī terrā ⁊ dicet tibi. qm̄hec eſt q̄ debeat lugere caſuꝫ tantoꝝ ſuꝑeā geminantiū. Et ex ipſa ab initio oēsnati ⁊ alij veniēt. Et ecce pene oēs in ꝑditionē ambulāt. ⁊ exterminiū fit multitudo eoꝝ. Et q̄s gͦ debet lugere magisniſi hec q̄ tā magnā multitudinē ꝑdiditqͣꝫtu q̄ ꝓ vno doles. Si aūt dicis mihiqm̄ nō eſt planctus meꝰ ſil̓is terre: qm̄fructū ventris mei ꝑdidi. quē cū meroribꝰ peperi ⁊ cū doloribꝰ genui: terra aūtẜm viā terre: abijt ī ea multitudo pn̄squō euenit ⁊ ego tibi dico. Sicut tu cūlabore peꝑiſti: ſic et terra dat fructū ſuūhoī ab initio ei q̄ fecit eam. Nūc gͦ retineapud temetip̄am dolorē tuū. et fortiterfer qͥ tibi cōtigerūt caſus. Si enī iuſtificaueris terminū dei ⁊ ꝯſiliū ſuū. recipies in tꝑe. ⁊ ī talibꝰ collaudaberis. Ingredere gͦ in ciuitateꝫ ad virū tuū. Et dixitad me. Nō faciā neqꝫ ingrediar ciuitatēſꝫ hͦ moriar. Et appoſui adhuc loq̄ ad eāet dixi. Noli facere hūc ſermonē: ſed cō

ſenti ꝑſuadenti. Quot eī caſus ſiō. Cōſolare ꝓpter dolorē hierl̓m Uides enimqm̄ ſanctificatio nr̄a deſerta effecta eſt ⁊altare nr̄m demolitū eſt: ⁊ templū nr̄mdeſtructū eſt ⁊ pſalteriū nr̄m humiliatū eſt. ⁊ hymnꝰ cōticuit: et exultatio nr̄adiſſoluta eſt. ⁊ lume̓ cādelabri nr̄i extinctū eſt. ⁊ arca teſtamēti nr̄i direpta eſt: ⁊ſancta nr̄a cōtaminata ſunt ⁊ nomē qd̓inuocatū eſt ſuꝑ nos pene ꝓphanatū eſtet liberi nr̄i ꝯtumeliā paſſi ſunt. et ſacerdotes nr̄i ſuccenſi ſunt. et leuite noſtri īcaptiuitatē abierūt ⁊ virgines nr̄e coinquinate ſunt. ⁊ mulieres nr̄e vim paſſeſunt. et iuſti nr̄i rapti ſūt et ꝑuuli noſtriꝑditi ſunt. ⁊ iuuenes nr̄i ſeruierūt. ⁊ fortes nr̄i īualidi facti ſūt Et qd̓ oīm maiſignaculū ſion: qm̄ reſignata eſt de gloria ſua. Nā et tradita eſt in manibꝰ eorūqui nos oderūt. Tu ergo excute tuā triſticiam multā. et depone abs te multitudinem doloꝝ vt tibi repropitiet̉ fortis. ⁊requiē faciet tibi altiſſimꝰ: requietionēlaboꝝ. Et factū eſt cū loquebar ad eā facies eius fulgebat ſubito ⁊ ſpecies choruſcus fiebat viſus eius vt eſſem pauēſvalde ad eā. et cogitarē qͥd eſſet hoc. Etecce ſubito emiſit ſonitū vocis magnuꝫtimore plenū vt cōmoueret̉ terra a mulieris ſono. Et vidi: et ecce amplius mulier nō cōparebat mihi: ſed ciuitas edificabat̉ ⁊ locꝰ demōſtrabat̉ de fundamētiſmagnis et timui ⁊ clamaui voce magnaet dixi. Ubi eſt huriel angelus q̄ a principio venit ad me. Qm̄ ip̄e me fecit venire in multitudine in exceſſu mētis huius. Et factꝰ eſt finis meus in corruptionē. et orō mea in improperiū. Et cū eſſem loquēs ego hec: ecce venit ad me etvidit me. Et ecce erā poſitus vt mortuꝰet intellectꝰ meus alienatꝰ erat. Et tenuit dexterā meā ⁊ ꝯfortauit me: et ſtatuitme ſuꝑ pedeſ meos. ⁊ dixit mihi. Quidtibi eſt ⁊ qͣre cōturbatus eſt intellectustuus. ⁊ ſenſus cordis tui. ⁊ qͣre cōturbaris. Et dixit. Quoniam dereliquiſti meEt ego quidē feci ſcd̓m ſermones tuoset exiui in campū. et ecce vide et video