ditor in euangelio ẜm iohannē q̄ creditinquit ī me ſicut dicit ſcriptura. flumina de ventre eius fluent aque viue. vtiqꝫ ſcriptū ē. qd̓ ſaluator ſcriptū eſſe teſtatur. Ubi ſcriptū ē. Septuaginta nōhn̄t. apocripha neſcit eccleſia. Ad hebreos igit̉ reuertendū ē. vn̄ et dn̄s loquit̉⁊ diſcipuli exempla p̄ſumūt. Hec paceveteꝝ loquor ⁊ obtrectatoribꝰ meis tm̄rn̄deo. qͥ canino dente me rodūt in publico detrahentes ⁊ legentes in āgulisid ē accuſatores ⁊ defenſores. cū in alijſꝓbent qd̓ in me reprobāt. qͣſi virtus etviciū nō in rebꝰ ſit ſed cū autore mutetur. Ceteꝝ nemini editionē ſeptuaginta trāſlatoꝝ olim de greco emendatamtribuiſſe me nr̄is. nec inimicum debereeſtimari eoꝝ qͦs inꝯuētu fratꝝ ſꝑediſſero. Et qd̓ nūc dabreiamin .i. verba dierū interp̄tatus ſum. idcirco feci vt inextricabiles moras ⁊ ſiluam noīm queſcriptoꝝ cōfuſa ſunt vicio ſenſuūqꝫ barbariem aꝑtius ⁊ ꝑ verſuū cola digererēmihimetip̄i ⁊ meis iuxta hiſmeniū canens. ſi aures ſurdi ſunt ceterorum.Item alius prologus.Uſebius hieronimus. dommoni ⁊ rogatiano ſuis in criſto ieſu ſalutē. Quō grecorūhiſtorias magis intelliguntq̄ athenis viderint. et terciū virgilij librū a troade ꝑ leuchatem ⁊ a croceraunia ad ſiliciā. ⁊ inde ad oſtia tiberis nauigauerint. Ita ſanctā ſcripturā lucidius intuebit̉ q̄ iudeā oculis cōtēplatusē. ⁊ antiquaꝝ vrbiū memorias. locorūqꝫ vel eadē vocabula vel mutata cognouerit. Unde ⁊ nobis cure fuit cum eruditiſſimis hebreoꝝ hūc laboreꝫ ſubire.vt circūiremus ꝓuinciā quā vniuerſecriſti eccleſie ſonāt. Fateor em̄ mi dommō ⁊ rogatione chariſſimi nunqͣꝫ me īdiuinis voluminibus ꝓprijs viribꝰ credidiſſe nec habuiſſe opinionē meā. ſedea etiā de qͥbꝰ ſcire me arbitrabar interrogare me ſolitū. Quātomagis de hisſuꝑ quibꝰ anceps eram. Deniqꝫ cum ame nuper litteris flagitaſſetis vt vobis

paralipome non latino ſermone trāfferrem de tiberiadis legis quondā autorēqͥ apud hebreoſ admiratōni habebaturaſſumpſi. ⁊ ꝯtuli cū eo a vertice. vt aiutvſqꝫ ad extremū vngue. ⁊ ſic confirmatus auſus ſum facere qd̓ iubebatis. Libere em̄ vobis loquor. Ita em̄ in grecꝭet latinis codicibꝰ hic noīm liber vicioſus eſt. vt nō tam hebrea qͣꝫ barbara q̄dam ⁊ ſarmatica noīa cōiecta arbitrandū ſit. Nec hoc ſeptuaginta interp̄tibꝰqui ſpūſancto pleni ea que vera fuerūttrāſtulerāt. ſed ſcriptoꝝ culpe aſcribendū. dū de inemēdatis īemēdata ſcriptitāt et ſepe tria noīa ſubtractis ē medioſillabis in vnū vocabulū cogūt. vel e regione vnū nomē ꝓpter latitudinē: ſuaꝫduo vel tria vocabula diuidūt. Sed etip̄eⁱ appellationes nō homīes vt pleriqꝫeſtimat. ſed vrbes ⁊ regiōes ⁊ ſaltus ⁊prouincias ſonāt. ⁊ obliq̄ ſub interp̄tatione ⁊ figura eorū q̄dam narrātur hiſtorie. de qͥbꝰ in regnoꝝ libro dr̄. Nōneecce hec ſcripta ſunt in libro verboꝝ dierū regū iuda. Que vtiqꝫ in nr̄is codicibus non habētur. Hoc primū ſciendūꝙ apud hebreos ꝑalipomenon liber vnꝰſit. ⁊ apud illos vocatus dabreiamin .i.verba dieꝝ qui ꝓpter magnitudinē apd̓nos diuiſus ē. De inde etiā illud attendendū ꝙ freq̄nter nomīa non vocabulahominū. ſed reꝝ. vt dixi. ſignificantiasſonāt. Ad extremū ꝙ om̄is eruditō ſcripturaꝝ in hoc cōtinet̉ ⁊ hiſtorie que velp̄termiſſe ſunt in ſuis locis vel ꝑſtricteleuiter. hic ꝑ quedā verboꝝ cōpēdia explicētur. Orationū itaqꝫ vr̄aꝝ adiutusauxilio miſi librū beniuolis placituruꝫtamē inuidis diſplicituꝝ eſſe nō ambigo. Optima em̄ queqꝫ. vt ait Pliniusmalūt cōtēnere pleriqꝫ qͣꝫ diſcere. Siquis in hac interp̄tatione voluerit aliqͥd rep̄hendere interroget hebreos. ſuācōſcientiā recolat. videat ordinē textūqꝫ ſermonis. ⁊ tūc noſtro labori ſi potuerit detrahat. Ubicunqꝫ gͦ aſtericos ideſt ſtellas radiare in hoc volumine videritis ibi ſciatis de hebreo additū qd̓ ī la-