Regumˢ
qui erat ⁊ qui eſt ⁊ qui venturus eſt Hicꝓlogus ſcripturarū qͣſi galiatū pͥncipiūoībus libris qͦs de hebreo vertimꝰ in latinū ꝯuenire p̄t. vt ſcire valeamꝰ quicqͥd extra vos eſt inter apocripha eē ponēdū. Igit̉ ſapīa q̄ vulgo ſalomonis inſcribitur ⁊ ieſu fi. ij ſyrach liber. et iudith. ettobias ⁊ paſtor nō ſunt in canonē. Machabeoꝝ primū libꝝhebraicū repꝑi. Secundꝰ grecus ē. qd̓ ex ip̄a p̄hraſin ꝓbari p̄t. Que cū ita ſe habeāt. obſecro te lector ne laborē meū rep̄henſionē eſtimesantiqͦꝝ. In tēplo dei offert vnuſqͥſqꝫ qd̓p̄t. Alij auꝝ ⁊ argentū ⁊ lapides p̄cioſosalij byſſū ⁊ purpurā ⁊ coccū offer̄t ⁊ hyacintu. Nobiſcū bn̄ agit̉. ſi obtulerimuspelles ⁊ capraꝝ pilos. Et tn̄ apl̓s ꝯtētibiliora nr̄a magis nccͣia iudicat. Un̄ ⁊ tota illa tabernaculi pulcritudo ⁊ ꝑ ſingulas ſpes eccleſie pn̄tis futureqꝫ diſtinctio pellibꝰ tegit̉ ⁊ cilitijs: ardoreqꝫ ſoliset iniuriā imbriū ea q̄ viliora ſunt ꝓhibēt. Lege gͦ primū ſamuel et malachimmeū. Meū̄ inqͣꝫ meū. Quicqͥd eī crebrius vertēdo ⁊ emendādo ſollicitiꝰ ⁊ didicimꝰ ⁊ tenemꝰ: nr̄m eſt. Et cū intellexeris qd̓ antea neſciebaſ. vl̓ interpretē meeſtimato ſi gratꝰ es. vel paraphraſteꝫ ſiingratus quāqͣꝫ mihi oīno ꝯſciꝰ nō ſim.mutaſſe me quippiā de hebraica veritateCerte ſi increduluſ es. lege grecos cōdices ⁊ latinos. et cōfer cū his opuſculisq̄ nuꝑ emēdauimꝰ ⁊ vbicūqꝫ diſcrepareinter ſe videris: interroga quēlibet hebreoꝝ. cui magis accomodare debeas fidē. et ſi nr̄a firmauerit: puto ꝙ eum nōeſtimes ꝯiectore vt in eodē loco mecuꝫſil̓r diuinarit. Sed et vos famulas xp̄irogo q̄ dn̄i diſcumbētis p̄cioſiſſima fidei myrrha vngitiſ caput. q̄ nequaqͣꝫ ſaluatorē q̄ritis in ſepulcro qͥbꝰ iā ad patrēxp̄s aſcēdit. vt ꝯͣ latrātes canes qͥ aduerſum me rabido ore deſeuiēt. et circūeūtciuitatē atqꝫ in eo ſe doctos arbitrant̉. ſialijs detrahāt: orationū veſtraꝝ clypeosopponatis. Ego ſciēs humilitatē meā.illi ſꝑ ſnīe recordabor. Dixi cuſtodiā vias meas: vt non delinquam in lingua
mea. Poſui ori meo cuſtodiā cū ꝯſiſteret peccator aduerſum me. Obmutui ⁊humiliatus ſum ⁊ ſilui a bonis.Explicit ꝓlogus. Incipit liberSamuelis primus. Capl̓m. I.vit vir vnusde ramathaim ſophim demonte effraim. et nomeneius helchana: filius hieroboam filij heliū. filij thau. filij ſupheffrateus. et habuit duas vxores: nomenvni anna. et nomē ſecūde fenenna. Fuerūtqꝫ fenene filie: anne aūt nō fuerūt liberi. Et aſcēdebat vir ille de ciuitate ſuaſtatutis diebꝰ vt adoraret et ſacrificaretdn̄o exercituū in ſylo. Erāt aūt ibi duofilij heli. ofni et phinees ſacerdotes dn̄iUenit gͦ dies ⁊ īmolauit helchana deditqꝫ fenenne vxori ſue ⁊ cūctis filijs eiꝰ etfiliabꝰ ꝑtes. Anne aūt dedit ꝑtē vnā triſtis: qꝛ annā diligebat. Dn̄s aūt cōcluſerat vuluā eiꝰ. Affligebat qͦꝫ eā emulaeius: et vehemēter āgebat. intantū vt exprobraret ꝙ dn̄s cōcluſiſſet vuluā eius.Sicqꝫ faciebat ꝑ ſingulos annos cū redeunte tꝑe aſcenderet ad templū dn̄i. ⁊ſic ꝓuocabat eā. Porro illa flebat: et nōcapiebat cibū Dixit ergo ei helchana virſuus. Anna cur fles et quare nō comedis. et quāobrē affligit̉ cor tuū? Nunqͥdnō ego melior tibi ſuꝫ qͣꝫ decē filij? Surrexit aūt āna poſtqͣꝫ comederat ⁊ biberatin ſylo. Et hely ſacerdote ſedente ſuperſellā ante poſtes domus dn̄i. cū eſſet anna amaro aīo. orauit ad dn̄m flens largiter: et votū vouit dicens. Dn̄e exercituū ſi reſpiciēs videris afflictōꝫ famuletue et recordatus mei fueris: nec oblitꝰancille tue. dederiſqꝫ ſerue tue ſexū virilem: dabo eum dn̄o omnibꝰ diebus viteeius. et nouacula nō aſcendet ſuꝑ caputeius. Factum eſt autē cum illa multiplicaret preces coram domino. vt heli obſeruaret os eius. Porro anna loquebatur in corde ſuo: tantumqꝫ labia eius
o