ſuꝑbirent hoſtes eoꝝ ⁊ dicerēt. Manusnr̄a excelſa: et nō dn̄s fecit hec oīa. Gēsabſqꝫ ꝯſilio eſt ⁊ ſine prudētia. vtinā ſaperet ⁊ intelligeret ac nouiſſima ꝓuiderent. Quō ꝑſequebat̉ vnꝰ mille: ⁊ duofugarūt dece miliaꝫ Nōne ideo qꝛ deusſuꝰ vēdidit eos ⁊ dn̄s ꝯcludit illos. Nōenī eſt deus nr̄ vt dij eoꝝ et inimici nr̄iſunt iudiceſ. De vinea ſodomoꝝ vineaeoꝝ. ⁊ de ſuburbanis gomorre. Uua eorū vua fellis ⁊ botrus amariſſimus. Feldraconū vinū eoꝝ: ⁊ venenū aſpidū inſanabile. Nō hec cōdita ſunt apud me ⁊ſignata in theſauris meis? Mea ē vltioet ego retribuaꝫ eis in tꝑe. vt labat̉ peseorū. Iuxta eſt dies ꝑditōis et adeſſe feſtināt tꝑa Iudicabit dn̄s ppl̓m ſuū ⁊ inſeruis ſuis miſerebit̉. Uidebit ꝙ infirmata ſit manus: ⁊ clauſi qͦꝫ defecerūt reſiduiqꝫ ꝯſumpti ſunt. Et dicēt. Ubi ſūtdij eorum in quibꝰ habebāt fiduciā. Dequoꝝ victimis comedebāt adipes et bibebāt vinū libaminū. Surgāt et opitulent̉ vobis. et in neceſſitate vos ꝓtegāt.Uid etē ꝙ ego ſim ſolus: et nō ſit aliusdeus p̄ter me. Ego occidā ⁊ ego viuerefaciā: ꝑcutiā et ego ſanabo: et nō eſt quide maū mea poſſit eruere. Leuabo ad celum manū meā: et dicam. Uiuo ego ineternū. Si acuero vt fulgur gladiū meum. et arripuerit iudiciū manus mea.Reddā vltionē hoſtibꝰ meis: ⁊ is q̄ oderunt me retribuaꝫ. Inebriabo ſagittasmeas ſanguine et gladius meus deuorabit carnes. De cruore occiſoꝝ: et de captiuitate nudati inimicoꝝ capitis. Laudate gēteſ ppl̓m eius. qꝛ ſanguinē ſeruorū ſuoꝝ vlciſcet̉. Et vindictā retribuetin hoſtes eoꝝ: et ꝓpicius erit terre populi ſui. Uenit ergo moīſes et locutus eſtoīa verba cantici huiꝰ in auribꝰ ppl̓i ipſeet ioſue filius nunC. ōpleuitqꝫ oēs ſermones iſtos loquēs ad vniuerſum iſrl̓.et dixit ad eos. Ponite corda veſtra etoīa verba mea que ego teſtificor vobishodie: vt mādetis ea filijs veſtris cuſtodire et facere. et implere vniuerſa q̄ ſcripta ſunt in volumine legis huiꝰ. qꝛ non

incaſſum p̄cepta ſunt vobis ſed vt ſinguli in eis viuerēt. q̄ faciētes lōgo ꝑſeueretis tꝑe in terra ad quā iordane trāſmiſſo ingredimini poſſidendam. Locutuſqꝫ ē dn̄s ad mouen ī eadē die dicēs.Aſcende in montē iſtū abarim .i. tranſitum in montē nebo q̄ eſt in terra moabcōtra hiericho. et vide terrā chanaā quāego tradā filijs iſrael obtinendā: et morere in monte. Quem cōſcendens iungeris ppl̓is tuis ſicut mortuus eſt aarōfrater tuus in monte hor et appoſitꝰ populis ſuis. qꝛ p̄uaricati eſtis contra mein medio filioꝝ iſrael ad aqͣs ꝯtradictionis in cades deſerti fin. et nō ſanctificaſtis me inter filios iſrl̓. Ecōtra videbisterrā. et nō ingredieris in eam quā egodabo filijs iſrael.XXXIIIEc eſt benedictio qua benedixithͨ moiſes homo dei filijs iſrl̓antemortē ſuā. Et ait. Dn̄s de ſinavenit: et de ſeir ortus eſt nobis. Apparūit de mōte pharan. et cū eo ſanctoꝝ milia. In dextera eius ignea lex dilexit populos. Oēs ſancti in manu illius ſuntet qui appropinquāt pedibꝰ eius: accipient de doctrina illius. Legē p̄cepit nobiſmoiſes: hereditatē multitudinis iacobErit apud rectiſſimū rex ꝯgregatis pͥncipibus populi cū tribubus iſrael. Uiuat ruben et nō moriat̉ et ſit paruus innumero. Hec eſt iude benedictio. Audidn̄e vocem iude et ad populū ſuū introduc eū. Manus eiꝰ pugnabūt ꝓ eo ⁊ adiutor illius cōtra aduerſarios eius erit.Leui qͦqꝫ ait. Perfectio tua et doctrinatua a viro ſancto tuo quē ꝓbaſti in tentatione: et iudicaſti ad aqͣs cōtradictionis. Qui dixit patri ſuo et matri ſue neſcio vos. ⁊ fratribꝰ ſuis ignoro illos ⁊ neſcierūt filios ſuos. Hi cuſtodierūt eloquiū tuū et pactū tuū ſeruauerūt iudicia tua o iacob. et legē tuā o iſrael. Ponent thymiama in furore tuo. et holocauſta ſuꝑ altare tuū. Benedic dn̄e fortitudini eius: et oꝑa manuū illiꝰ ſuſcipePercute dorſa inimicoꝝ eius. et q̄ oderunt eū nō conſurgāt. Et beniamin ait.