nec accipietis cuiuſqͣꝫ ꝑſonā: qꝛ dei iudiciū eſt. Ꝙ ſi difficile robis viſum aliqͥdfuerit: referte ad me ⁊ ego audiā. Precepiqꝫ eis oīa q̄ facere deberetis. Profectiaūt de oreb tranſiuimus ꝑ heremū terribilē ⁊ maximā ſolitudinē quā vidiſtis ꝑviā mōtis ammorrei: ſicut p̄ceꝑat dn̄sdeus nr̄ nobis. Cūqꝫ veniſſemus in cadeſbarne: dixi vobis. Ueniſtis ad monte ammorrei que dn̄s deus vr̄ daturuseſt vobis. Uide terrā quā dn̄s deꝰ tuusdabit tibi. Aſcēde ⁊ poſſide eā ſic̄ locutuseſt dn̄s deus nr̄ pr̄ibꝰ tuis. Noli timerenec quicqͣꝫ paueas. Et acceſſiſtis ad meoēs atqꝫ dixiſtis. Mittamus viros qͥ cōſideret terrā ⁊ renūciēt ꝑ qd̓ iter debeamus aſcendere. ⁊ ad qͣs ꝑgere ciuitates.Cūqꝫ mihi ſermo placuiſſet miſi ex vob̓duodecim viros ſingl̓os de tribubꝰ ſuiſ.qui cū ꝑrexiſſent ⁊ aſcēdiſſent ī mōtanavenerūt vſqꝫ ad vallē botri: et ꝯſiderataterra ſumētes de fructibꝰ eiꝰ vt on̄derētvbertate attulerūt ad nos atqꝫ dixeruntBona eſt terra quā dn̄s deꝰ nr̄ daturuseſt nobis. Et noluiſtis aſcēdere ſꝫ increduli ad ſermonē dei nr̄i murmuraſtis intabernaculis vr̄is atꝫ dixiſtis. Odit nosdn̄s: ⁊ idcirco eduxit nos de terra egyptivt traderet nos in manu ammorrei atꝫdeleret. Quō aſcendemꝰ? Nūcij terruerūt cor nr̄m dicētes. Maxīa multitudoeſt: ⁊ nobis ſtatura ꝓcerior. Urbes magne ⁊ ad celū vſqꝫ munite Filios enachīvidimꝰ ibi. Et dixi vobis. nolite metuere nec timeatꝭ eos. Dn̄s deꝰ q̄ ductor eſtnr̄ ꝓ vob̓ ip̄e pugnabit. ſicut fecit in egypto cūctis vidētibꝰ: ⁊ in ſolitudīe ip̄i vidiſtiſ. Portauit te dn̄s deꝰ tuus vt ſolethō geſtare ꝑuulū filiū ſuum in oī via ꝑquā ambulaſtis donec veniretꝭ ad locuꝫiſtū. Et nec ſic quidē credidiſtꝭ dn̄o deovr̄o qͥ p̄ceſſit vos in via. ⁊ metatus eſt locū in qͦ tētoria figere deberetꝭ: nocte oſtēdēs vobis iter ꝑ igne ⁊ die ꝑ colūnaꝫ nubis. Cūqꝫ audiſſet vocē ſermonū vr̄oꝝiratus iurauit ⁊ ait. Nō videbit quiſpiāde hoībꝰ generatōis huius peſſime terrābonā quā ſub iuramēto pollicitus ſum
pr̄ibꝰ veſtris p̄ter caleph filiuꝫ iephone.Ip̄e enī videpit eā. ⁊ ip̄i dabo terrā quācalcauit ⁊ filijs eius: qꝛ ſecutus eſt dn̄mNec mirāda indignatio in ppl̓m: cū mihi quoqꝫ iratus deus ꝓpter vos dixerit.Nec tu ingredierꝭ illuc. ſꝫ ioſue filiꝰ nunminiſter tuus ip̄e intrabit ꝓ te. Hūc exhortare ⁊ robora ⁊ ip̄e ſorte terrā diuidetiſraeli. Paruuli vr̄i de qͥbꝰ dixiſtis ꝙ captiui ducerent̉. ⁊ filij qͥ hodie boni ac mali ignorāt diſtantiā ip̄i ingredient̉. ⁊ ip̄isdabo terrā ⁊ poſſidebūt eā: vos aūt reuertimini ⁊ abite in ſolitudinē ꝑ viā marisrubri. Et reſpondiſtis mihi. Peccauimꝰdn̄o. Aſcēdemus ⁊ pugnabimus: ſicut p̄cepit dn̄s deuſ nr̄. Cūqꝫ inſtructi armisꝑgeretis in montē ait mihi dn̄s. Dic adeos. Nolite aſcēdere neqꝫ pugnetis. Nōenī ſum vobiſcū ne cadatis corā inimicis vr̄is. Locutus ſum ⁊ nō audiſtis. ſedaduerſantes imꝑio dn̄i. ⁊ tumētes ſuꝑbia aſcēdiſtis in montē. Itaqꝫ egreſſusammorreus qͦ habitabat in montibꝰ etobuiā veniēs ꝑſecutus eſt vos ſicut ſolent apes ꝑſequi. ⁊ cecidit de ſeir vſqꝫ horma. Cūqꝫ reuerſi ploraretis coram dn̄onō audiuit vos. nec voci vr̄e voluit acquieſcere. Sediſtꝭ ergo in cadeſbarne multo tempore.IIRofectiqꝫ inde venimus in ſolip tudinē q̄ ducit ad mare rubruꝫſicut mihi dixerat dn̄s: et circūiuimus monteꝫ ſeir longo tꝑc. Dixitqꝫdn̄s ad me. Sufficit vobis circūire motem iſtū ite ꝯtra aquilonē ⁊ ppl̓o precipedices. Tranſibitis ꝑ terminos fratrumveſtroꝝ filioꝝ eſau qui habitāt in ſeir: ettimebūt vos. Uidete ergo diligēter nemoueamini ꝯtra eos. Neqꝫ enī dabo vobis de terra eoꝝ quantū p̄t vnius pediscalcare veſtigiū. qꝛ in poſſeſſionē eſau dedi montē ſeir. Cibos emetis ab eis pecunia ⁊ comedetis: aquā emptā haurietiset bibetis. Dn̄s deus tuus benedixit tibiin omni oꝑe manuū tuaꝝ. Nouit iter tuum. quō tranſſieris ſolitudinē hanc magnam ꝑ quadragintaʳ annos. habitanstecum dn̄s deus tuus ⁊ nihil tibi defuit