de quo tu egreſſus es. Dixitqꝫ abraamCaue ne qn̄ reducas filium meū illuc.Dn̄s celi ⁊ terre qͥ tulit me de domo patris mei ⁊ de terra natiuitatis mee q̄ locutus eſt mihi. et iurauit mihi dicēs. ſemini tuo dabo terrā hāc. ip̄e mittet angelū ſuū corā te. et accipies inde vxoreꝫfilio meo. Sin aūt mulier noluerit ſeq̄te nō teneberis iuramēto: filiū tm̄ meune reducas illuc. Poſuit gͦ ſeruꝰ manūſub femore abraā dn̄i ſui: et iuxauit illiſuꝑ ẜmone hͦ. Tulitqꝫ dece camelos degrege dn̄i ſui ⁊ abijt. ex oībꝰ bonis eiusportās ſecū: ꝓfectuſqꝫ ꝑrexit ī meſopotamiā ad vrbē nachor. Cūqꝫ camelos feciſſet accūbere extra oppidū iuxta puteumaq̄ veſꝑe. eo tꝑe qͦ ſolēt mulieres egrediad hauriendā aquā: orauit dn̄m dicēs.Dn̄e deꝰ dn̄i mei abraā. occurre obſecromihi hodie: ⁊ fac mīaꝫ cū dn̄o meo abraam. Ecce ego ſto ꝓpe fontē aq̄ ⁊ filie habitatoꝝ huiꝰ ciuitatis egredient̉ ad hauriendā aquā. Igit̉ puella cui dixero. inclina hydriā tuā vt bibā et illa reſpōderit. hibe. qͥn et camelis tuis dabo potumip̄a eſt quā p̄paraſti ſeruo tuo iſaac. et ꝑhoc intelligā ꝙ fecerꝭ mīaꝫ cū dn̄o meoabraā. Necdū intra ſe verba cōpleueratet ecce rebecca egrediebat̉ filia bathuelfilij melche vxoris nachor fratris abraā.hn̄s hydriā in ſcapula ſua puella decoranimis virgoqꝫ pulcerrima et incognitaviro. Deſcēderat aūt ad fontē et impleuerat hydriā aqua: ac reuertebat̉. Occurritqꝫ ei ſeruus ⁊ ait. Pauxillū aquemihi ad bibendum prebe de hydria tua.Que rn̄dit. Bibe dn̄e mi Celeriterqꝫ depoſuit hydriā ſuꝑ vlnā ſuā ⁊ dedit ei potu. Cūqꝫ ille bibiſſet. adiecit. Quin ⁊ canielis tuis hauriā aquā donec cūcta bibāt. Effundēſqꝫ hydriam in canalibꝰ recurrit ad puteū vt hauriret aquā. ⁊ hauſtā oībꝰ camelis dedit. Ip̄e aut cōtemplabat̉ eā tacitus: ſcire volēs vtrū ꝓſperū iter ſuū feciſſet deꝰ an nō. Poſtqͣꝫ autbiberūt cameli ꝓtulit vir inaures aureas. appendētes ſiclos tuos: et armillastotidē pondo ſicloꝝ decē. Dixitqꝫ ad eā
Cuius es filia: indica mihi. Et in domopr̄is tui locus ad manendū. Que rn̄ditFilia ſum bathuelis: filij nachor quē peperit ei melcha: et addidit dicēs. Palearum qͦꝫ et feni plurimū eſt apud nos etlocus ſpacioſus ē ad manendū. Inclinauit ſe hō ⁊ adorauit dn̄m dicēs. Bn̄dictus dn̄s deꝰ dn̄i mei abraā: qui nō abſtulit mīaꝫ ⁊ veritatē ſuā a dn̄o meo: etrecto itinere me ꝑduxit in domū fratrisdn̄i mei. Cucurrit itaqꝫ puella et nūciauit in domū matris ſue oīa q̄ audierat.Habebat aūt rebecca fratrē noīe labanqͥ feſtinꝰ egreſſus eſt ad hoīem vbi eratfons. Tūqꝫ vidiſſet maures ⁊ armillasin manibꝰ ſororis ſue. et audiſſet cūctaverba referētis. hec locutꝰ ē mihi homoveīt ad virū q̄ ſtabat iuxta camelos ⁊ ꝓpe fontē aq̄: dixitqꝫ ad eū Ingredere bn̄dicte dn̄i Cur foris ſtas. p̄paraui domūet locū camelis tuis: et introduxit eū inhoſpitiū ac deſtrauit cameloſ: deditqꝫ paleas ⁊ fenū et aquā ad lauādos pedes cameloꝝ ⁊ viroꝝ qͥ venerāt cū eo. Et appoſitus eſt in ꝯſpectu eiꝰ panis. Qui ait.Nō comedā donec loquar ſermōes meos. Rn̄dit ei. Loq̄re. At ille. Seruus inquit abraam ſum. Et dn̄s benedixit domino meo valde. et magnificatus eſt ⁊dedit ei oues ⁊ boues ⁊ argentu et aurūſeruos et ancillas camelos ⁊ alinos. Etpeꝑit ſara vxor dn̄i mei filiū dn̄o meo īſenectute ſua: deditqꝫ illi oīa q̄ habuerat. et adiurauit me dn̄s meus dicens.Nō accipiēs vxorē filio meo de filiabuschananeoꝝ in quoꝝ terra habito. ſꝫ addomū pr̄is mei ꝑgēs: et de cognationemea accipiēs vxorē filio meo. Ego verorn̄di dn̄o meo. Quid ſi noluerit veniremecū mulier: Dn̄s ait in cuiꝰ cōſpectuambulo. mittet angelū ſuū tecū ⁊ diriget viā tuā. accipieſqꝫ vxore filio meo decognatōe ⁊ de domo pr̄is mei. Innocēſeris a maledictōe mea cū veneris ad ꝓximos meos: et nō dederint tibi. Ueni gͦhodie ad fontē aque ⁊ dixi. Dn̄e de dn̄imei abraā ſi direxiſti viā meam in quanunc ambulo. ecce ſto iuxta fontē aque