debet ab alijs in exemplūRuſtra ſibi. Idem.Ifidem quis poſtulatab eo ſeruari cui fidē a ſepreſtitam ſeruare recuſatIElictū ꝑſone. Ideꝫnondebꝫ in detrimētū ecc̄īe redūdareAtioni ꝯgruit. Idē
vt ſuccedat in onere quiſubſtituitur in honore.N argumentū tra. IdeꝫIhi nequeūt que ꝓpter neceſſitatē aliqn̄ ſunt cōceſſa. Idem.Emo pōt plus iuristrāſferre ī aliū ꝙͣ ſibi competere dinoſcatur. Idē.
Concordat. xxv. di. eſto ſubiectus ibi. cur ego te habeovt pnͥcipē cū tu me non habeas vt ſenatorē. Sed nonnehoſti eſt ſeruāda fides. xxij. q. iiij. jnnocēs. xxiij. q. i. noliSo. vt ibi no. et ī dicto. c. ꝑuenit. illud em̄ veꝝ ē cū ipſe hoſtis nob̓ fidē ẜuat. ⁊ ſic ꝯcordat cū hac regl̓a. Itēꝯtͣ. xxxiij. q. v. ꝙ d̓o pari. vbi d̓r ꝙ ſi vir ⁊ vxor pari cōſenſu ꝯtinētiā vouent vno labente.alter ꝑſeuerare d̓bet. So. ibi nō fuerat fides homī ꝓmiſſa. ſed deo. namſine vlla condicōeimpleri debēt qued̓o vouent̉. xxxij. qviij. c. vno. in fi. ⁊vides ꝙ licꝫ vxoradulterata fuerit.nihilomīꝰ vir peccat adulterando.xxxij. q. vj. c. i. pertotū. fruſtra igit̉debitū petit qͥ qd̓debꝫ nō impenditet fruſtra legis auxiliū inuocat qͥ ꝯmittit in legē. de vſur̓. qꝛ fruſtra. ⁊ ibide h̓. Vnū noͣ qn̄ ꝑtes ſibi adinuicē aliqͥd ſub pena promittūt et vna ꝑs primo frangit fidem aut expedit magis alt̓i ꝑti penā ꝓſeqͥ et ſtare pacto vel ꝯtractui autmagis expedit ſibi fidē rumꝑe. In pͥmo caū lꝫ ſibi fideſſit fracta ipſe tn̄ ꝓ ſua ꝑ te ẜuet eādē ⁊ ſic pena pete̓ poterit cū effcū. in ſcd̓o caū ſecure frāgat fidē ⁊ fiet hīcinde penaꝝ mutua ꝯpēſacō. vt. s. de peīs ꝯſtitutis. ⁊ ſicillā dec̓. ītelligas ⁊ q̄ ibi nō. Et ē ad hͦ ſil̓e qd̓ no. d̓ ꝯuēto ſuꝑ ſpoliacōne. cui aut expedit mag̓ rehabe̓ rē ꝓpriāaut retine̓ rē quā poſſidꝫ. ī pͥmo caſu agat. ī ſcd̓o excipi-at. hͦ no. b̓. de or. cog̓. c. vlt̓. depoſito ꝓpter criEElictū ꝑſone. Po. caſū ī ep̄o men. ob hͦ em̄ nō dꝫeccleſia rebꝫ ſuis expoliari. xvj. q. vj. ſi ep̄m. et ibi de hͦItē pone ī ꝓcuratorē qͥ falſauit inſtr̄m. qꝛ ꝓpt̓ hͦ n̄ ꝑdꝫecc̄ia cām. de excep. cū venerabil̓. ⁊cͣ. et delictū tutorisn̄ obligat pupillu. ff. e. ti. i. neqꝫ. et. ff. de tab̓. exhi. l.pe. Cōtra. xvj. q. iij. placuit. ij. vbi delictū p̄lati n̄ repetētis rē eccleſiaſticā nocꝫ ecc̄ie. ad idē de p̄ſcpͥ. c. i. et ꝑtot̉. So. delictū aliud ī faciēdo ⁊ hͦ n̄ p̄iudicat ecc̄ie vt h̓et aliud ī omittēdo. et hͦ bn̄ p̄ui dicat vt ibi. Ad hāc ſolucōꝫ ꝯtͣdic̄. xxv. q. ij. ita nos. vbi delc̄m qd̓ ē in faciēdop̄idicat ecc̄ie. Sor dici pt̄ ẜm jo. qͥ hͦ ibi no. et ī dicto. c.ſi ep̄m. ꝙ hec regl̓a intelliget̉ de detrimento facultatū.illud aūt de det̓mento honoris. Vel pociꝰ ibi nocꝫ delinquētibꝫ ꝙͣ ecc̄ie. Adhuc ꝯtͣ ſolucōꝫ de cēſi. cū olim. vbidelictū qd̓ eſt in faciēdo nocꝫ ecc̄ie. de in īte. re. auditisvbi delictū qd̓ ē in omittēdo n̄ p̄iudicat ecc̄ie. Satis cōgrue poſſet diſtīgui int̓ iudicialia et exͣiudicialia vt ī iudicialibꝫ iudicōꝝ fauoe̓ ſiue ſit ī faciēdo ſiue ī omittēdop̄iudicet ecc̄ie. et ī dec̓. auditis. bn̄ p̄iudicauit ecc̄ie delictū qd̓ fuit ī omittēdo. ſꝫ fuit reſtituta. et ſic n̄ eſt ꝯtͣ. jndec̓. cū venerabil̓. dici potuit extͣiudiciale. vl̓ ibi ſolꝰ ꝓcurator deliqͥt ī faciēdo .ſ. īſtr̄m falſando. Item ꝯtͣ. liiijdi. ſi ſeruꝰ. vbi punit̉ ep̄s qͥ ꝓ vno ẜuo duos dare debꝫſꝫ illud face̓ debꝫ de ꝓprio ſi habꝫ nō de bonis eccl̓ie ꝓpt̓hanc regulā. itē ꝯtͣ. de or. cog̓. cū dilectꝰ. vbi dolus etviolētia abbatis ecc̄ie noce̓ videt̉. ſꝫ ibi ſoluit̉ ꝑ b̓. ī. iij.glo .ſ. ꝙ ibi delictum fuerat ꝯmiſſum ꝑ prelatū et collegiū coīcato ꝯſilio. et eodem modo ſoluit̉. C. de ſacroſā.ec. l. iubemꝰ nullā. ibi ꝓpter delictū ꝑſone ꝯfiſcatur na
uis ecc̄ie. et nota ꝙ dicit hec regula. delictū qꝛ ẜm ꝓp̓aꝫhuiꝰ vocabuli ſignificacōnem videt̉ loqui de eo qd̓ ꝯſiſtit ī omittēdo ẜm ea q̄ no. s. e. pactū. tn̄ illi ſigͥficacōninō ſꝑ ſtat̉ vt ibi dixi. Itē hͦ ꝙ dic̄. ꝑſoē. ītellige̓ poſſumus de p̄lato. et eſt vulgare dn̄oꝝ meoꝝ āglicoꝝ. de℟ p. ex ꝑte. s. ꝑſoē. ⁊ d̓ ap. boē meōrie. vel idiſtīcte dequalibet ꝑſona intelligat̉ cuiꝰ delictū ecc̄ie non nocebit ſaltem cum effectū. qꝛ daret̉ reſtituco vſqꝫ ad qͣdriēniū tm̄. niſi excā plus tꝑis daretur. vt. s. e. li. d̓ reſti. ī inte. c. i.Ationi ꝯgruit. Po. caſu ī filio.pr̄oni he̓de qͥ ſuccedit in honore uiris pr̄onatus. ſic īone̓ defenſandi eccleſiā ſuccede̓ debꝫ. xvj. q. vij. filijsac nepotibꝫ. It̄ pone in p̄lato qͥ ſuccedit in honore. ſic ⁊ ī onē ſoluēdi p̄deceſſoris debita ꝓ ecc̄ie vtilitate ꝯtracta. s. de ſoluc̄. c. i.idē ī iudice. ff. de iudic̄. l. mortuo iudice̓ ꝙ eū iudicae̓ oꝑtuerat. jtē eū ei qͥ ſb̓ſtitutꝰ eſt ſeqͥ oportet. ad idē. s. deof. del̓. qm̄ abbas. et ꝯcor. ad hāc regl̓aꝫ. c. di. rōnis. ⁊sͣ. e. qͥ ſentit onus. Et qd̓ ibi dixi h̓ adde. et ꝑ illā regl̓aꝫpt̄ etiā h̓ reſolui. vt .ſ. ſuccedat in one̓ qͥ ſb̓ſtituit̉ in honore. ad hͦ. xl. di. non nos. ſumitur ex. l. ff. e. ti. qͥ ꝓpt̓N argumentū. Hec regl̓a ncc̄itatē. Po. caſū. lv. di. c.i. vbi ex neceſſitatē tꝑis ꝓpt̓ mīſtroꝝ d̓fectū moͣchos ꝑmiſſum fuit aſſumi ad ꝑrochiales ecc̄īas. ceſſante hac neceſſitate ī argumētū trahi nō dꝫ. vt ibi. Item ꝑ dec̓. s.de elec. cū īcūctis. ibi. ne qd̓ qͥbuſdā ꝓ ncc̄itate tꝑi s ⁊cͣ.Et alienacō ſacroꝝ vaſoꝝ ꝓpt̓ ncc̄itatē redimēdoꝝ captiuoꝝ ꝯceſſa ad ꝯſequētiā trahi nō dꝫ. C. de ſacroſāc.ec. l. an̄pe. q̄ incipit ſancimꝰ. Et ꝯcor. ad hāc regl̓aꝫ. s..e. q̄ a iure. et. s. e. ꝙ alicui. nec ſuꝑfluit hec regl̓a per illas q̄ loquūtur ī eo qd̓ ꝯcedit̉ ob fauorē vel ob gr̄aꝫ. h̓in eo qd̓ ꝯceditur ob tꝑis neceſſitatē. et dic̄ etiā ī argūmentū. q. di. iuriſta vel arguēs nō dꝫ argue̓ de eo quodinterdū ex ncc̄itate ꝯceſſum ē. qꝛ argum̄ta de ſil̓ibus adpenitus ſimilia ꝓcedūt. ſꝫ int̓ tꝑs neceſſitatis et n̄ neceſſitatis nō ē ſil̓itudo. gͦ nō ꝓcedit argumnētacō. et ꝯcor.ad hāc regulā. xxxv. q. i. c. i. ꝑ quod ec̄ exēplificare pōtes. nā a pnͥcipio gn̓is hūani licite ꝯtraxit frater cū ſorore. qꝛ ex ncc̄itate id fiebat. hodie aūt creuit hūanumgenꝰ et ſb̓lata ē ncc̄itas. et iō n̄ licite ꝯtrahit̉. jͣ. qͣrtumgͣdū. d̓ ꝯſan. et af. nō dꝫ. C. de pa. qͥ fit̉. di. l. i. et. ij. vbiꝓpt̓ ncc̄itatē famis licꝫ filiū diſtrahe̓. qd̓ alias nō lice̓t.Et nota ex hac regl̓a illud gn̓ale ꝙ ceſſante cā ceſſat effectus. de iur̓iur̓. et ſi xp̄s. in fi. de ap. cuꝫ ceſſante. d̓ pe.et re. cū infirmitas. de quo dic vt no. de renū. poſt trāſlacōnē. lxj. di. §. his omībꝫ. xix. q. ij. due. Ceſſante igiturncc̄itate ꝓpt̓ quā diſpenſatū eſt ceſſat ꝯſtō. i. q. vij. qd̓ꝓ remedio. qd̓ veꝝ eſt circa faciēda. nō circa iā facta.vt ibi no. et de iur̓iur. et ſi xp̄s. in fi. ad hͦ. s. e. factū. legitime. et eſt ec̄ h̓ veꝝ nͥ vtilitas ſuccedat loco neceſſitatiſſicut eſt de moāchis ordinādis. vt ꝓbat̉. xvj. q. i. ſuntnōnulli. in fi. cris. Hec regula ſūpta fuit ex. l. ff.A emo pt̄ plꝰ iu .e. ti. l. nemo plus. Pone caſū. .i..q. vij. dayb̓tū. de dona. int̓ vi. et vx. nuꝑ. vbi ſūt hec