Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

debet ab alijs in exemplūRuſtra ſibi. Idem.Ifidem quis poſtulatab eo ſeruari cui fidē a ſepreſtitam ſeruare recuſatIElictū ꝑſone. Ideꝫnondebꝫ in detrimē ecc̄īe redūdareAtioni ꝯgruit. Idē

vt ſuccedat in onere quiſubſtituitur in honore.N argumentū tra. IdeꝫIhi nequeūt que ꝓpter neceſſitatē aliqn̄ ſunt cōceſſa. Idem.Emo pōt plus iuristrāſferre ī aliū ꝙͣ ſibi competere dinoſcatur. Idē.

Concordat. xxv. di. eſto ſubiectus ibi. cur ego te habeovt pnͥcipē tu me non habeas vt ſenatorē. Sed nonnehoſti eſt ſeruāda fides. xxij. q. iiij. jnnocēs. xxiij. q. i. noliSo. vt ibi no. et ī dicto. c. ꝑuenit. illud em̄ veꝝ ē ipſe hoſtis nob̓ fidē ẜuat. ſic ꝯcordat hac regl̓a. Itēꝯtͣ. xxxiij. q. v. d̓o pari. vbi d̓r ſi vir vxor pariſenſu ꝯtinētiā vouent vno labente.alter ꝑſeuerarebet. So. ibi fuerat fides homīmiſſa. ſed deo. namſine vlla condicōeimpleri debēt qued̓o vouent̉. xxxij. qviij. c. vno. in fi.vides licꝫ vxoradulterata fuerit.nihilomīꝰ vir peccat adulterando.xxxij. q. vj. c. i. pertotū. fruſtra igit̉debitū petit qd̓debꝫ impenditet fruſtra legis auxiliū inuocat ꝯmittit in legē. de vſur̓. qꝛ fruſtra. ibide. Vnū noͣ qn̄ ꝑtes ſibi adinuicē aliqͥd ſub pena promittūt et vna ꝑs primo frangit fidem aut expedit magis alt̓i ꝑti penā ꝓſeqͥ et ſtare pacto vel ꝯtractui autmagis expedit ſibi fidē rumꝑe. In pͥmo caū lꝫ ſibi fideſſit fracta ipſe tn̄ ſua te ẜuet eādē ſic pena pete̓ poterit effcū. in ſcd̓o caū ſecure frāgat fidē fiet hīcinde penaꝝ mutua ꝯpēſacō. vt. s. de peīs ꝯſtitutis. ſicillā dec̓. ītelligas ibi. Et ē ad ſil̓e qd̓ no. ꝯuēto ſuꝑ ſpoliacōne. cui aut expedit mag̓ rehabe̓ ꝓpriāaut retine̓ quā poſſidꝫ. ī pͥmo caſu agat. ī ſcd̓o excipi-at. no.. de or. cog̓. c. vlt̓. depoſito ꝓpter criEElictū ꝑſone. Po. caſū ī ep̄o­ men. ob em̄ dꝫeccleſia rebꝫ ſuis expoliari. xvj. q. vj. ſi ep̄m. et ibi deItē pone ī ꝓcuratorē falſauit inſtr̄m. qꝛ ꝓpt̓ ꝑdꝫecc̄ia cām. de excep. venerabil̓. ⁊cͣ. et delictū tutoris obligat pupillu. ff. e. ti. i. neqꝫ. et. ff. de tab̓. exhi. l.pe. Cōtra. xvj. q. iij. placuit. ij. vbi delictū p̄lati repetētis eccleſiaſticā nocꝫ ecc̄ie. ad idē de p̄ſcpͥ. c. i. ettot̉. So. delictū aliud ī faciēdo p̄iudicat ecc̄ie vtet aliud ī omittēdo. et bn̄ p̄ui dicat vt ibi. Ad hāc ſolucōꝫ ꝯtͣdic̄. xxv. q. ij. ita nos. vbi delc̄m qd̓ ē in faciēdop̄idicat ecc̄ie. Sor dici pt̄ ẜm jo. ibi no. et ī dicto. c.ſi ep̄m. hec regl̓a intelliget̉ de detrimento facultatū.illud aūt de det̓mento honoris. Vel pociꝰ ibi nocꝫ delinquētibꝫ ꝙͣ ecc̄ie. Adhuc ꝯtͣ ſolucōꝫ de cēſi. olim. vbidelictū qd̓ eſt in faciēdo nocꝫ ecc̄ie. de in īte. re. auditisvbi delictū qd̓ ē in omittēdo p̄iudicat ecc̄ie. Satisgrue poſſet diſtīgui int̓ iudicialia et exͣiudicialia vt ī iudicialibꝫ iudicōꝝ fauoe̓ ſiue ſit ī faciēdo ſiue ī omittēdop̄iudicet ecc̄ie. et ī dec̓. auditis. bn̄ p̄iudicauit ecc̄ie delictū qd̓ fuit ī omittēdo. ſꝫ fuit reſtituta. et ſic eſt ꝯtͣ. jndec̓. venerabil̓. dici potuit extͣiudiciale. vl̓ ibi ſolꝰcurator deliqͥt ī faciēdo .ſ. īſtr̄m falſando. Item ꝯtͣ. liiijdi. ſi ſeruꝰ. vbi punit̉ ep̄s vno ẜuo duos dare debꝫſꝫ illud face̓ debꝫ de ꝓprio ſi habꝫ de bonis eccl̓ie ꝓpt̓hanc regulā. itē ꝯtͣ. de or. cog̓. dilectꝰ. vbi dolus etviolētia abbatis ecc̄ie noce̓ videt̉. ſꝫ ibi ſoluit̉. ī. iij.glo .ſ. ibi delictum fuerat ꝯmiſſum prelatū et collegiū coīcato ꝯſilio. et eodem modo ſoluit̉. C. de ſacroſā.ec. l. iubemꝰ nullā. ibi ꝓpter delictū ꝑſone ꝯfiſcatur na

uis ecc̄ie. et nota dicit hec regula. delictū qꝛ ẜm ꝓp̓aꝫhuiꝰ vocabuli ſignificacōnem videt̉ loqui de eo qd̓ ꝯſiſtit ī omittēdo ẜm ea no. s. e. pactū. tn̄ illi ſigͥficacōni ſꝑ ſtat̉ vt ibi dixi. Itē dic̄. ꝑſoē. ītellige̓ poſſumus de p̄lato. et eſt vulgare dn̄oꝝ meoꝝ āglicoꝝ. de p. ex ꝑte. s. ꝑſoē. ap. boē meōrie. vel idiſtīcte dequalibet ꝑſona intelligat̉ cuiꝰ delictū ecc̄ie non nocebit ſaltem cum effectū. qꝛ daret̉ reſtituco vſqꝫ addriēniū tm̄. niſi ex plus tꝑis daretur. vt. s. e. li. reſti. ī inte. c. i.Ationi ꝯgruit. Po. caſu ī filio.pr̄oni he̓de ſuccedit in honore uiris pr̄onatus. ſic īone̓ defenſandi eccleſiā ſuccede̓ debꝫ. xvj. q. vij. filijsac nepotibꝫ. It̄ pone in p̄lato ſuccedit in honore. ſic ī onē ſoluēdi p̄deceſſoris debita ecc̄ie vtilitate ꝯtracta. s. de ſoluc̄. c. i.idē ī iudice. ff. de iudic̄. l. mortuo iudice̓ iudicae̓ oꝑtuerat. jtē ei ſb̓ſtitutꝰ eſt ſeqͥ oportet. ad idē. s. deof. del̓. qm̄ abbas. et ꝯcor. ad hāc regl̓aꝫ. c. di. rōnis.. e. ſentit onus. Et qd̓ ibi dixi adde. et illā regl̓aꝫpt̄ etiā reſolui. vt .ſ. ſuccedat in one̓ ſb̓ſtituit̉ in honore. ad. xl. di. non nos. ſumitur ex. l. ff. e. ti. ꝓpt̓N argumentū. Hec regl̓a­ ncc̄itatē. Po. caſū. lv. di. c.i. vbi ex neceſſitatē tꝑis ꝓpt̓ mīſtroꝝ d̓fectū moͣchosmiſſum fuit aſſumi ad ꝑrochiales ecc̄īas. ceſſante hac neceſſitate ī argumētū trahi dꝫ. vt ibi. Item dec̓. s.de elec. īcūctis. ibi. ne qd̓ qͥbuſdā ncc̄itate tꝑi s ⁊cͣ.Et alienacō ſacroꝝ vaſoꝝ ꝓpt̓ ncc̄itatē redimēdoꝝ captiuoꝝ ꝯceſſa ad ꝯſequētiā trahi dꝫ. C. de ſacroſāc.ec. l. an̄pe. incipit ſancimꝰ. Et ꝯcor. ad hāc regl̓aꝫ. s..e. a iure. et. s. e. alicui. nec ſuꝑfluit hec regl̓a per illas loquūtur ī eo qd̓ ꝯcedit̉ ob fauorē vel ob gr̄aꝫ.in eo qd̓ ꝯceditur ob tꝑis neceſſitatē. et dic̄ etiā ī argūmentū. q. di. iuriſta vel arguēs dꝫ argue̓ de eo quodinterdū ex ncc̄itate ꝯceſſum ē. qꝛ argum̄ta de ſil̓ibus adpenitus ſimilia ꝓcedūt. ſꝫ int̓ tꝑs neceſſitatis et neceſſitatis ē ſil̓itudo. ꝓcedit argumnētacō. et ꝯcor.ad hāc regulā. xxxv. q. i. c. i. quod ec̄ exēplificaretes. a pnͥcipio gn̓is hūani licite ꝯtraxit frater ſorore. qꝛ ex ncc̄itate id fiebat. hodie aūt creuit hūanumgenꝰ et ſb̓lata ē ncc̄itas. et licite ꝯtrahit̉.. qͣrtumgͣdū. ꝯſan. et af. dꝫ. C. de pa. fit̉. di. l. i. et. ij. vbiꝓpt̓ ncc̄itatē famis licꝫ filiū diſtrahe̓. qd̓ alias lice̓t.Et nota ex hac regl̓a illud gn̓ale ceſſante ceſſat effectus. de iur̓iur̓. et ſi xp̄s. in fi. de ap. cuꝫ ceſſante. pe.et re. infirmitas. de quo dic vt no. de renū. poſt trāſlacōnē. lxj. di. §. his omībꝫ. xix. q. ij. due. Ceſſante igiturncc̄itate ꝓpt̓ quā diſpenſatū eſt ceſſat ꝯſtō. i. q. vij. qd̓ remedio. qd̓ veꝝ eſt circa faciēda. circa facta.vt ibi no. et de iur̓iur. et ſi xp̄s. in fi. ad. s. e. factū. legitime. et eſt ec̄ veꝝ vtilitas ſuccedat loco neceſſitatiſſicut eſt de moāchis ordinādis. vt ꝓbat̉. xvj. q. i. ſuntnōnulli. in fi. cris. Hec regula ſūpta fuit ex. l. ff.A emo pt̄ plꝰ iu­ .e. ti. l. nemo plus. Pone caſū. .i..q. vij. dayb̓tū. de dona. int̓ vi. et vx. nuꝑ. vbi ſūt hec