ꝯmorari. monaſteria ipſadeinceps egrediēdi facultas nulliqꝫ aliquatenus inhoneſte ꝑſone. nec eciā honeſte niſi rōnabilis et manifeſta cauſa exiſtat. ac deillius ad quē ꝑtinuerit ſpēciali licencia ingreſſus vl̓acceſſus pateat ad eaſdēut ſic a publicis et mundanis conſpectibus ſeꝑateom̄ino ẜuire deo valeant liberius. et laſciuiēdi oportunitate ſublata eidē corda ſua et corpora in omniſanctimonia diligentiuscuſtodire. ¶ Sane ut hocſalutare ſtatutū ꝯmodiusvaleat obẜuari diſtrictiusinhibemus ne in moͣſterijsordinum non mendicatiuꝫaliq̄ recipiātur deceteroin ſorores niſi quot poterunt de ip̄oꝝ monſteriorūboīs ſiue ꝓuētibꝰ abſqꝫ penuria ſuſtētari. ſi ſecus actū fuerit irritū diſcernentes. ¶ Verū qn̄ abbatiſſavel pͥoriſſa cuiuſuis monaſterij pro feudo qd̓ monaſteriū ip̄m tenꝫ ab aliquoprincipe ſeu dn̄o tꝑali ſibidebebit homagiū vl̓ fidelitatis ſacramētum p̄ſtareniſi ꝙ ꝑ ꝓcuratorem illudp̄ſtet poſſit efficere apd̓ eūde monaſterio cū honeſtaet decēti ſocietate exire poterit eo caſu licent̓ homagio facto ꝙͣ primū cōmode poterit ſeu fidelitatis p̄ſtito ſacr̄o ad ipſum monaſteriū eueſtigio reuerſura
ſic ꝙ in fraudeꝫ reſidencieſiue more clauſtralis nihilſiat omnino. ¶ Porrone moniales cauſaꝫ ſeu occaſionem habeāt euagadipnͥcipes ſeculares ac aliosdominos tꝑales rogamusrequirimus et obſecramꝰꝑ viſcera miſericordie ih̓uxp̄i eiſdē in remiſſionē peccaminiū nichilominꝰ ſuadenteſ ꝙ abbatiſſas ipſas⁊ prioriſſas ac monialesquaſcumqꝫ monaſteriorūſuorū cura adminiſtracionē negociave gerētes quibuſcūqꝫ nominibꝰ cēſeantur ꝑ ꝓcuratores in ſuistribunalibus ſeu curijs litigare ꝑmittant ne ꝓ cōſtituendis ꝓcuratoribꝰ qͥatornati in aliquibꝰ ꝑtibꝫnūcupantur ſeu alijs hmōieaſdem oporteat euagariSi qͥ vero ꝯtra p̄ſumpſerint exortacōi hmōi ratōnabili atqꝫ ſancte obtēperare nolētes cū ſit iuri cōtrariū ꝙ mulieres p̄ſertimreligioſe ꝑ ſeipſas litigare cogant̉ a via deuiet honeſtatis. et ꝑiculuꝫ aīaruꝫinducat. ad hͦ ꝑ ſuos ordinarios eccīaſticos cēſuraeccleſiaſtica compellantur¶ Epiſcopis autē et alijsp̄latis ſuꝑioribus et inferioribꝰ qͥbuſcumqꝫ īiungimꝰ ꝙ et ipſi cauſas ſeu negociā q̄ p̄fate moīales habebunt agē corā ipſis autī curijſ eorundē ſiue ſint homagīa fidelitatis ſacͣmēta
ſi ergo ꝓfeſſa nō erat huiꝰ ꝯſtōnis tꝑe nō tenetur.a ¶ Honeſte. Vn̄ nec monachi ad eas accede̓ debēt vel cūcis colloqui niſi in pn̄cia abbatiſſe et ꝑ modica verba. xviij. q. ij. diffinimus. nec debent eſſe monaſteria dupliciavt ibi. et in. c. ſe. in medicis. barbitōſoribus. ſartoribꝫb ¶ Cauſa. ſicut carpentarijs. cū egerīt ⁊ hijs ſil̓ibusc ¶ Oportunitatexviij. q. ij. diffinid ¶ Abſqꝫ pe. innuria. no. nō dixitomodē. nā in qͣdāqōne de fcō opponebat̉ ꝯtra qͣſdammoniales ꝙ earuꝫrecepcio nō tenebat qꝛ facultatesnō ſufficiebant etformato fuerat aticulꝰ in hͦ verbaintendit ꝓbare ꝙex facultatibꝰ nōraſterij ſancti nicōlai nō pn̄t tot cōmode ſuſtētari. opoſui ꝙ intēcio ꝓbata nō releuabatqꝛ poſſet eſſe ꝙ nōpoſſent ꝯmode. ettn̄ poſſent abſqꝫ penuria. iam em̄ dic.ꝙ canonicus bonemen̄. de centū florenis nō poſſet cōmode ſuſtētari. ettn̄ de. xxv. ſuſtēta.ret̉ abſqꝫ penuri.Ideꝫ dico de meijſo. nā ī illa ꝯmoditate īſpicitur ꝯſuetudo regionis ⁊litas ꝑſone. vn̄ lꝫnō poſſum ꝯmodſuſtētari. tn̄ poſſuſine penuria. penuria em̄ ẜm deriuatores habet in ſe egeſtatem indigenciā ⁊ defectū neceſſariorū. hͦ ergo veluit ꝯſtō ꝙ ꝯſtitute in monaſterio r̄mēdicātiū n̄ haberēt ncc̄e niēdicae̓ꝓpter neceſſarioꝝdefectū. Si aūt ꝯſiderato antiqͦ ſtatumōaſterij vel alijsmonaſterijs ciuitatis nō pn̄t cōmodeſuſtētari tamē poſſunt abſqꝫ penuriatenebit r̓cepcō hͦenim ius nouū qd̓recepcōem viciatextēdenduꝫ non ēet ſic obtinui
e ¶ Suſtentari. de inſti. c. j. et. c. aucͣtatē. d̓ vi. et ho. cle.f ¶ Prritū. hͦ ſpēale dictū videt̉ in talibꝫ mo qm̄ ut aitnaſterijs feīaꝝ. ſecꝰ puto in monaſterijs viroꝝ. ſꝫ em̄ ⁊in illis vltra ꝙͣ fuſtētari pn̄t recipi nō debeāt. ſi tn̄ fuerītrecepti tenebit. qꝛ et hoīm cetibus ſe miſce̓ et ſibi viteneceſſaria acquirere pn̄t de ꝯſe. di. v. nūquam.g ¶ Tꝑali in eccleſiaſtico em̄ ſecꝰ qꝛille de neceſſitateillas ꝑ ꝓcur̓. ad hͦfaciēd̓ admitteredꝫ. jͣ. e. §. epiſcopish Homagiū. Cōtra. s. de reg̓. iur̓.c. vl. So. ꝓ ſpūalibꝰ nō p̄ſtat̉ homagiū qꝛ illud eſt ſimonia. s. de ſimo.ex diligēti. ſꝫ ꝓ tēporalibus iur̓dictionibꝰ vel ſil̓ibusbn̄ p̄ſtatur et ſic ītelligitur hoc. adhoc. xviij. di. ſi ep̄set. s. e. li. de ap. romana. §. debet. inaut̓. quō opō. ep̄..§. illudi ¶ Eū dn̄m tꝑaleꝫk ¶ Preſtet. et ſiciurat ꝑ ꝓcur̓. ut.lxiij. di. tibi domino. vbi de hoc.¶ ¶ Societate. habebit ſecū duas vl̓plures ex antiquismōachabꝰ et cappellanos ſuos et incedat honeſte.m ¶ Eueſtigio. i.ſtatim vel ꝯtinuon ¶ Fraudem. ſic. sde iudic̄. mnulieresſꝫ ibi pena excōicacōnis imponit̉ h̓ n̄forte racō fuit iudicialis auctoritasꝓpter quā ibi magis delinquitur.o ¶ Partibus. anglicoꝝ et normanoꝝ. et volebantforte ꝙ lꝫ poſſentper procuratoremagere tamen illoshabuerūt ꝯſtitue̓in p̄ſencia iudiciset releuare et cauere.p ¶ Inducat merito igitur potuit.papͣ ſuꝑ hoc legēdare. ad idē. s. defo. ꝯpe. c. vlt̓. ⁊ deiuriur. licꝫ. jͣ. de ſē.ex. decermimus.