Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

autͣte at̄ nr̄a receptisī aſſecutione p̄bēd̓ deat āteferri. pꝰ aūt qued̓ vacauit prebēdā ī eccīa memorata querit̉ quis eorūalt̓i preferat̉. et ẜm queꝫordīem p̄bēdas aſſequibeāt tres predci. Cumigit̉ ex tenore gr̄e tercioa nob̓ conceſſe appareateuidenter nos voluiſſe terciū et ẜm tercio ateferri. dec̓nimꝰ pͥmaſcd̓us. ſcd̓ā terciꝰ. et terciā pͥmuſd̓bet obtinere

bendā. alias forma mādati minime ẜuaretur. licetenim ex perſona ſua ſecūdus primam obtinerepoſſet ex perſona tamentercij qui primum ſuꝑerat illam habet ſicut contingit in ſucceſſione illius qui ab inteſtato relictis patre in adoptiua familia conſtitutō matreatqꝫ fratre decedit inqua ſucceſſione pater exſe matrem excludit. ſedquoniam talem patrem

.s. de of. lega. pn̄ti. §. ceterū. aut p̄ceſſor fecit pͥmā ſucceſſor ẜaꝫ. adhuc procedit. qꝛ exqͦ ad collatiōeꝫiam vacātiū proceſſum erat expirant reſeruatiōeset decreta. finito legatōis offiº. ut. e. c. j. ℟º. ſi vterqꝫautͣte capituli expectat. de eqͥtate debe̓tur pͥmo p̄berda. ſi tn̄ capitulū ẜo vel neutri ſꝫ alteri tercō conferat tenꝫ collaͦ qͥacapl̓ꝫ ius ad pͥmāvacat̉am dare nonpotuit ſꝫ papaſolus. s. e. c. ij. et de. s. de p̄b̓. relatū inno. et hoſt. Etdicūt qͥdā talesreceptōnes valēt hodie dec̓. se. deteſtāda. quodnon c̓do ut ibi dixiſi vero vnꝰ expectet ex receptionecapituli. alt̓ ex reẜuatōne legati puto ſiue ſit pͥmusſiue ſecundꝰ illi reẜuata ē a legato debet̉. qꝛ cumpotuerit reẜuareprebēdā nulli d̓bi ut. s. iur̓. pa.dilectꝰ. iſta autemnulli eēt d̓bita. qꝛut dixi capl̓m iusad vacaturā nulli ꝯferre potuit ſuꝑ ipſa tenuit r̓ſeruatio legati Et ſi ꝯtͣ illā īhibitōne reẜuatōeꝫ et decre alteri ꝯferat̉ valeat ut in pred̓. dec̓. dilcūs. s.de of. del̓. pn̄ti. j. ℟n̄. Vidēdū ē de ſcd̓o ſcꝫ gr̄ebēdas afficiāt. Et dic b̓uit̓. ſi pͣpͣ ꝯtulit canonicatuꝫſtatiꝫ affecta ē p̄bēda tūc vacabat vel primo vacabit nulli alij de iure debita. s. de preb̓. ſi poſtꝙͣ. et. c.dūdū. ita ſi ec̄ ab igͦrātibꝫ et igrāti ꝯferatur valꝫcollatio ut ibi. Si at̄ ꝯtulit canonicatū ſtatī ſꝫ mandauit ꝯferri aūt mandauit ꝯferri pͥmā quā acceptaretaut pͥmā vacarꝫ. in pͥmo caſu non ē affecta preb̓. ꝙͣtūcūqꝫ fiāt inhibitōes reẜuatōes et decreta. pͥmo fiatacceptatio vel ipſiꝰ vacātis vel pͥme vacat̉e. vel exſcd̓e vl̓ ulterioris ut. s. e. qꝛ cūctis. §. p. ad fi ce̓tā autēet expreſſam an̄ꝙͣ vacet talis acceptae̓ pt̄. ut. s. e.t. ne captande. et ſi taſē acceptet talē acceptatōneꝫprebēda non afficit̉ ut ibi. ſi at̄ de canonicatū et preb̓.ſi qua vacat vel pͥmo vacabit ꝓuideri mandauit autmādauit illi ad qͣꝫ ꝑtinꝫ collatō. aut ſoluꝫ executori vtꝯpellat. aut illi et executori ut ꝯpellat aut illi execūtori ut ꝓuideat. aut ſolū executori ut ꝓuideat. In primis tribus caſibus pn̄tationē lr̄aꝝ afficit̉ prebēda ī t̓bꝫ caſibꝫ vel alt̓o ipſoꝝ. Prīo ſi ī gr̄a erat d̓cre tūc em̄ ſtatī pn̄tationē lr̄aꝝ ē affecta prebēda. ut It̓ ſi erat decretū. ſi autͣte illiꝰ gr̄e ī canoīcū fuitreceptꝰ. tūc receptōꝫ affecta ē prebēda. ut in fi.It̓ executor īſinuauerit int̓dixerit maxīe decretoHos caſus hēs. et ſic intelligāt̉ dec̓. de preb̓. dilcūs.ij. et. iij. In caſu qͣrto ſcꝫ qn̄ ſcribit̉ illi ad quem ꝑtinꝫcollatō dato executore ut ꝓuideat pn̄tatōꝫ lr̄aꝝfactā collatori afficit̉ prebēda. ita collatō poſteaalteri facta non tꝫ. s. c. ꝓx. et ſic intelligi dꝫ. s. e. ꝓpōſuit qd̓ qͥdā veꝝ put āt executor ille ꝓnūciaſſꝫ ſe executorē. dec̓. s. p̄b̓. dilcūs. iij. qd̓ veꝝ puto.

affectō prebēde pn̄tatōneꝫ erat inducta tolli pt̄ ī p̄iudiciū īpetͣntis executoris īiqͣꝫ ꝓnūtiatōeꝫvn̄ ibi ſcd̓am opi. teneo ult̓. gloſe. ſi executor datꝰ fuerat ad prouidēdū. ut. s. c. ꝓx. dico tn̄ tutū īpetͣntiab illa ꝓnūtiatōe appellet. In quīto caſu qn̄ ſoli executori ſcribit̉ ut prouideat ſolā inſinuatōꝫ executoris et notificatōemeiꝰ qd̓ vult p̄bēdā illā pt̄ate ꝯferre ec̄ ſi int̓dicatputo affici p̄bēdā.s. e. qꝛ cunctis. §.ex ꝑte ſic e̓it iſtadr̄a qn̄ ſcribit̉ ſoliexecutori ad ꝯpellendū. qn̄ ſoli adꝓuidēdū ut qꝛmꝰ ut affitiat̉ prebenda hꝫ īſinuareet in t̓dicere ut hicſcd̓o ſufficit ſi inſinuet ut in p̄dcō. §.rōꝫ diu̓ſitatis collige ex hijs dixi58. c. ꝓx.nut̉ te martini.Pulcher caſus iſtius dec̓. ſil̓is illi qͣꝫhabuiſti. s. de pre. c. pnl̓. Et emanauit ad decl̓atōꝫet correctiōꝫ eoꝝ no. ꝯpoſt. s. de ℟p. capl̓ꝫ ī glo. magͣ. §. Itē ſi duocepti ſūt. Et b̓uit̓ dicit. c. ſi tres ſūt expectātes in eccleſia. vnꝰ autͣte martini. alt̓ autͣte bonifa. terciꝰ eiuſ autͣte prerogatīa ut ꝑferat̉ oībꝰ receptis autͣte boni. prebēdas hij ꝯſequūt̉ ordīe. qꝛ pͥmā hēbitẜꝰ. ẜaꝫ. tciꝰ. t̓ciā pͥmꝰ. qd̓ ꝓbat̉ ar. legali dioſeb ¶MMartini. ita forte fue̓at de fcō. vl̓ ſtu­ dix. qꝛ ī expectātibus autͣte nicolai vel celeſt. ꝓcedebat dubitatō ꝓpt̓ r̓uocatoriā bonifa. de d̓r.. ꝓx. c. et. s. de. c. p. et an̄p. cSimilē. nulla p̄rogatīa. utꝫ īferiora. d Preferat̉. in illa p̄bēda. da ē mādae Voluiſſe. volūtaſ igit̉ ipſiꝰ ẜuā­. p̄b̓. cui ſi. ſcd̓s. ꝯtͣriū dicebat ꝯpoſt. ī p̄d̓ loco īſimilif Pri­ vel ead̓ qōe talis ē. pͥmꝰ r̓ceptꝰ fuit lit̓as gn̓ales. ẜꝰ. ſpāles. t̓ciꝰ ſpāles hac cl̓a deberet preferri oībꝫ r̓ceptis ī eccīa autͣte gn̓aliū lr̄aruꝫq̄rebat. quē ordīeꝫ derēt predcī prebēdaſ aſſeqͥ dicebat ꝯpoſ. t̓ciꝰ excludebat pͥmū ſꝫ qꝛ pͥmꝰ excludebat. ſcd̓s pꝰ ponebat t̓ciū ex ꝑſona ipſiꝰ ſcd̓i. et ſiex ſua. pͥmꝰ debebat hr̄e pͥmā ſcd̓s ſcd̓am. t̓ciꝰ t̓ciā ſcd̓ꝫregulā. ſi vico vīcentē. ⁊cͣ. ff. de diu̓. et tēp. pre lcpͥ. l. acceſſionibꝰ. ad. s. de of. lega. dilcūs. Sꝫ ē falſū ut vidēs. et ſatis id pꝫ ꝯſideratōꝫ intētōis pͣpeut dic̓ lr̄a. ītētio eiꝰ fuit ſcd̓ꝫ preferri t̓cio. et t̓ciūmo et ſic ſeruet̉ ordo. et ſic ec fallit et locū hꝫ regula illa. ſi vīco. ⁊cͣ. de no. xxiiij. q. j. rogamꝰ. et fallit ec̄ regula illa ī cāu. l. j. poſite. ff. ad t̓cul. eqͥſſimū. §. ſi ex filio. C. na. li. aut̓. lꝫ ī aut̓. eqͣ. do. §. hijſ. et. ff. po. īpig̓. ha. l. claudiꝰ felix ⁊diligēt̓ ē ẜuāda. s. e. li. Seruaret̉. tn̄­. cui ſuis ꝯcor. htigit. poīt caſū leg̓. ff. jd t̓cul. l. ij. §. obicit̉.. ſi ſit agnatꝰ. al̓s. ē ibi. §. i Pr̄e carnali. ſꝫ adoptato ut ſeqͥt̉.k Fr̄e ꝯſtitutis ī adoptiua familia et de carnalibꝰintellige l Pater carnalis conſtitutis in adoptiua