Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſꝫ qui tribuūt lnīaꝫdare debeāt titulūhn̄ti ad p̄miſſa ſi titulum hēant obligāt Idemauiſtibi nuꝑ ī nereptate dederimꝰ bn̄ficia ſex cl̓icoꝝ tuoꝝ cedentiū vel decedētiū autͣte noſtra ꝑſoīſ idoneis ꝯferendi. canoīcatūtn̄ p̄bendā quos in tuaeccīa in poſt p̄dictaꝫciam tibi facta mādauīꝰcuidā ſpecialit̓ prouid̓riobtinebat quidā ex eiſd̓tuis clericis nunc defūctiſꝯferre non pōtes cum illipro quo ſcpͥſimus debeantur. na pͥme gn̓ali gracietibi facte derogat poſterior ſpecialis. liꝫ de illanfecerit mētionē Simili racione ſi poſt facultate tibi ꝯceſſam a nob̓ ꝯferēdi beneficia tue dyoceſis quoꝝ collacō ē ad ſe.ap. deuoluta. nos eorumaliqd̓ an̄qͣ tu ꝯferas conferamus ſpecialit̓ alicuvel conferri mandemus

de ꝯceſſione tibi fcā nonhabita mecione. factanos collacio canonica ēcenſenda IDemn.¶Iis cui de canoīcatu. p̄bēda et digͥtate. ꝑſonatu vel officio felicisrecordacioniſ nicolai vl̓celeſtini pd̓ceſſoꝝ noſtrorulr̓aſ gracia ī aliqͣ eccīafcā erat ꝯſtōiſ noſtre r̓uocatorie tꝑe candicatuꝫp̄bēdā digͥtati ꝑſonatuivel officio alicui ānexam erat adeptꝰ licet dignitate ꝑſonatū ſeu officiū inibi expectaret. ꝓpt̓expectacionē hmōi pͥuatus non ītelligit̉ iure. qd̓in canonicatū et p̄bendafuerit canonice aſſecutꝰius tn̄ qd̓ ad digͥtatē ꝑſonatū vl̓ officiū ꝯpetebateide iuxta ꝟba dicte reuocatōnis intelligiturreuocatum I. on ſic at̄ſi canonicatum digͣtate ꝑſonatu officō ꝯferri tm̄ canoīco ꝯſuetꝰ fuerat aſſecutꝰ ib̓ expectacōe

a Ad premiſſa ſcꝫ vlte nccͣria. donec eis de ꝯpetēti bn̄fitio ſit ꝓuiſū. et trāſit talis obligacō ad ſucceſſorē. uts. e. t.. apl̓ꝫ. Quid dices ſi clericꝰ ordinatꝰ ſine titulo ad ſacros ꝓmiſit epō ſuꝑ hijs non inqͥetarꝫ.quid tali renūciacione obſtāte agere poterit. videt̉. exquo renunciauit. vij. q. j. ꝙͣ ꝑiculoſū. de el̓ c.inter. R Ecōtͣ qͥaiſtud vid̓r ius publicū qd̓ remittipoteſt de fo. ꝯpe.ſi diligēti. de ſē. ex. ꝯtīgit et bn̄ficio qd̓ nōdūhēbatrenunciare non potuit. ſic̄ nec hereditati nondū delate.ff. de acquirē. here. l. qui ſuꝑſtitiſ.et alimenta pactoAlimētarij non tollūt̉. ff. de tͣnſac̓.hij. dij. .da. valꝫpactū bar. brix. dixit verum ſi poſtordinacionē int̓uenit. ſꝫ ſi in ordinacione vterqꝫ ſimoniacus eſſet et deponēdus. s. de ſimo. c. pnl̓. ī qōneveneriali īcipit.eſto ep̄s ordinꝫVamuis tibi. Si pͥmo locopͣp̄ dat lnīam conferēdi bn̄ficia certo vatātia velad papā deuo lutaſcd̓o aliqd̓ de hijsꝯferat ſpecialitervel conferri mādꝫſpēs generi derogat. ita ſecūdobeneficiū d̓bet̉. adhāc d̓c̓. ꝯcor. s. e.ti. dudum.c In genere. ſi at̄in ſpē dediſſꝫ licētiam puta archid̓.bon̄. cum vacabit.tūc ſecꝰ. qꝛ vtrūqꝫſpāle et ſic valerꝫprimū. niſi de pͥmo fierꝫ mētio in ſcd̓o. et idē ē ſi āte ẜaꝫſpecialē gr̄am erat deſcēſū ad ſpeciem ex ꝟtute pͥmegn̓alis. ad. s. de fi. preſpi. ex tua de of. del̓. ex ꝑte. j.d Tuoꝝ dicantur ſui clerici caſu et ſimilibus hes.. de ver. ſig. c. ul. ⁊cͣ.⁊uerſa maxīe ī īpetͣciōibꝫe Decedentiū. iſta ſūt duodi­ vel gratijs. ut ꝓbat̉.s. de p. ſuſceptum. ij. ℟º. Sed nūquid ſi clericus ſuuſcedit vel d̓cedit ī curia romana poterit eius beneficiumꝯferre. Dic non niſi haberēt ad mādatū expreſſumut. s. e. c. ij. in fi. Sed quid dices. ille cui facta ē taliscia vult ꝯferre beneficia vacāt vxoratōeꝫ clerici ſuivel adeptionē epiſcopatuſ vel ſecundi curati beneficij. nunquid poterit. et videtur ſic. iam enim taciteipſo facto renūciaſſe videtur. ad hoc. s. de hijs que fiūt

a ma. ꝑte ca. cxore. de of. det̓. gratum. Credo tales īdulgētie reſtiigāt̉. s. e. is cui.. c. ꝙͣuiſ. talia bn̄ficia ꝯferre poterit. potiꝰ pͥuatōe iuriſꝙͣ renunciatione vacēt. qd̓ pꝫ ex eo compellūtur ad illa dimittēda. ut. s de cleri. ꝯiug̓. c. j. s. e. de multa. et. c. lꝫ ep̄set. c. cum ſingula. ad facit p̄dicta decre. ſuſceptuꝫ.ſimiliter poſſet dici cedens mortuus eſſet quo ad bn̄ficiuꝫ cui ceſſit. vnjq. j. §. ecce in qͥbus.xxxiij. q. ij. §. j. Sꝫpone iaꝫ ꝯtulit bn̄ficia. v. clericoruꝫmoriuntur duo ſuiclerici ſimul quoꝝalter habebat pingͣuius beneficiū altero vult pinguiuſcon̓ferre nunqui dpoterit. videt̉ diſtinguendū autpa ꝓp̓o motū dedithāc graciā autut pͥmo caſu poſſitpinguius ꝯferre.ſecundo non. ut. s.e. ſi pluribꝫ Sꝫ dic illud poſſꝫ locūhr̄e ſi poſſꝫ ꝯferre beneficia. vj.moꝝ clericoꝝ ſuoruꝫ decedētiū. ſꝫde pͥmis clericiseſt dcm̄. vn̄ qd̓ bn̄ficium volueritferre poterit.f Idoneis. s. e.iſ cui.g Poſt. al̓s nonfuiſſet tāta exquo primum mandatum ſpeciale genus preceſſiſſet.h Derogat. ut..de re. iur̓. generi.cum ſuis concor.i Conferamꝰ. penes papā enim remāſit ead̓ pt̄as etmaior eciaꝫ in p̄dictis. vn̄ exquo ip̄epreocupauit. melior eſt ipſius ꝯditio. ut. s. e. dudumis cui. habuit ortum ex ꝯſtōnibus reuocatorijsqͣs fecit bonifa. ſtatīpꝰ ꝓmotionem ſuā de griſfactis a nicolao. iiij. et celeſt. v. quas ius q̄ſituꝫ erat adrem non in re. Reuocatoria graꝝ nicolai īcipiebat. pdad apicē. illaꝝ celeſtini incipit dudū circa ꝓmocioniset de hijs eciā ꝯſtōnibus tractabit.. c. ꝓx. et.. de ꝯceſ.preben. c. ultimo. pleniꝰ. l Nicolai quartim Celeſtini quinti. cannexis ſecus. s. e. t. ſuꝑ eo. etn Annexam quaſi in­ .c. quia ſepe. et.. prox. ℟n.o Verba. quoꝝ mentē habes de conceſ. preb̓. c. ul. ſꝫad lr̄am erant omnes collacōnes ꝓuiſiones reẜuaciones ſuꝑ canonicatibꝰ digͥtatibꝫ ꝑſonatibꝫ. p̄bēdis officijs porcionibꝫ p̄ſtimonijs. ecc̄ijs prochialibuſruralibꝫ