nō verēt̉. et ſi nō ꝟtutiſamore pene ſaltē formidīe a ſue temeritatiſ audacia refrenent̉ eo ipſoiuſſi qd̓ ī digͥtatibꝫ ꝑſonatibꝫ ⁊ bn̄ficijſ occupatiſtalit̓ vel ad ea ip̄ẜ forſitan ꝯpetebat amittātS cui ꝯcedit̉ ¶ Demut autͣte ap. poſſit vni ꝑſone idonee ī ſua vel aliaecc̄īa ꝓuid̓re alicui alid̓bn̄ficiū obtīenti ſufficiēſꝓuid̓re nō pt̄ nͥ pͥmo illebn̄ficiū qd̓ obtinet oīnodimittat ul̓ nͥ ī cōceſſiōehmōi ſit expreſſuꝫ ꝙ alias bn̄ficiate valeat ꝓuid̓re ꝑſone. tūc enī ꝓuidere pot̓it vnicū beneficiūtm̄ obtīenti dū tn̄ illi cura nō īmīeat aīaꝝ. ¶ Siꝟo ꝯceſſuꝫ fuerit ut ꝓuid̓re illi valeat qͥ alia beneficia noſcit̉ obtinerehmōi pl̓itas d̓bet ſolumad duo beneficia ſine cura reſtrīgi. ꝓuiſio qͦꝫ fcāꝯtra premiſſa eoipſo viribꝫ nō ſb̓ſiſtat. ¶ Dembeneficia q̄ ꝑ ſe.ap̄. ꝯferūt̉ a̓ decreto īterpoſito reẜuāt̉ int̓dū ꝯtingat ab hijs ad qͦſ

aliaſꝑtīet collacō eorūdē aliqͥbꝫ hmōi collacōꝫſeu r̓ẜuacōꝫ ignorātibꝰde facto ꝯferri. et beneficia que illi tenebāt āteapꝰ p̄dictoꝝ adepcōnemdimiſſa ꝑ eos alijs aſſigͣri ne talis ignorātia eiscuꝫ ſint ſine culpa preiudicialiſ exiſtat ſtatuimꝰvt ſi ipſi de collacōe ſeureẜuacōe predcā poſteacertioreſ effcī ſb̓lata difficultate quacūqꝫ oīnodimiſerīt beneficia ſic ſibi de fcō collata ad beneficia ſua p̓ora collaciōeqͥbuſcūqꝫ ꝑſoniſfacta d̓ipẜ neqͣꝙͣ obſtante libe̓reu̓tāt̉. alioqui redeūdiad ea ſi difficultate adhibuerint in alijs dimittedis ſit ipſis penitꝰ int̓dicta facultas ¶ Eūdeꝫqͦꝫ modū in dimittendorecepta et recuꝑādo dimiſſa quo ad oēs alios qͥforſan occaſione predicta ſua dimiſerint bn̄ficia et dimiſſa ꝑ alios fuerit aſſecuti ꝑ oīa d̓c̓mīꝰobẜuādū. ¶ DemnOn pt̄ diſpenſacōſuꝑ piuralitatē bn̄ficōꝝ

et ho. cle. ut cl̓i coꝝ. ad idē. C. de emē. ꝓpī. l. vna. Accedat qd̓ d̓r. oderūt peccare ⁊cͣ. Et vocat̉ tal̓ timor ẜuiliſq̄ ꝑ ſe p̄miū nō hꝫ. nͥ qꝛ ſolꝫ īduce̓ filialē. Et ē timor ſeruilis ẜm g̓g̓. in quo viuit peccādi volūtas. et ſequeretur opus ſi ſperaretur impunitas. et ꝑtinet ad ẜuū Inicialis reſpicit amiſſionē p̄mij. et ꝑtinet ad mercēnariuꝫfilialis reſpicit offēſam et ꝓpͥe ad filiumpertinet.a ¶ Taliter. ſcꝫ violenter. facit pro eoquod. s. dixi. ⁊cͣ.b ¶ Ad ea. differencia eſt inter ius qd̓opetit ī re et quodꝯpetit ad rē. ut vid̓bis. jͣ. de cōceſſ. preben. c. ul.Scui concedit̉ probat̉¶ h̓ opi. oſt. ꝙͣno. s. e. t. c. ul. ī fi. etreprobatur opinioinno. ibi. no. et comipoſt. no. s. de ℟ p.cū adeo in fi. et fuitd̓ facto in mediola.archiep̄o. hͦ qō primi dicti.c ¶ Idonee et ſi nonapponatur hͦ idē intelligo. s. de elec.cauſā q̄. s. de ℟ p. c̄adeo ad hoc de preſump. c. vl.d ¶ Sufficiēs. ergoſi non ē ſufficiens ſecus eſt ad hoc. s. de℟ p. poſtl̓ aſti Quidautem veniat in hacſufficientia no. ꝑ. jo.xxj. q. j. c. j. ⁊ ꝑ ber..s. e. t. de monach̓.e ¶ Non poteſt contrarium no. dicti dectores. et mouebattur illa racione. qꝛhoc caſu non fiebatgracia ꝓuiſo ſed ꝓuidenti. nec poteratſecundum eos prouiſus hoc caſu ambicioſus dici. cum ad ſuiinſtanciaꝫ nil fueritobtentum. s. e. quāuis. jͣ. e. ſi motu. ſedcontrarium eſt verum qꝛ bn̄ficiatus idoneꝰ nō eſt. s. e. ſuꝑ inordinata. ⁊iure ꝯmuni bn̄ficiatꝰ bn̄ficiari non mādat̉. s. e. ti. quiaf ¶ Dimittat. ſi ergo dimittit tūc ſibi poterit ꝓ ī tm̄.uideri. et in hͦ ē dr̄ia int̓ iſtā formā ⁊ illā quā in principio impetrauit ille cui ꝓuidet̉. qꝛ in illa non ſufficit mōbeneficiū pͥmū dimittere ſi tūc tacuit. jͣ. e. ſi motu. h̓ ſufficit nūc dimittere lꝫ in ꝯceſſione gr̄e nichil fuerit dc̄mg ¶ Tūc em̄ nota int̓pretacōꝫ ſtrictā. ad idē. s. e. cum īk ¶ Sine cura. ſi igitur vtrūqꝫ vel alterū ſit cū illis

ratum tali nō poterit ꝓuidere. Et nota ꝙͣ plural̓ elocuºnō ē vaga imo pociꝰ arta ⁊ reſtngenda. ſit ergo ꝯtētaduoꝝ numero. j. de reg̓. iur̓. pluralis. cum ſuis ꝯcor.i Subſiſtat. poterit igit̉ illud bn̄ficiū alteri ꝯferri. ſꝫſi ille poſſidet. nō poterit ſine ꝯg̓tione cauſe de poſſeſſione repelli. jͣ. e. licet.beneficia. ſiquis ignoransrecipiat beneficiumprius reẜuatum velalteri collatum ꝑ pͥpā ſi ex quo ſciuit illud ſine difficultatedimittit recuꝑat pͥora beneficiā ꝓpter illud dimiſſa. aliaſ nōhec dec̓. ſumme innititur equitati et iuſte ignorantie prol ¶ Sedem uidet.ap. idē ſi per aliuꝫ qͥconferre poſſet puta legatum. jͣ. e. t. ſi aſede.m ¶ Ab hijs ſcientibus vel ignorantibus non curo. vndeſi bene aduertiſ hecdec̓. non requirit ignorātiā in ꝯferēte.ſꝫ ſolum in eo cui cōfertur. preſumit̉ autem ignorantia niſiꝓbetur ſcīa. jͣ. de re.iur̓. preſumitur qd̓ ītellige ut ibi dixi.n ¶ Dimiſſa vel iur̓neceſſitate vel ignorancia vel ſola volūtate.o ¶ Aſſignari. multo ergo forciuſ recuperabunt ſi adhuc n̄ſint alijs aſſignata.ut. s. e. ſi tibi in fi.p ¶ Culpa et ſic deberet eſſe ſine pena.de conſti. cognoſcēteſ. jͣ. de reg̓. iur̓. ſineculpa. ſi ergo ſciuiſſent fuiſſent īculpaet ſic tali priuilegionon vtentur.q ¶ Certiores. et ſiccuilibet r̓ferenti credere non tenentur.de ſi. per tuas. ij.ſꝫ non dꝫ ſe dicere dubitare vbi certꝰ eſſe dꝫ. de ℟ p. cūcontingat. et eſt ſi. xxxiij. di. habuiſſe in pr̄in.b ¶ Omnes alios. hͦ vult dicere. beneficia iſtiꝰ a. fuerūtcollata b iſte b. dimiſit qͥ prius hēbat ⁊ fuerūt collatac. cuiꝰ c. pͥora beneficia fuerūt collata d. agꝫ a ꝯtra b. q̄ſi dimittat in pace aget ꝯtͣ c. qͥ ec̄ ſi ſine difficultate dimittit repetet a d. et ſic de ſingulis.¶ On poteſt. Emanauit hͨ dec̓. ad declaracōꝫ eorumque no. mnno. de elec. duduꝫ. ij. ī glo. hͦ intellige in fi. et