Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

tat aliā poſtmodū ī ipſa ecc̄īa vacat̉aꝫ neqͥbitp̓textū deī mādati petēnec tud̓ ipſa ſibi poterisꝓuide̓ fcā ei gr̄a ip̄iꝰnēgligētiā ſit extīcta.Veꝝ ſi p̄fatꝰ cl̓icꝰ fuiſſꝫautͣte ap. effcūſ ab inicōcanōīcus ī eccleſia p̄libata tūc cuꝫ remāſerit ī eacanonicꝰ. dcā negligetia non obſtāte ac ꝯſequens rōe canoīcatꝰ ſitin alia p̄bēda nulli alij deiure debita cet̓is p̄ferendꝰ petere poterit p̄bēdāaliā ꝓximo vacat̉aꝫ ſint aliqui eademautͣte p̄bēdas in ipſa eccleſia expectates et eidē ipſan te mādatūnon ſuſceꝑis ſuꝑ illa ſꝫ ad quē ſpectat ī ead̓ecc̄īa p̄bēdaꝝ collacōuid̓ri d̓bebit. alias facta

dep̄bēda hmōi alteri collatō ī illiꝰ p̄iudiciū eoipſo viribꝰ ſubſiſtatij autͣte. Demyap. ī aliqͣ eccleſia īcanoīcos ſūt recepti debēt ī p̄bedarū aſſecutōeceteris an̄ferri legatoꝝvel alioꝝ qͦrūcūqꝫ autͣte receptis ātea ī eadem qͦꝫ qui ad mādatū legati vel alterius autͣteap. ſibi ſpecialit̓ in hacꝑte ꝯceſſa fungētis recipitur. autͣte. ap. recep eſſe dubiū exiſtitpoſtꝙͣ cano Idēnicatū in aliqͥ eccleſia tibi ꝯtulimꝰ et debēda nulli alij de iure debita inibi ꝓxime vacat̉amādauimꝰ ꝓuid̓ri hij adquos in ea ſpectat collatio p̄bēdaꝝ p̄bendamvacabit ibi poſtmoduꝫ

tamen adhuc ē alij collata. dico illam adhuc poſſū petere. ad hoc ī e. ſi tibi. abſēti in fi.a Extīcta ſic extincta debet pt̄as executoris. ſicuteconu̓ſo. de of. dele. ſi ſuꝑ gr̄a. ad. s. e. ſuꝑ eo.. de re.iur̓. acceſſoriū. ſuis ꝯcor. merito ē extincta pt̄asem̄ forma ſibi tradita fuerit ptū ſuꝑ vno bn̄ficiotum ſcꝫ primo vacaturo ſibi d̓bito. illoomiſſo nil ſubē ℟ºpto. ad hoc de offi.lega. ex ꝑte ex igitur ſciuit ſuā agi.et ſe oppoſuit. ſibiimputet de re iudi.quamuiſ. aliaſ ſeq̄retur ius haberet īpluribus prebendisquod eſt abſurdum.Quidā tn̄ dicebantolim contra ꝓpter ītēcionem mādantisqui voluit illū p̄bendam hr̄e. vn̄ ſi habeat primam hēatſecundaꝫ. ad. s. dilectus. iij. et. s.ceſſi. preben. ſuꝑnec d̓r ius habere induabus p̄bendiſ. qꝛdeſinit ius hr̄e inma. et hoc putauitꝯpoſt. in p̄di. glo.magna equum.b Effectus. quiapͣpa contulit veldauit ꝯferri canonicatuꝫ in ecc̄ia. quodfactum fuit.c Negligencia.neglexit peterebendā ſibi debitā.ſic fuit alteri collatac Dummodo. periſtum.. probonon preferetur exꝑectātibꝫ qui impetrauerūt poſt negligēciam. de hijsqui an̄ negligēciā impetͣuerūt dictū erat. s. ibi nulli alijde iur̓ debita. ſuꝑfluerꝫ ergo lr̄a de poſterioribꝰ.intellige̓t̉. ſonat ergo lr̄a ꝙͣdiu erat ibi aliqͥs expectans autͣte apoſtolica ſiue prius id ē an̄ negligentiamimpetrans ſiue poſt ille negligens non habebit prebēdam. cautͣte. prefertur igit̉ receptis autͣte inſerioe Ead̓­.. c. ꝓx. diligenter ſeruandi ſunt.. e. ti.f Mandatū. cuiꝰ fines cui de non. ſed iſtud eſſꝫdati finēs excedere. benda de qua ſcriptū fuit.g Prouideri .ſ. dp̄­ qꝫ iur̓ ꝯūi vel ſpāli.. ne ſe. va.h Spectat. quocun .c. vno de regul̓. c. v̓no. ſi.i Debebit. idem dicebant olim qͥdā in caſu dec̓. s. e. li.de of. dele. ſi ſuꝑ. ut ibi dixi. eciā negligēs eēt ī ip̄ak Subſiſtit. intelligas. pebēda. qꝛ tūc ꝑde̓t iuſin illa ſic̄ et in ſuꝑioribꝰ caſibus dictū ē. Nota igiturplenior ē gr̄a ſcd̓i pti ꝙͣ primi. ſcd̓us e̓go negligēs īprehēda ꝓpt̓ea amittit canoīcatū quē habuerat. ſꝫamittit potioritatem in prebēda r̓ſpcū apoſtolicoꝝduplici iure iuuāt̉. at̄ r̓ſpcū aliorū vt vidiſti.Si qui. dec̓. iſta emanauit ad d̓claracōꝫ eorū no.

in noc̄. hoſ. et moderin. s. e. relatū. ꝯpoſ. s. de ℟p. capitulū. in glo. magna. §. Item ſi vnꝰ pͥmo. et ꝓbabat̉ hocolim dec̓. de accuſa. accedēs. in ꝑte deciſa. tūc ponebatur de ꝯceſ. p̄ben. regula illa. qui pͥor ē tꝑe potim Antea. nota orē iur̄. locū habꝫ in hijs quoꝝpar ē. quod probatur. ff. de re. iur̓. quociēs vtriuſqꝫet dixi.. de reg̓. iur̓.qui prior. ad. s. e. cui. ſi at̄ diſpar ē non hꝫ locū regula ut hic. hinc eſtlex dicit priuilegiaconſiderari non tamex ꝑte ꝙͣ ex cauſa. ffde pͥuil̓. credi. l. priuilegia. et creditordotalis preferturbuſdam creditoribꝫeciam anterioribus.non tamē filijs expͥori matrimonio quiagunt de dote mat̓na. C. qui po. ī pig̓.ha. l. ul. ubi de hoc.n Specialiter.auctoritate igit̉ huiuſ ſpecialis mandati fungitur pociusdelegatus ꝙͣ legatus. et ſic delegantis autͣte videt̉ eſſereceptus. ſꝫ tꝑe alexandri quidam ꝯtͣrium dicebant dicentes ſpeāle mandatum legato directūnon inducit nouamautͣtem pͣpe. ſed veteris pt̄atis legatiꝓrogacionem ar. ffde precar̓. ſed ſi manente. vnde primoreceptus tali auctoritate legati prorogata receptus videtur. vn̄ poſtponit̉ ſcd̓o recepto autͣte pͣpe. et videbatur dice̓ ꝯſto alex. execͣbilis. ſꝫ ꝯtrariū ē verum utvides. nec ob. lex. ſꝫ ſi manēte. que loquitur cuꝫ primaſecunda ꝯceſſio ſunt eiuſd̓ nature forme. ſꝫ poteſtaslegacionis ē ſe. poteſtas ꝓuidēdi eodē modo ſe⁊gracioſa data vel fauore legati vel eius ſcribiturꝯſtō execrabilis. vel loquebatur in ſuo caſu ſpāli. cumſcꝫ prouidit vltra quaternariū numerū vel ī legato cardinali qui ꝯferebat iure legacōnis. vel ſit correcta. s. ifi. ꝓhemij huius libri. gr̄am mi hi factā a pͣpa de capoſtꝙͣ. Si poſt­ nonicatu et p̄benda bononi.canonici ignorātes et ignorāti prebēdā ꝯferūtpoſt vacātē non tenet collacō. Nota ergo ſic̄ inſpicit̉tꝑs date ad ſcd̓o impetrātē a papa. ſic̄ ec inſpiciturad illū poſtmodū recepit a capitulo ec̄ ignorantero Contulimꝰ. Quid ſi cōtulit ſꝫ ꝯferri mādauit. Dicut.. de conceſſ. preb̓. ſi capitulo. et. c. ſi ſoli. ⁊cͣ.p Poſtmodū. qͥd ſi tūc tꝑis vacabat p̄benda que poſtmodū fuit coſlata. vid̓r teneat collatō. qꝛ mandabatur de pͥma vacatura ꝓuideri ſꝫ illa iam vacabat. ergonon debetur. et ideo eſt ſtilus curie prebendam ſi qua