in quibus iura poſt ſentētiaꝫ ꝓhibent appellae̓ an̄omnia ꝑ appellacōis iudicem penituſ reuocari. ſedeciā ea oīa que medio tepore inter ſnīam et appl̓latione que poſtmodū infra decendiū interponit̉ab eadē ꝯtingit innouariac ſi poſt appellacōꝫ eande innouata fuiſſent. Illa vero que poſt appellacōꝫ interpoſita ante diffītiuā ſententiā innouantur donec appll̓acōiſ cau

ſam veram eē ꝯſtiterit reuocari nō d̓bet niſi iudexappellacōis poſtquā ſibiꝯſtiterit ꝑ appellationeꝫemiſſam ex cauſa ꝓbabilifore ad ſe negociū d̓uolūtum inhibeat canōīce iudiciā qūō appellatū extitit ne ꝓcedat. tūc em̄ qͥcquid poſt īhibicōꝫ hmōifuerit īnouatū ē lꝫ cauſaeadem non ſit vera ꝑ eundem appellacōnis iudicēante omnia in ſtatum priſtinū reducendū. Dem

hodie ꝯſtat ⁊cͣ. an dilacōes longiores expetat. ut in primo caſu nō fiat reuocatio. in ſcd̓o ſic. ad hoc. ff. ad exhibē. l. iij. §. ibidē. de reſti. ſpol̓. lr̄as. sͣ. e. li. de excep. pia.sͣ. de teſti. veniēs. ij. ff. ut ī poſ. leg̓. ſi is a qͦ. cū ſi. aliasſemꝑ contumax negaret ſe contumacē. et idē in ꝯſil̓ibusa ¶ Ante om̄ia. et ſic non expectabit̉ euentus litis ut inꝓxi. caſu. ſcias tn̄ꝙ de hoc pͥmo conſtare ncc̄e ē .ſ. ꝙ fuerit diffinitū ⁊ appellatū. et poſt attēptatū. vn̄ videſꝙ. sͣ. poīt ꝓ ꝯſtāti ſcꝫ ꝙ ſint innouata. Sed contra videtur dice̓ lex. ff.de ap. cū ex cauſa.que dicit ꝙ extuncreuocabitur qd̓ factum ē poſt appellacōꝫ cū appellansmeliorē ſententiaꝫmeruerit obtineree̓go nō ante. Soibi nō negat̉ quinetiā ante reuocarpoſſit qd̓ ꝯcediturꝑ alias leges. ff.nil īnouari ap. pend̓. ī rubro ⁊ ī nigͦ.et ſic vacat ibi ar.a ꝯtrario. ſic̄ et. C.de ep̄. et cleri. l. ꝯuēticulā. qꝛ tūc nō teneret appellob ¶ Decēdiū. ſecus ſi poſt­ nec ip̄iꝰ p̄textu fie̓t attēptatoꝝ reuocatio. sͣ. e. rona. §. ſi ꝟo. Sūt autē iſti diesvtiles a pnͥcipio. et ī ꝓgreſſu ꝯtinui et fit ip̄oꝝ ꝯputacio de momento ad monitū. qd̓ dic ut plene no. ij. q. vj.anterioꝝ ⁊cͣ. h̓ repete debēt ante omīa ꝑ ap. iudicēc ¶ Innouari. penitus reuocari. ac ſi ⁊cͣ.d ¶ Innouata fuiſſent. ⁊ eſt rō. qꝛ ſicut poſt appellacōne a diffinitiua nil attemptari debꝫ. ut. sͣ. i. ℟n. ſic necpēdēte iure qd̓ ꝯpetit ꝯdenato ad appellandū .ſ. uſꝫ ad.x. dies. indultū em̄ a iure bn̄ficiū ⁊cͣ. jͣ. de reg̓. iur̓. idultū xxviij. di. de hijs. tunc em̄ ꝓpͥe d̓r iudicatū qn̄ infraillud appellari nō pt̄. sͣ. de re iud̓. ꝙ ad ꝯſultacōꝫ. et anhoc habeat locū in ſnīa excōis. vide qd̓ dixi. jͣ. d̓ ſē. ex.venerabilibꝫ. §. porro. et notabat̉ qd̓ hic d̓r. ff. nil innoua. ap. pē. l. i. in pnͥ. in pͥma glo. ff. de ꝟ. ſig̓. ſi qͣ pena.e ¶ Diffinitiuā .ſ. ab interlocutoria vl̓ gͣua c̓camediūmine. Hmōi aūt dicti eſt ratio. qꝛ in caſu iſto appellatiodebꝫ interponi exp̄ſſa cauſa ꝓbabili. nec ſufficit cāꝫ eēꝓbabilē. nͥ ſit vera. sͣ. e. interpoſita. in pnͥ. eſt igit̉ ncc̄eꝙ pͥus conſtet deveritate. in euentū gͦ litis ſcietur an attemptata veniāt reuocāda necne. ⁊ e ſi. sͣ. de frig̓. frat̓nitatis. nec eſt hoc ius nouū imo ꝓbat̉ exp̄ſſe ꝑ antiqͣſura. nōne em̄ ſꝑpͣp ī appellacōibꝫ an̄ ſententiā iiteriectis mandat. ſi eſt ita. reuocato in irritū. ⁊cͣ. sͣ. de ℟ p.ſigͥficāte. et duobꝫ. c. ſe. sͣ. de iud̓. exhibita. sͣ. e. ſignificantibus. cum multis ſimilibus.f ¶ Niſi iudex. ponit vnū caſū exceptū a ꝓxīo gn̓ali dicto. aliū caſū poſſes addere .ſ. qn̄ iudex ip̄e d̓tulerat ap

pellacōni. sͣ. e. cum appellacōnibus. Io. an.g ¶ Deuolutū. alias inhibere nō poſſet. ut. sͣ. e. rona.5. ſi vero. ⁊. §. ſe. tellige ꝙ ꝑ ip̄m iudicē attemptarih ¶ Quicquid. in­ nō poſſit. hͦ dico. qꝛ quedā p̄n̄t iudices a qͥbus appellatū eſt. ſicut ē reformarepoſſeſſiōꝫappellāti cū ſibi turbata fuit. omittere tn̄ debꝫ articuluꝫſuꝑ qūo appellatueſt. sͣ. e. ti. cū teneamur. Item ſi appellās nimis ꝓlixū t̓minū aſſigͣuit. pt̄moderari. sͣ. e. cuꝫſit romana. ⁊. c. cōſuluit ⁊ in ſi.i Cauſa. ꝓpt̓ quāappellatū extitit.k ¶ Reducendum.dec̓. iſta loquit̉ inhijs q̄ ſunt attemptata ꝑ iudiceꝫ ethoc apparet ex eoꝙ dicit. inhibeatcanonice iudici. etcetera. ſi aūt aliqͥdattempiaret̉ a tercio id ē qui nō fuitpars vel iudex incauſa illa attēptata non reuocant̉ ꝑmod̓ attemptati aiudicē ad quē fuitappellatū. ſꝫ ꝑ ſuūꝓpriū iudicē cognito de cauſa ſeruato iuris ordine. sͣ. eti. romana. §. in aliū. ff. de rei vē. is a quo. non em̄ p̄iudicat alijs res inter alios acta. sͣ. de re iudi. quamuis. qd̓eſt verū niſi ille tercius ꝑ attemptacōꝫ illā iuriſdictōꝫiudicis impediret. sͣ. de of. del̓. c. i. non ob. sͣ. e. bone.vbi videtur attemptatum a tercio reuocari ꝑ modum attemptati. ibi em̄ fuit gn̓aliter appellatū ne quis ſuperpoſſeſſione ⁊cͣ. ⁊ ideo moleſtans non potuit dici terciusſꝫ potius ꝑs appellata. Alij dicunt ꝙ illud reducit̉ ī priſtinū ſtatū ꝑ interdictū vnde vi. nō ꝑ modū attēptatiet ẜm hoc nō ob. idē et ꝑ eadē iura ītellige ſi tercius aliquid attēptat lite relacōe vel ꝯſultacōe pendēte. hectn̄ oīa de tali tercio ītelligas qͥ cū ꝑte vel iudice nͥl attēptat illicitū. nec ab eis cām cepit hr̄e. alias ſecus. sͣ. deꝯſti. cū M. ī fi. ut lit̓. pē. ecc̄ia. ij. Si aūt aliqͥd attēptet̉a ꝑte. aut illud de natura ſua ē irreuocabile aut reuocabile. ſi irreuo cabl̓e puta pēdēte ap. l̓ lite inter duos ſuper ſpōſa. alius eoꝝ cū ea ꝑ ꝟba de pn̄ti ꝯtraxit. etiāpoſt inhibicōꝫ non fiet reuocatio. qꝛ ex futuro euentupatebit an valeat mr̄imoniū vel nō .ſ. cū ꝑpetuū impedimentū p̄ceſſit necne. ſꝫ bn̄ fiet ad tꝑs ſeꝑatio. ⁊ aliapenitentia imponet̉. sͣ. de ma. ꝯtrac. ꝯtra īter. ec. c. ij.et ul. Si ꝟo reuocabl̓e ſit diſtīguo. an ſit licitū vel illicitū. ſi illicitū. ut qꝛ ap. pend̓. ꝑs ſpoliat ꝑtem reuocatur ꝑ modū attēptati. de ap. bone. ff. de edil̓. edic. ediles. §. item ſciendū. et fit talis reuocacō et reſtō ex ſoloiudicis officio. ut lit̓. pē. c. i. et ꝑ totū. tenet̉ tn̄ duo ꝓbare ꝙ īnouatū fuerit. et ꝙ lit̓. pē. vel ap. ut lit̓. pen. ꝑtotū. Si vero aliquid attēptet̉ qd̓ alias eſſꝫ licitū. ut ſi