vel qualitas nō obſtabat⁊ ſalubre ac laudabl̓e quide erat ſpectare ac p̄ſtolari tꝑſ quo illa xp̄ianorūdn̄io ſubderent̉. qͣre moxcum ꝑuenerunt ad ipſosfuerat ad vos totalit̓ deuoluta. Multū qͦꝫ diſtabat an ip̄i monaſterio debn̄fac vel p̄dc̄o monaſterio populeti ab eodē r̓gedonacō facta fuiſſꝫ. qꝛ ⁊ ſiliquebat p̄dicta monaſterio populeti ab ip̄o regeac ab illo abbati ⁊ cōuentui d̓ bn̄fac fuiſſe collatanō tam̄ ob hͦ ꝯſtabat dc̄mregē ip̄i monaſterio d̓ bn̄fac illa donaſſe vel mādaſſe donari. nec ꝓ eo ꝙ volūit et ſtatuit ut edificaret̉ibi monaſterium poteratet debebat intelligi euꝫ p̄dicta vel eorū aliqua conſtruēdo monaſterio donauiſſe cū illa potius ſua videret̉ intentio ut qꝛ p̄fatum monaſterium populeti tot et tantorū bonoruꝫlargicōe ditabat abbaset ꝯuētus ip̄ius ꝓ ſua ſuorumqꝫ ſalute monaſteriūꝯſtruere tenerent̉. p̄ẜtimqꝛ monaſterio qd̓ nōdumerat aliqua fieri donationvalebat. ¶ Premiſſa ꝟoconceſſio facta monaſterio de benefac ab abbate⁊ cōuentumonaſterij populeti nullum ꝓrſus ei videbatur affe̓re ſuffragiūꝓ eo potiſſime quod poſtlitē conteſtatā ⁊ ꝓceſſuꝫ

iudicij facta fuerat ſic̄ clare patebat ex inſtrumētop̄fato. vnde cum ius ſi qd̓in p̄dictis ip̄i monaſteriode benefac̄. ex ꝯceſſiōe huiuſmodi cōpetebat ī iudicio mīme deduxiſſet qꝛ videri nō pt̄ illud veniſſe qd̓poſtmodū accidit ꝓnūciari utiqꝫ ſuꝑ petitiſ nō poterat ex eadē. ¶ Pro ꝑteaūt altera dicebat̉ ꝙ cūrex ip̄e ſua ꝓbitate ac ſtudio ab infidelibꝫ loca cōquiſiuerit ſupͣdca donacōaui vel patris ip̄ius priusfacta de illis cū ad cultūfidei ꝑuenirēt rege eund̓quo ad hͦ ſic ꝑ euꝫ poſtmodū acqͥſita obligare n̄ potuit cum ſua ꝓpria factaeſſent et viderent̉ ab alijſbonis hereditarijs ſeꝑata. Porrop̄fata ꝯceſſiofacta monaſterio de benefac a mōaſterio populetilꝫ pꝰ acceptū iudiciū oēꝫqꝫ ꝓceſſum interueneritꝓdeſſe tn̄ ⁊ vale̓ debebatcū ꝓ actore qd̓ de iure ſuoex cauſa idonra ꝙͣuis ſuꝑuenienti apꝑeat ſatiſſufficere videat̉ ſatiſqꝫ eſſe. ſiꝓut ſeruat̉ in reo interſitip̄ius tꝑe ſnīe proferende¶ Sed ad hec pars vr̄areſpondit ꝙ cum tam ſupradicti aui donacō ꝙͣ locoruꝫ acquiſicio premiſſoruꝫ fuerint nomine regnifacte memoratus rex donationē ſeruare hmōi tenebatur. ¶ Ceterū p̄dc̄a

a ¶ Laudabile. quaſi dicēt nec̄ ex virtute ꝯdicōis debuit infringi donacio qꝛ erat laudabilis et honeſta.b Mox. C. de ſacroſan. ec. ut niter diuinū. et. sͣ. dixt inc ¶ Ipſos. ſcꝫ xp̄ianos..iiij. gloſad ¶ Multū. bonus aduocatus hoſpitalarioꝝ pͥmo ꝯfirmauit ius ip̄oꝝ. ſcd̓o impugnat ius monachoꝝ duplici rōne et hec eſt pͥma. dicebāt hoſpitalarij. moͣchi nonoſtēdūt donacōeꝫr̓gis ut ī libello dixerūt. dicebāt mōnachi ſatiſ eē ꝙ on̄debant donationēfactā a rege monſterio populeti. etab ip̄o monaſteriopopuleti. monaſterio de benefac reſpōdebāt hoſpitalarij id multum dſtare ut ſequiture ¶ Donauiſſe. bādicebant. quia exnullo verbo poītoin donacone factamonaſterio popileti patebat fuiſſeHanc voluntatemdonantis ꝙ locusde roſcellis daret̉monaſterio de benefac. ⁊ ecce qd̓ ſequit̉ cum illa ⁊cͣf ¶ Nō valebat. adhoc d̓ ec. edi. ad audientiam. ij. ꝟ. dehͦ. et de deſpon.īpub̓. ad diſſoluendū. ⁊. xxij. q. ij. qdnō formatū.g ¶ Accidit. et iōalia interpellacōeopus eſt. ff. d̓ iud̓.nō pt̄. et. l. ſolemˢiudex gͦ non poſſꝫex illa donacōne ꝓnūciare ex qͣ actunon fuit in p̄dicta.l. ſolemus.h ¶ Pro ꝑte veroaltera. ſcꝫ moſterijde bn̄fac. et hec ētercia ꝑs. et beneallegaſſent h̓ monachi ſi reſdonatenō ꝑtinuiſſent adrͣ̄gnū. qꝛ nil diſpone̓ potuiſſent. ſꝫ qꝛad regnū ꝑtīebātlicet illa non poſſideret. ius qd̓ ī eishabuit dare potuit. ff. de fundo do.ſi fundum. maxime

ſub ꝯdicōe. ut. sͣ. et ad hoc obligare potuit ſucceſſoreꝫvel male allegabant ex eo qꝛ ꝯdicional̓ obligacio beneaſtringit ſucceſſorem. inſti. deꝟ. ob. §. ex ꝯdicionali. ffde ꝓbac̄. pactum. rum ſeꝑacio non hꝫ locū niſi ī ceri ¶ Seꝑata. bono­ tis caſibus. no. ff. de ſeꝑat̓. l. i.k ¶ In reo. qͥd ſi rē petitaꝫ tꝑe lit̓. ꝯteſta. poſſederattempore ſententieſine dolo deſijt poſfidere abſoluitur.ſi vero temꝑe litiſot̄. nō poſſideat ⁊tꝑe ſentētie poſſidet ꝯdemnatur. ff.de rei vē. ſinteaum.§. i. ff. ad exi. l. tigni. §. ſi quis. sͣ. deexcepc̄. c. penulti.ſicut ergo ex cauſaſuꝑuenienti poſtlit. ꝯteſt. abſoluitur vel cōdemnat̉reus ſic videtur inactore. ut ex cauſapoſt lit̓ ꝯtͣ. ſuꝑuenienti ſibi debeatreus ꝯdemnari. ſꝫhoc nō ē verū. vt.jͣ. patet. et pt̄ eſſeracō. quia qͥ agitex certa cauſa maxime poſt litem ꝯteſtatam mutare illānon pt̄. nec aliaꝫ allegare. cum ſuperalia ꝯteſtacio nonſit facta. ⁊ ita ex cāilla ex qua actū ēdꝫ ferri ſnīa. ſꝫ reꝰqui ꝯueniebatur ſinō poſſidebat tempore litiſ conteſtate hoc dice̓ debuitet fuiſſꝫ abſolutusſi id ꝯſtitiſſꝫ. imputet ergo ſibi. quiatacuit. ff. ad exi. tigni. §. ſi quis. ⁊. §.ceterū. et de hͦ. sͣ.de excep. c. penul.l ¶ Sed ad hoc. qͣrta ꝑs in qua rn̄detur ad duo ꝓximedicta.

m ¶ Ceterū. ℟. adſecundū de quo dixit in ꝟ. porro.n Speciali. in libello exp̄ſſa. ut h̓puta ex cauſa donacōis facte a rege.