fecerat nō curauit veniente reo ī expenẜ ꝓpt̓ hͨfactis legitime ꝯdenet̉.ad citacōeꝫ aliā minimeadmittēdus niſi ſufficieter cauerit ꝙ in termīofideliter debeat cōꝑare̓☞Onifacius octauus.Vm quia tua inter¶ locutoria vel gͣuamine quod per te ſibi ꝓpoīt illatū a tua pn̄tia r̄̓cedit appellās cū ꝓteſtari videat̉ hͦ ip̄o ſe nolle cora te de cetero litigare cltare ad alia q̄ po

ſtea ī iudicio faciēda incūbūt vel eciā ad ſenteciā audienda niſi ſponteappellacōni ſue r̓nūcietnō teneris. nec id̓o minꝰquod in eius abſentia ꝓceſſeris tuꝰ proceſſus validus reputari debebit.De ¶ Enocētius. iiij.eo qui mittit̉ in poſſeſſione cā xei ſeruande.Vm qui ſuꝑ dignitate p̄ſona-tu l̓bn̄ficō eccleſiaſtico obtinēdis cumaliquo litigat poſſeſſoe̓

de quolibet termiuo ſiue ꝑemptorio ſiue nō. intelligēdū vidētur ſic̄ et in reo dici ſolet ꝙ ꝓ qualibꝫ ꝯtumaciaeciā ante ꝑemptoriū ꝯdemnat̉ in expenẜ. lꝫ ſolum poſtꝑemptoriū poſſit excōmuicari. de hoc. lxxiiij. di. honoratꝰ. iiij. q. v. in ſū. et. sͣ. d̓ ꝓcur̓. querelā. maior aūt eſtꝯtumacia actoris nō veniētis ꝙͣ rei. iiij. q. iiij. c. i.a ¶ Curauit. cum potuiſſet. vnde no. negligentiā vel ꝯtemptum. ff. de re iud̓.contumacia. ad ideꝫ.sͣ. ti. ꝓx. c. i. §. ſolꝫb ¶ Venienti. ergonon venienti noncōdemnabit̉. ſed conipenſet̉ contumaciacontumacie. ff. d̓ dolo. ſi duo. ff. de compen. ſi anbo. ſi autēactor non venit ⁊ iudex fuit abſens velpn̄s. ſed procederenon poterat. an fieri debeat ꝯdemnacōdic ut no. in reo. sͣ. eti. c. vlti.c ¶ Propter h. ſcilꝫrōne cōtumacie. deꝓcur. auditis. jͣ. d̓ excepc̄. pia. sͣ. e. cuꝫ dilecti. et. c. finem. etqualiter ꝯtra contumaces ꝓcedi debeat. dic vt no. sͣ. e. ꝓut. et. c. cauſam.d ¶ Legitime. qd̓ dic vt no. ij. q. i. in pͥmis. sͣ. e. t. finem.e ¶ Admittēdꝰ. et ſic puniet̉ ī quo peccauit. sͣ. de tēꝑ.or. lr̄as īfi. ter. ut ſic pignora vel fideiuſſores dent̉f ¶ Sufficiē­ ff. man. ſi mādato. §. ult̓. ſi aūt hanc dare nō poſſet det iuratoriā d̓dot̓. poſt diuor. xſti. ꝑ vr̄aſvbi de hoc ad idē. C. de ep̄. et cle. l. gn̓al̓r. dicit autemjnno. ꝙ ſufficit ꝟbo caue̓ qd̓ pt̄ verū dice̓. ẜuata ſuprad̓ca diſtinctōe. b̓. eſcꝫ ad hoc. ff. de ꝟ. ob. eū qͥ kaleng ¶ Termino. pͥmo­ dis. vl̓ dic termīo quocūqꝫ quoad eius petitionē citabit̉ reus. hec ē em̄ indiffinita legiſq̄ eqͥpollet vl̓i. ut dixi. sͣ. e. li. de elec. ut c̓ca. ſic et cautiop̄ſtatur de ꝑſeuerancia litis vſqꝫ in fineꝫ. C. de epiſ. etcler̓. aut̓. gn̓aliter. atur autē malicioſe abeſſe niſi conh ¶ Fideliter. p̄ſumi­ trarium ꝓbetur ſcꝫ ꝙ īpeditusfuerit. de re iud̓. cum bertoldus. de procux. querelam.vbi de hoc.Vm qui. iudex appellantē et recedētē citare vlterius nō tenet̉ ſi vult in cā ꝓcedere. niſi forſan appellacōi renūciet. et determīat notata ꝑ inno. de accuſac̓. ad peticōꝫ ꝑ guil. ī ſpe. de citacōe. §. uiſo de temporum. ꝟ. quid ſi quis receſſerit. qꝛ ſi appellaret̉ a difk ¶ Grauamīe. hoc dicit ex eo­ finitiua. iam functus ēiudex officio ſuo. de of. del̓. in lr̄iſ. ff. de re. iud̓. iudex. ſꝫ⁊ idē in illo vid̓r qūo ad executōꝫ q̄ poſt ſnīaꝫ imminētfacienda eadem rōne. ci. ſic. sͣ. de iur̓iur̓. c. vlti.l ¶ Per te. loquitur iudi­ torie. qꝛ ſi bn̄ appellaret exm ¶ Appellās. et fruſtra­ cauſa et forma. tunc ille a qͦappellauerit iudex nō eſſꝫ. et ſic appellās contumax noneſſꝫ. de reuocatōe autē attēptatoꝝ poſt appellacōꝫ habebis. jͣ. de ap. nō ſolū. rius fingit ꝓteſtatōꝫ hocip̄on ¶ Proteſtari. nota ꝙ. appellando et recedendo.o ¶ Incūbit. ꝯſiderato eo ſtatu in quo tunc erat cauſa.p ¶ Snīam. puta qꝛ lis erat ꝯteſtata ⁊ liquet de cā. vl̓

talis eſt cauſa in qua ſnīari pt̄ lite nō ꝯteſt. qd̓ dicut. sͣvt lit̓. nō ꝯt̓. qm̄ et. sͣ. e. ꝓut. max exp̄ſſe citari debꝫq ¶ Audiendā. ſi nō eſſꝫ ꝯtu­ ad ſnīam audiendā. al̓sn̄ valerꝫ ſnīa ꝑte abſente. ff. q̄ ſen. ſine ap. reſcin. l. i. §.Itē cū ex eo edicto. et de hoc no. sͣ. de of. del̓. ꝯſuluit.r ¶ Renūciet. qd̓ pt̄. ij. q. vj. ſi qͥſ libellos. C. de ap. ſi qͥſet tacite etiā litigādo coram iudice a qͦappellauit appellacōin renunciat. sͣ. d̓ of.del̓. gratum. d̓ teſt.cum veniſſet. ſi tamēintereſt aduerſarijad ipſuꝫ intereſſe tenetur quod dic vtno. sͣ. de ap. int̓ poſita. §. ille deniqꝫ.s ¶ Non teneris. videbatur contrariuꝫꝑ dec̓. sͣ. de of. del̓.cum olim. j. vbi iudices citauerunt appellantem quem putabant fruſtratōie appellaſſe. ad idem. s.vt lit̓. non conteſt.accedēs. j. vbi etiaꝫiudices citaueruntquem putabant fruſtratorie appellaſſead idem. sͣ. e. proutvbi mandat pͣꝑ citari eū qͥ fruſtratōi̓e appellarat. ſed dic ꝙ de neceſſitate citari non debet ut hic. ad dec̓. cum olim. et dec̓. accedensdic ꝙ ibi factum narratur. non ius ponitur. ad dec̓. ꝓutDico ꝙ pro iſta parte facit cum ibi papa mandet citariad maliciam conuincendam. ergo id de neceſſitate nonerit. ꝙ .ſ. citaret̉. et de hoc ꝯſueuit recitari. de accuſ. accedēs. et. c. ad petitōꝫ. ſꝫ qͥd dicemus de cōtuniace. nūquid qͥ in vno actu iudicij fuit ꝯtumax ad alios actus citabit̉. dic ꝙ ſic. ut. sͣ. de teſti. cū olim in fi. vbi citat̉ cōtumax ad ſnīam audiendā. qꝛ lꝫ ī vno actu contumax ſitnō ꝓpterra ꝓteſtari videt̉ ꝙ in alijs ꝯtumax eſſe velit.ſꝫ h̓ malū ꝯtumacie ſub colore boni ſcꝫ remedij appellacionis defendit. qd̓ ſimpliciter contumax non facit.t¶ Proceſſeris. alias de iure. ⁊datiſ cū cl̓a. ꝙ ſi n̄ oēsu ¶ Validus. quid de iudicibꝫ omnes ſimul non ꝓnūciauerūt. ſꝫ duo vnū. tercius vero aliud. illi duo voluntꝓcedere ad executōeꝫ ſue ſnīe. querit̉ an poſſint tercionō vocato. et vid̓r terciū ip̄m nō debere vocari. ar. hꝰdec̓. et. sͣ. h̓ li. d̓ ar. c. i. et. ff. d̓ re iud̓. duo ex tribꝫ. cū gͦip̄oꝝ valeat ſnīa ergo et executio. ſꝫ dic ꝙ vocandus ēnam lꝫ ſnīa duoꝝ teneat. tamen alius articulus qͥ emergit eſt omnibus cōmunis. ita ꝙ ad illud duo tercio nōvocato ꝓcede̓ non pn̄t. sͣ. de of. del̓. cauſam. et. c. prudētiam. §. adicimus. alias ſequeretur ꝙ ſi in aliqͣ termini aſſignacione vnus ab alijs diſcordaret. illi duo illo n̄requiſitō poſtea ꝓcedere poſſent qd̓ eſt abſurdum.ni qui. quando agitur de beneficō eccleſiaſticoob ꝯtumaciam rei non fit miſſio in poſſeſſionen.ſ ad ſnīam lite non ꝯteſtata ꝓceditur. ponit hecdec̄. duos caſus ſpēales cōtra duas regulas. Regulariter enim quando agitur reali ad contumiaciam rei fitmiſſio in poſſeſſionem cauſa rei ſeruande. fallit in hoccaſu. Item regulariter non proceditur ad teſtium ī eceptionem. vel diffinitiuam ſententiam lite non cōteſtata