Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

iudices vel executoēs / aſe. ap. deputari ꝯtingit.ip̄oꝝ qͥlibꝫ iniūctū p̄t libere adīple̓ mādatum. Porro vno eorum negociū inchoāte ꝯmiſſuꝫalij neqͥbūt ſevlteriꝰ intromitte eod̓/ vel infirmitate vl̓ alia iuſtaillū ꝯtīgeret impediri/ aſi nollꝫ vel malicoſe in eoꝓcedere r̓cuſarꝫ Iur̓dictōne vero ꝑpetuatamādatōe̓ viuēteꝑ vnū eocau p̄t ex iudicibꝰ delegatis ꝑpetuata intelligit̉ ad oēs I

☞Iſuper gr̄a cuiꝙͣab ap. ſe. fc̄a executores fuerīt deputati equū cēſemꝰ ut ſic̄ ipſagr̄a lꝫ n̄dū ſit ī eiꝰ execucōne ꝓceſſuꝫ morte ꝑimit̉ ꝯcedētis ſic nec eciāre ītegͣ ꝑimat̉ executoribꝰ data pt̄as quā velutigr̄e pdc̄e acceſſoriā natura ſeqͥ ꝯgruit pnͥcipal̓ne graꝫ eandꝫ vel reddiqn̄qꝫ oīno inutilē vel ipſius effc̄m in tēpꝰ lōgiuſ illiꝰ diſpēdio cui fc̄aextitit differri ꝯtingat. Dem.

a Inchoāte. qͣl̓rcūqꝫ ec̄ ſi lis n̄dū ſit ꝯteſtata corā eo. e. gͣtū. et. c. lꝫ. et.. e. ꝙͣuis. et.. e. ſi a ſubd̓legatō aliud in ꝓcur̓. d̓r occupaſſe lit̓. ꝯt̓. ut ſit mel ior eiꝰ ꝯdi.. ꝓcur̓. ſi duo. b Neqͥbūt. ecce alia dr̄a int̓ clauſulā ſi oēs. et clauſula vos vel alt̓. qꝛ pͥmo cāu qnͣdovno īpedito ꝓcedit alt̓ ceſſante īpedinitō ſil̓ ꝓcedt̉ illeei impedituſ poſteaveniēs et alio volēs ꝓcede̓ admittet̉c De eod̓ (ſic ī pluribꝰ ꝓcur̓. datis inſolidū. ff. ꝓcur̓. l.pluribꝰ. ff.. l. creditor. §. duobꝰ..ꝓcur̓. iniuſte.. e.li. e. ti. ſi duo. aliasſeqͥ poſſꝫ ꝑplexitasſi quilibet per ſecedere vellet. quiaeodem forte temꝑead diuerſa loca citarent.. p. c. vl.ibi vnus excōicaretalter abſolueret. de p. cum contingatet ſic ſe impedirent/ſicut duo vſu fructuarij. ff. de vſufru. l.ciens et neceſſe eſſꝫad ſuperiorem habere recurſum.. e. c. ijet ſic contra iura ſuperfluis fatigarentur laboribꝰ (tuciorigitur et melior fuit hec interpretacio/ ut res valeretnon periret. s... ſig̓. abbate ad idē. ff. de admi. tu. l.decreto. ad fi.gpoterunt alius vel alij ꝓceded Illū .ſ. inchoantē. re( ſic in ꝓcur̓. datis in ſolid̓e Recuſaret. tunc­ qꝛ vno occupante et poſtea impedito alij pn̄t ꝓcedere. niſi dictum fuiſſꝫ in ꝯſtōne fierꝫ melior ꝯdicō occupātis.. ꝓcur̓. ſi duo (etqd̓ dixi de legatō impedito collega cauꝓcede̓ poſſeverū intelligo/ niſi ille qui nichoauit. ſubd̓legatum darꝫ.ar. p̄dicte dec̓. ſi duo (puto eciā cum collega ꝓpter impedimentum inchoantis ꝓcedit/ ipſe inchoans ceſſanteimpedimento ſuo cauſam reſumere poterit/ niſi et illeimpediret̉ vel ꝓcedere nollet. ad inſtar eius qd̓ de ꝓcuratore dicimus in p̄cedēti dec̓. ſi duo. ſula ſi oēsf Quo p̄t. ut qꝛ ſcpͥtū erat / clau¬et collega eciamactu ppetuaconis impeditus non poterat intereſſe. velſcriptū erat clauſula vos vel alter (et patet hāc litteram ſi iudex ꝓceſſerat poſſꝫ illū actū / ſitpetuata iuriſdictio. vnde hanc lr̄am. et dec̓. prudenſciam. t̓minaui qōneꝫ delegato dato in die. vel ſubdicōne / et forte volētibus ꝑtibꝰ an̄ diem vel ꝯdicōnē fuerat vſus iur̓dictione. deinde mortuus fuerat delegans/an illū actū ꝑ̄petuata eſſꝫ iur̓dictō. nōne iur̓dictio vniſub ꝯdicione mandatur clauſulam. ſi ambo. et ſi anteꝙͣ ſuꝑueniat ꝯdicio ꝓcedit nͥhil reputatur egiſſe. s.e. prudeciaꝫ. in pnͥ. ſi ille actus habet̉ nullo p̄petuacionem induce̓ non poterit. vn̄ ſatis eſt ibi caſus teꝫ exꝯdicōnali demādacōne nondū eſt attributa iur̓dicto. ſꝫſpes iur̓dictōnis ſic̄ ex ꝯdicionali obligacione ſola ſpēseſt. debitū iri. inſti. de.. obli. §. ex ꝯdicōnali qd̓ an̄ꝯdicōnē fecit ut pͥuatus fecit ut iudex. Item ſi ꝓrogatur iur̓dictio poſt tempus reqͥrit̉ actor reus et iudex

ꝯſenciāt. ff. iud̓. l. ij. et faciat no.. e. p.. g. in pn̄.vl. glo. et qd̓ r̓citat̉. s. e. cauẜ. ita arguēdo poſteriori ad pͥus in p̄uēcione r̓qͥret̉ ꝯſenſus iudicis ſꝫ iſte iudex erat ꝯdicone vel die veniēte ut dixi ſic̄ ſtatu lib̓ agit medio tꝑe facit ut ẜuus ut lib̓. ff. de ſta. li. l. ſtatulibeꝝ. It̓ video t̓minꝰ hoīs p̄uenit̉.. ap. oblateet formamandati exacta diligēcia ẜuanda ē. ita ei r̓nūciari p̄t.. p̄bē. cui. It̓ pedēte dilacōne iudicis officiuꝫeſcit.. ap. ſig̓ficātibꝰ. C. dil̓. ſiu̓ ꝑsad q̄onē bn̄ facit. ff.de.. ob. filiꝰ. ff ꝯdi. et demō. l. ml̓. ff. ꝯdi. inde. l.ſub ꝯdicōne. Item bene facit.. de ſponſa.c. vno. nam vides ibi ſponſalia nulla inducunt publice honeſtatis iuſticiam.tamen ſponſaliadicionalia non quiaante condicioneꝫſenſum non habent.a ſimili dicaꝫ adhucminus eſſe de iuriſdictione ſub condicione delata ante condicionem ꝙͣ in aliasnulla verum eſt tam̄qd̓ hoſti. no. s. e. licet. ad ꝑpetuacōnem iur̓dictōnis requiritur ille actus de iure teneat. qd̓ eſt veꝝp̄cipue in caſu nr̄o poſſit ꝑpetuari qd̓ nōdū eſt. ſicut nec renaſci qd̓ nōdū eſt natu. de. di. iiij. qui in mat̓nis. nęc relabi. qꝛ nōdū eſt lapſus.. de here. accuſatus.ſuꝑ gr̄a. executor ſuꝑ gr̄a facta datus a papͣ mortuo papͣ eciā re integra gr̄am exequitur. Et de clara hec ꝯſtō que no. gof. et hoſti. p. ꝯſtitutꝰ in pri.et ip̄e hoſti.. e. qm̄. et. c. licet. jo. an.ge facta. iſtud eſt qd̓ ſoluit ꝯtra. de dec̓.. p̄bē. ſi cuiut ibi dixi in vl. glo. jo. an.h Quā .ſ. pt̄atem datā executoribꝰ ſuꝑ ip̄a gr̄a facta.i Principalis. ad idem.. de reg̓. iur̓. acceſſorium. ſuis ꝯcor. huius ꝯtrariū videbat̉ qꝛ iura.. e. indiſtinctedicebāt poteſtatē del̓. perire re integra morte mādatoris. s. e. relatū. gͣtū lꝫ. ſi. ſꝫ executor habet delegatam qd̓ patet qꝛ tractatus ip̄oꝝ ponit̉ ſub iſto ti. ut dixi.. p. tibi. ergo eoꝝ poteſtas expirare videbatur. et ob. ſi dicatur illud ptū executoriuꝫ gr̄e.quia ſi pta cauſe cogniconē ꝯmittūt ꝑeunt re integra morte ꝯmittētis multoforcius videbatur in executorijs gr̄aꝝ facilius viā exͣordinaria ꝙͣ via iuris ꝯmūnis tolli debeat et ſi dicatur gracia poſſet eſſe inutil̓recurretur ad ordinarium ſicut in caſu.. de p̄bē. ſi clericus. §. verum. ſꝫ ꝯtrarium eſt verū et racio ſequitur.k Inutilem. puta qꝛ gr̄am habebat ꝯtra ordinariumet nouos executores non impetrat.l Longius. qꝛ habet neceſſe adire papā conſequenba iuſticia vel nouis executoribus impetrandis.Iis cui. declarat noͣta jnno. hoſt. s. e. lꝫ in fi.et duos caſus ponit qͥbꝰ de ſubdelegatō in totū appellat̉ ad pͥmū delegāte .ſ. delegatꝰ excōicatꝰ mortuuſ