Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Voniā. qꝛ quidā plus ꝙͣ expediret curioſe referebant indubium. an papa poſſit renūciare papatui. Celeſtinꝰ. v. p̄ſiderꝫ ec. romane regimimi. ſtatuit ꝯſilio et aſſenſu ſuoꝝ fratrum ſummuspontifex libe̓ poſſet renūciare papatui. qd̓ ſtatutuꝫ neobliuioni daret̉. et ne de p̄dicto caſu dubitet̉ vlteriuſ inter alias hꝰ. vi. lib̓ ꝯſtōnes. de fratrū ſuoꝝ ꝯſilio dn̄sbonifacius hec redēgit ad perpetuā reimemoriam.a Curioſi. qui maiores curas exhibere volunt ꝙͣ res exigat. ad hoc. iiij. di.deniqꝫ. de. di. vquinqꝫ modis.b Expediunt. qd̓faciendum eſt. C.de ſū. tri. l. nemo..de here. c. ij. et.. dere. iudi. abbati. adfinem. jo. an.c Apoſtoli. pauliin epl̓a ad ro. xij. c.et habeſ eadem baxliij. di. ſit rector.d Sollicitam. vade. j. deducere min.ꝓuide videbantur.jo. an.e Maxime. comꝑatiuum. vnde ſi ſufficiens ſit renunciarepoterit. ut inferiora ꝑatebit.f Inſufficientem.ꝓpter tn̄ non poſſet deponi. qꝛ ꝓpterſolam hereſim deponitur. xl. di. ſi papaſed alij p̄lati ꝓpter inſufficienciam bene deponunt̉. et eccleſiaſtici et ſeculares. xviij. q. ij. ſi quis abbas. xv. q. vialius. et ꝓpter negligenciā. lxxxi. di. dictum. s. de here.ex ꝯmunicamus in fi. Et no. licet omnis ſufficiencia eſſe dicatur in papa ita om̄ia iura in pectore habeat..de ꝯſti. c. i. tn̄ interdū inſufficiēs eſſe p̄t. ut. et inter fallit obliuio. xxiij. di. p̄te̓a. vbi de. ſic ſedeſ ipſa aut ſanctum inuenit. aut ſanctū facit. quis em̄ ſanctūdubitet quē apex tante ⁊cͣ. xl. di. vos et tn̄ hereticꝰ poſſet eſſe. et ꝓpt̓ hereſim deponi. e. di. ſi papa. et poſſet exmultis in ſurge̓ inſufficiēcia. ut ex defectū lr̄ature. exſenectute ex infirmitate. vel ſil̓ibꝰ. cio tenetur ut inh Regēdaꝫ. ad qd̓ ex offi­ ꝓhemio hꝰ lib̓. jo. an.i Videbant. et erat ip̄oꝝ racio motiua. qꝛ renūciatrenūciare dꝫ in maībꝰ ſuꝑioris. et alit̓ mr̄ioniuꝫ ſpūalenon diſſoluit̉. s. de renū. admonet. ſꝫ papa ſuꝑioremhabet. renūciare non p̄t. Itē fungitur vice dei. qͣs vices ſic vid̓r oſſibus hr̄e annexas a ſe abdicare poſſitad de ſta. mona. ad monaſteriū in fi. ſꝫ contrariumverum ē. ut vidēs. et ꝓbatur ex eo. qꝛ marcellinuſ renūciauit papͣtui cui ſubſtitutꝰ fuit marcellꝰ. xxi. di. nūcaūt. Item clemēs renūciauit papatui et ſucceſſit lmꝰ.eo mortuo cletꝰ. et illo mortuo iterum ſucceſſit cle. ut incroniciſ. vid̓. viij. q. i. c. i. hīc diſputat md̓us ⁊cͣ.et hac opi. approbauit. vij. q. i. c. n. aūt. Ad id qd̓ d̓r r̓nūciacō fieri dꝫ in maībꝰ ſuꝑioris fateor id veꝝ vbi

De renunciacionē.Voniā aliq̓ cuxioſi diſceptantes de hiſq̄ nonmultū expediūt pluraſaꝑe ꝙͣ oꝑteat. ꝯtͣ doctrinam apoſtoli temere appetentes in dubitacione ſollicita an ro..maxime ſe inſufficiētēagnoſcit ad regēda vniuerſalē eccleſiā ſummipōtificatꝰ onera ſupportāda renunciare valeatpapatui eiuſqꝫ oneri ethonori deduce̓ minusuide videbant̉. Celeſtinꝰ papa qͥntus. n. dumeiuſdē eccleſie r̄gimī p̄ſidebat volēs ſuꝑ heſitacōnis cuiuſſibꝫ mate-

eſt ſuꝑior. ſꝫ ꝓpter impoſſibilitatē ius illud ẜuari nonp̄t. et facit optime. s. ti. ꝓx. Indemnitatibus. §. pen̄. ets. e. licet de vitanda diſcordia in fi. It̓ inferiores prelati a ſuis p̄latis confirmantur et inſtituunt̉. vn̄ non eſtmirum ſi ſine ipſoꝝ licēcia renūciare pn̄t. ſꝫ papa a nemine ꝯfirinatur. vn̄ ſicut ſine ſuꝑiore inſtituit̉ ita ſineſuꝑiore renunciet. ad hoc.. de reg̓. iur̓. c. i.k Predeceſſor.dignitas vacat alias ꝙͣ mortem ſucceſſor non ꝯgrue dicit p̄deceſſor. ſed dicere deberet preceſſor. p̄deceſſor enimidem p̄decedēs niſi dicere veliſ qūocūqꝫ vacet prelatusquo ad illaꝫ deceſſiſſe putatur. et eſt expreſſum. vij. q. i. §.ecce in quibus. etxxxiij. q. ij. §. i.l Dum eiuſdē. poſtea em̄ ipſius conſtitucio non valuit.quia pontifex non erat ut.. patet.m Frātribus. cardinales ergo fr̄esvocat cum de ipſisꝑmixtim loquit̉ ..de offi. le. officij.n Statuit. credēdum ē pape hoc referenti.. de teſti.cum a nobis in fi.o Reſignare. hicexpreſſe no. jo. vij.q. i. non aūt in glo.magna in fi. et facit qd̓ no. lxxix. di. ſi quis pecunia. xviij. q. iij. quam ſit.p Temporis. hinc eſt antiquoruē mēoria meliusſcripta tenetur. et de vide qd̓ no.. de ꝓb̓. tercio.q Obliuioni. omniū em̄ habere memoriam. et in nullopeccare. ⁊cͣ.. ut ec. bene. ut noſtrum.r Recidiuā. qd̓ eſſe non dꝫ. ut.... ſig̓. ex ꝑte. ij.ſuis ꝯcord̓. moriā fac̄.. de re iudi. ad apoſtolice in ſuſ Me­ ꝑſcripcione. et qd̓ ibi dicam in prima glo.te p̄bendā. ſi in fraud̓ expectātes pͥmā vacaturaꝫū in ꝓximo crederet̉ pinguis vacare. renūciet aliquis tenue quā habebat. tenet̉ expectās illā reciꝑeymmo illa dimiſſa expectabit aliā ſine fraude vacante.ſi illi r̓nūciāti illa pīguis poſtea ꝯferat̉. hoc ipſo ꝓbataſit fraus et carebit vtraqꝫ. Scire debes qꝛ nemo videtur fraudare eos qui ſciunt et ꝯſenciūt. ut. ff. de reg̓. iur̓nemo videtur. et.. e. ti. ſcienti. puto nec dec̓. iſtā nec eiꝰpenam locum habere. vbi expectans ꝯſentit hoc ſciens.illā tenuē habere. pone em̄ plus ſibi placet ꝓuiſo tamen ꝯmittat̉ ſymonia. ebatur em̄ ſibi primovat Proximo vacaturā. debe­ cans. et ſic fraudes videbatur via p̄cludi ad alia ſecꝰ ſi hꝫ lr̄as ſuꝑ ea quamduceret acceptandā. qꝛ tunc fraus iſta ſibi non p̄cluſiſſet viā qd̓ eſt veꝝ. niſi acceptaſſꝫ pͥmaꝫ. que vacaret qd̓poteſt. licet certam et nomīatam talis acceptare poſſit.. de conceſ. preben. ne captāde. qꝛ tunc omnia idēu Apoſtolica. qd̓ eſt eciā in caſu dec̓.. preb̓. hij qui

riā amputare deliberacione habita ſuis fr̄ibus ec. ro. cardinalibꝰquoꝝ nu̓o tunc eramusde nr̄o ip̄oꝝ oīm ꝯcordi ꝯſilio aſſenſu auctoritate ap. ſtatuit d̓creuit ro. po. poſſe libe̓ reſignae̓. Noſ ne ſtatutūhm̄ōi tꝑis curſuꝫ obliuioni dari dubitacione eandē in r̓cidiuā diſceptacōne vlt̓ius deduci ꝯtīgat ip̄m int̓ ꝯſtōesalias ad perpetuam reimemoriā de fr̄m nr̄orumꝯſilio duximus redigendum. Dem.Itē p̄bendā vel dignitateꝫ in aliqͣ ec. ꝓximoyacatura aucto. ap