Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Giſpendia. ſi actor contra reū ſuꝑ pl̓ibꝫ ꝑſonalibuslr̄as īpetrat ad diuerſos. valēt lr̄e nec ꝓceſſuseaꝝ et reo ꝯdēnabit̉ in expenẜ. et idē in reo ꝯuenientevel recōueniēte actorē eodē durante iudicō. hoc dicit.vocat̉ aūt diſpendiū longū et inutile. cōpendiū aut em̄breue et vtile. ad idē de accū. qualiter et qn̄. ij. ad fineꝫ.b Qua poſſumꝰad idē. s. ī ꝓheīo.huiꝰ li. et ſuffic̄.xliij. di. epheſijsxlvij. di. c. vlt̓.b Gregorij. ēvera lr̄a. et loqͥturde dec̓. s. e. t. c. vl̓quidā olim hēbātjnnocen. pape. iijet mile.c Ampliātes. āpliauit ī eo qd̓ ſtatuit ꝓce ſuꝫvaleat. ī eo ſtatuit de reo indec̄. qꝛ nōnulli expreſſa fuerantd Perſonales. qͣſiſecus in realibus.xxv. di. qͣlis. ff. deiud̓. p̄tor. et pt̄ diuerſitatis. qꝛꝑſonales alteriusnature ſunt ꝙͣ reales. et facilius expediūtur. qꝛ ſepius fit inde inſtr̄m vel ſcriptura. ar. ff.de edē. l. ſi legatū. et coīꝰ ꝑue ſūt ꝑſonales qōnes. raleſvero magne. Itē ī vna peticōne pl̓ibꝫ ꝑſonalibꝫ actōnibꝫ agere pt̄. cuiꝰ libet aſſignata. C. de an. excep. ſiex multis. s. de libel. ob. c. vl. ẜm. verior ē ẜm modernos qͣre aliud ī ꝑſonalibꝫ aliud ī realibꝫ. qꝛ due diete olim dabant̉ dec̓. s. e. nōnulli. vel vna dat̉ hodie dec̓.. ſtatutū. ẜuata ip̄iꝰ moderacōe ꝯputant̉ a finibꝫ dioc̄. vbi ſita eſt res qn̄ agit̉ reali. s. e. dilectꝰ. ij.tuigerēt qͥs poſſꝫ ꝯueniri ſuꝑ pl̓ibꝫ realibꝫ eodē iudice res eſſent ab inuicē remote. ſꝫ ī ꝑſonaſibꝫ ꝯputant̉ a finibꝫ dioc̄. vbi hꝫ domiciliū. vn̄ ſuꝑ omnibꝫ ad vnū iudicē ꝯmodiꝰ īpetͣnt̉. et id̓o ī iſtis aluid ꝙͣin illis. ſꝫ forte illa racō ceſſat hodie dec̓. e. ſtatutū.et dic vt ibi dixi in. §. vero. in glo. olim dicebamus.f Suꝑ omībꝫ. ſꝫ ſi reus appellau̓it ſuꝑ vna ꝑſonali. iudex poterit ꝓcede̓ in alia pͥma finita. ſuſpectꝰſit illi. s. de ap. ad hec ſi in vna. eſt ꝯmodius age̓ſub vno ꝙͣ ſub diuerẜ. et ſic damnoſa videt̉ ꝯſtō actori. Sꝫ pt̄ dici ẜm. iniquitas iudicis qui p̄peram proceſſit. facit reus ꝓpter hoc coraꝫ alio iudice poſſittrahi. et ſibi imputet qui tale obtinuit iudicem. et expectit actor donec appellacōnis ſit finita. ſi ꝓnūciatafuerit iuſta. actor poſtmodū ſtudeat aliū iudicē imꝑetͣre alias ſi fuerit iniuſta ꝓcedet in alijs. Et idem videt̉alijs impedimentis re non integra.g Queſtionibꝫ. et ſic ad eoſde et ad diuerſos dꝫ lr̄aſimpetrare. etiā vna lite finita ẜm. lꝫ quidam contra dicentes hec ꝯſtō illa. qꝛ nōnulli. intelligūtur quandoactō trahit reū ad diuerſos iudicēs ve vlna pēdenteſi coraꝫ delegato ꝯueniat ſuꝑ vna.coram vno.h C Impetrare. qͥd­ corā ordīario ſuꝑ alia. de. s. e. c.vlt. in gloſa. ſecus vtēdo ſcꝫ pl̓ibꝫ lr̄is. qꝛ ſi vnicis Fecerit. effectu/ tm̄ vt eret̉ bn̄ valebit ꝓceſſꝰ ha

Aſpendialitiū equitatis ꝯpēdio volentes qua poſſumꝰ īduſtriacoartae̓ ſtatutū fe. re. g̓g̓ix. p̄de .n. ſuꝑ editū anipliātes. decernimꝰ vt ſiqͥſꝯtra aliū pl̓es ꝑſoāles mouere voluit qōnes. addiu̓ſos iudices ſꝫ ad eoſd̓ſuꝑ omībus huiōi qōnibꝫlr̄as ſtudeat īpetrare Quivero contrarium feceritomni cōmodo careat lr̄aruꝫ. nec proceſſus habitꝰvaleat eaſdem reo ſi euꝫ

bitus eaſdē ẜm Innoc̄. ⁊valeat eaſdē. ī ampliak Omniū. alias omni. uit ſtatutū. qꝛ nōnulli. Sꝫ po Proceſſus habitus. ne ꝓceſſum fuit corā diuerſisiudicibꝫ et nihil exceptū nūquid valebit ſnīa vel ꝓceſſus. videt̉ ſic. qꝛ hoc bn̄ficiū eſt ꝑſonale qd̓ etiā alteri p̄iudicat̉. de regl̓a. ad apl̓ica. ſꝫ veriꝰ eſt ẜm b̓n. ꝓceſſus valet hāc lr̄aꝫ al̓snil videret̉ adde̓ ꝯſtō illi dec̓. qꝛnōnulli. et hoc idētenet jnnō. et dicit curiam obẜuari.m Expenſis. indanis. s. e. t. c. vl.n Legitimis. dehoc dic vt. ij. q. i.ī pͥmis. do. ꝯtufinē. Et ē gn̓alevt fatigās aduerſariū ī expēſis puīatur s. penis calūniā. et de p̄t̓.ceterum. cum ſi.o Durante. qͣlit̓habeat fieri reconuencō. no. s. mupeti. c. i.. ij.p Obnoxiū. etiāactione reali.q Vel ꝯuencō isforte ponit duoverba. qꝛ ſi recōueniat̉ actor vna et eadem ſnīa debꝫterminari. ſi conueniat̉ tunc poteſt prius terminari prima ꝙͣ ſcd̓a. ꝓbatur. s. de mutu. peti. c. i. or. cog̓.dilectꝰ. vel forte vtroqꝫ caſu vna ſnīa termināduꝫ e. Etſꝑ eodē durāte iudicō corā eodē iudice agendū. quo finito corā alio qꝛ tūc poſſꝫ reꝰ age̓ corā pͥmo delegato. finita ſit iuriſdictio qͣntū ad cognicōnē. of. del̓.querenti. Anaūt corā ordinario recōuenire poſſit eūdēeodem durante iudicō dubitatur. Et videt̉ ſic. cumdicat lr̄a. lr̄as maluerit impetrare. vn̄ ſolū de delegatōloqui videtur. ſꝫ quia eadem racō eſt vtrobiqꝫ idem iusvidetur eſſe debere ẜm. vel forte non eſt eadem qꝛiuriſdictio ordinaria fauorabilis et extraordinaria odioſa. et ideo aliud in ordinario dici poſſet. ad hoc facit qd̓tenet jnno. s. c. vlt̓.r Cras. forte ē talis cadit in ꝯgnicōꝫ d̓legatiſine ſpāli mādato pape. vj. q. iiij. ſi ep̄s. s. ꝯfir. vti. ul̓inuti. c. i. et. ij. s. reſti. ī īteg̓. c. penl̓. alias em̄ qͣre oneraret ſe in lr̄is īpetrandis qui lr̄as actoris poteſt ſuūexpedire negocium. i recōuencōne reus fit actors Exꝑiri. i. age̓. qꝛ­ cor. s. de cāpoſ. paſtoralis. alibi ponitur pro defendere. de iud̓. c. i.t Recuſare. ab inicō anteꝙͣ ī eos conſenſerit ẜm. vl̓ex ſuꝑueniēte. de of. del̓. inſinuante. et pēdēte ſuſpicōnis ꝯgnicōne. iudex ꝓcedet in recōuencōis cauſaimpetratus reum. quia ſi contrarium diceret̉ facile eſſet deludere huic conſtitucōni ẜm jnno.v Simili pena. ſuꝑius exp̄ſſa in actore .ſ. vt lr̄is careatꝓceſſus non valeat et in expenſis ꝯdemnet̉. quē autēIfiat talis condemnacō. no. s. e. ti. c. vlt̓. Vni aliquibꝫ. fuit tracta de exͣuagāti alexā. incipiebat. ꝯtingit. et dicit. receptꝰ lr̄as facultatisſi ad recipiētes ſpectabat recepcō. ipſorum et non pape auctͣe intelligitur eſſe receptus. niſi ī lr̄is aliud eēt

ipſas fatigauerit in expenẜ legitimis condēnandus. Reus quoqꝫ ſi eodem iudicō durante. actorem ſibi obnoxiuꝫ duxeritreconuencōnis beneficiovel conuencōnis ſi cōtra lr̄as impetrare malu̓itde iure ſuodebꝫ apd̓ eoſd̓iudices exꝑiri. niſi eos vtſuſpectos poterit recuſare ſimili pena ſi ꝯtͣ feceritpuīendꝰ. UOnifa. viij.Vm aliq̓bꝫ recipiendi alique ī canōicuꝫ