Liber

NT vidi ꝙ Ca. vj.Oaꝑuiſſet agnꝰ vnū d̓ ſeptē ſigill̓: ⁊ audiui vnū d̓ qͣtuor aīalibꝰ dicēs tāꝙͣ vocetonitrui: Ueni ⁊ vide. Etvidi:ᵈ ⁊ ecce equꝰ albꝰ: ᵉ ⁊ qͥ ſedebat ſuꝑ illūᶠ hēbat arcū⁊ data ē ei corona: ⁊ exiuitvincēsᵏ vt vīceret. Et cuꝫ

aꝑuiſſet ſigillū ſcd̓ꝫ:ᵐ audiui ſcd̓ꝫ aīal dicēs: Ueni etvide Et exiuit aliꝰ equꝰ rufus: ⁊ q̄ ſedebat ſuꝑ illum:datū ē eiʳ vt ſumēt pacē d̓t̓ra:ᵗ ⁊ vt īuicē ſe int̓ficiant:⁊ datꝰ ē ei gladiꝰ magnus.Et cū aꝑuiſſꝫ ſigillū t̓ciū:audiuitciū aīal dicēſ: Ue

T vidi ꝙ apuiſſet. Poſtqͣꝫ deſcri Ca. vj.ptus ē modus dinine reuelatōis. hic ꝯn̄r deſcribitur decurſus impletiōis: ⁊ hoc ſub. vij. ſigilloꝝ attionibꝰ: qͥbꝰ ſigillis liber dicebat̉ ſignatꝰ: ⁊ iō ẜm ſeptē ſigilla diuidit̉ in ſeptē ꝑtes q̄ patēt in lr̄a. Igit̉ in pͥma ꝑtedicit: a Et vidiꝙ aꝑuiſſet agnusvnū ⁊cͣ .ſ. primū eomō loq̄ndi qͦ dicit̉gen̄. j. Et factū eſtveſpe ⁊ mane diesvnꝰ .i. pͥmꝰ. vn̄ ⁊ cōſeq̄nter ibi dr̄: Factu ē veſꝑe ⁊ manedies ſcd̓s. ⁊ ſic ꝯn̄rvſqꝫ ad ſeptimuꝫ.eodeꝫ mō ꝯn̄r hicdeſcribit̉ aꝑtio ſecūdi ſigilli ⁊ tercij:vſqꝫ ad ſeptimumb Et audiui vnū⁊cͣ. .i. pͥmū eadē ratione qua ⁊ de ſigillis dictū eſt: nā ꝯn̄r agitur de alijs tribꝰaīalibus: ⁊ ẜm illos qui per animalia dicunt ſignari qͣtuoeuangeliſtas: iſte fuit marcus in ſil̓itudine leonis deſignatus: que ſimilitudo ponitur prima. sͣ. capi. iiij. ſed quoniam illud dictum non ꝯſonat ordini euangeliſtarū in quomatheus ponitur primus ⁊ marcus ſecundus: ideo dixiſupra. ca. iiij. ꝙ ꝑ quatuor animalia quatuor patriarchales eccleſie deſignantur: ⁊ ſic habeo ꝯn̄r dicere ꝙ ille qͥ perprimum animal deſignat̉ fuit patriarcha prime eccl̓ie patriarchal̓ .ſ. hieroſolymitane: qui fuit beatus iacobus appellatus frater dn̄i: eo ꝙ fuit ſimillimus ſibi: ⁊ hic ante iātranſierat ꝑ gladium ſub nerone: vt patet ꝑ ioſephuꝫ. xx.libro antiquitatū: hec aūt reuelatio facta fuit iohanni tꝑedomiciani. c Ueni ⁊ vide. decurſum eccl̓ie primitiue.d Et ecce equus albus. ꝑ quem vt dicūt expoſitores aliqui deſignatur: gaius imperator qui ſucceſſit immediatetyberio ſub quo paſſus xp̄s fuerat: ⁊ deſignatur per equūalbum eo ꝙ non fuit xp̄ianis moleſtus ſed magis ꝯſolabilis: nam pylatum miſit in exilium qui xp̄m inique iudicauit: ⁊ ſimiliter herodē qui decollauerat iohannē: ⁊ xp̄min paſſione ſpreuerat: luce. xxiij. ideo ſubditur: Et exiuitvincens vt vinceret .ſ. aduerſarios xp̄i: vt dictum eſt: ſedhoc non videt̉ mihi ꝯuenienter dictū: nā iſte gaius intantū fuit elatus ⁊ ꝑuerſus ꝙ ꝑ orbem miſit ſtatuā ſuā: vt inilla adoraret̉ vt deus: ⁊ quia habitantes in iudea renuer̄thec facere: miſit petroniū cū exercitu in iudeā: vt in tēploponeret dictā ſtatuā ⁊ renuentes interficeret: vt dicit ioſephus libris antiquitatū ⁊ de iudaico bello: tamē petronius non dedit hoc executioni quia gaius fuit morte p̄uētus: ⁊ in illo tempore apl̓i ⁊ alij xp̄iani habitabāt in hieruſalem ⁊ iudea: ⁊ ſic patet ꝙ gatus nō fuit eis ꝯſolabilis: ſꝫmagis horribilis: eo ꝙ pre ceteris hītatoribꝰ iudee borridum erat eis mandatum gaij de dicta adoratōe: licet aūtipſe miſerit in exilium herodem ⁊ pylatum: hoc tamē nōfuit propter chriſtum ſed pro alijs cauſis totaliter diſperatis: vt refert ioſephus quas cauſa breuitatis omitto. ſimiliter quod ſubditur: Exiuit vincens vt vinceret. nō videtur ſibi ꝯuenienter applicari: quia rome fuit turpiter interfectus propter ſuas malicias: ⁊ vxor eius gladio ꝯfoſſa: ⁊ eius vnica filia parieti alliſa: propter quod videnturalij melius dicere .ſ. ꝙ per equum albu intelligitur cetusapoſtolorum: dealbatus ſanctitate vite: ⁊ quia beatus iacobus hieroſolymitane eccl̓ie ep̄s: vt dicit Niero. in libroilluſtriū viroꝝ: dicit̉ vſus fuiſſe tūc nō veſtibꝰ laneis ſꝫ lineis ⁊ ꝑ ꝯn̄s albis: ⁊ idem eſtimari poteſt ꝓbabiliter dealijs apl̓is: vn̄ ⁊ machometꝰ vocat eos viros dealbatosPer ſedentem ſuꝑ equū illum intelligit̉ xp̄s ſeſſor ⁊ ductor eoꝝ: ẜm illud Ro. viij. Quicūqꝫ ſpiritu dei agunt̉ hifilij dei ſunt: ⁊ ẜm hoc ſic eſt lr̄a exponenda. d Et ecceequus albus .ſ. apoſtolorum ſenatus. e Et qui ſedebat ſuper illum ſcilicet chriſtus.

f Habebat arcum in manu ſua .i. verbū predicatiōisin manu oꝑationis: qꝛ cepit facere ⁊ docere: Act. j. ⁊ ſicfecerunt apl̓i per inſtinctu ⁊ ducatum ipſius. g Etdata eſt ei corona. in ſua reſurrectiōe ⁊ aſcenſiōe. hEt exiuit. per effectum ſuū dando apl̓is inſigno viſibiliſpirituꝫ ſanctuꝫ.i Uincens. aduerſarios ſuos īiudea primo: nāeodem die ꝯuerſi ſunt ad eum p̄dicāte petro triamilia: act. ij. ⁊ altera die qͥnqꝫ milia: Act. iij. KUt vinceret. pertotū orbē ſubijciendo ſue fidei iugo colla gentiuꝫnā in breui tꝑe ꝑpredicatōne apoſtoloꝝ ⁊ alioruꝫxp̄i diſcipuloꝝ xp̄o cooꝑante ⁊ ſermonē eoꝝ ſignis ſequentibus ꝯfirmante. marci vlti. p̄dicatum fuit euangelium: nam viuentē adhuc beato petro fides catholica diffuſa fuit vſqꝫ ad fines terre habitabilis: prout declaraui ſuper illud pſal. xviij. In omnem terraꝫ exiuitſonus eoꝝ ⁊cͣ. ⁊ ſuꝑ epl̓am Ro. x. ca. l Et cum aperuiſſet. Hec eſt ſecunda pars in qua deſcribit̉ ſtatus eccleſie a tꝑe neronis vſqꝫ ad tytū imperatorē cū dicit̉:m Audiui ſecūdū aīal. ẜm p̄dicta iſte fuit primus patriarcha eccl̓ie antiochene .ſ. beatꝰ petrꝰ qͥ primo rexitillā eccl̓iaꝫ: vt habet̉ libro illuſtriū viroꝝ: q̄ tꝑe hꝰ viſionis iam tranſierat per martyriū. d. n Ueni ⁊ vide.ſtatū eccleſie ſub nerone. o Et exiuit alius equꝰ rufus .i. romanus ppl̓s qui dicit̉ ruſus tꝑe neronis dupliciter: vno mō accipiendo rufedinem ꝓ rubedine: ſicutin pluribus locis alijs accipit ſcriptura: eo ꝙ nero multos romanoꝝ occidit ex ſua crudelitate: nā etiā matrēꝓpriā vxorem frēm ⁊ ſororem: ac etiam ſenecā ſuū preceptorem dicit̉ occidiſſe. alio mō magis ꝓprie ꝓ ip̄a rufedine: qꝛ nero ciuitatē romanā incēdi fecit in magijaꝑte: vt videret quale fuerit antiqͥtus incēdiū troie. Intali ꝟo incendio ex ꝯmixtiōe fumi ⁊ flāme apparētia rufedinis cauſat̉. p Et qui ſedebat ſuꝑ eū .ſ. nero hn̄sdn̄ium. ¶ Datū eſt ei i. a deo ꝑmiſſum. r Vt ſumeret .i. auferret. s Hacē d̓ terra. qꝛ turbata fuit ciuitas ꝑ romanū imperiū ꝓpter ſua maleficia. tvt inuicē ſe interficiant. nā ex occaſione ſue ꝑfidie ip̄ointerfecto otto: gaba: vicellius: voluer̄t vſurpare imperium ⁊ ex eoꝝ pugna ad inuicem valde multi fueruntinterfecti. v Et datus eſt ei gladius magnus .i. poteſtas interficiendi xp̄ianos. nā ipſe primā ꝑſecutionēmouit ꝯtra eccleſiā loq̄ndo d̓ ꝑſecutionibꝰ motis perimperatores romanos: nam antea ꝑſecutionē ſuſtinuerat per iudeos: mandatum ꝟo crudele gaij ſuprapoſitum: non fuit directe contra eccleſiam: ſed contra habitantes iudeam: quorum pauci comparatiue erant chriſtiani: nec etiam mandatum illud fuit datum executōni: ⁊ ideo prima perſecutio eccleſie attribuitur neroni:Caudius etiam imperator qui fuit medius inter gaiū⁊ neronem non legitur feciſſe chriſtianis aliqͣꝫ perſecutionem: nero autem apoſtolorum principes .ſ. petrum⁊ paulum occidit ⁊ alios multos chriſtianos romē ⁊ ꝑimperium occidi fecit. x Et cuꝫ aperuiſſet. Hec eſttercia pars in qua deſcribitur eccleſie ſtatꝰ ſub tyto: cudicitur: y Audiui tercium animal .i. patriarchā primum eccleſie alexandrie .ſ. beatum marcuꝫ ẜm ꝙ in libro illuſtrium virorum habetur. z Et ecce equꝰ niger .i. exercitus romanus qui dicitur niger effectiue ſicut ſol dicitur calidus. Exercitus .n. romanꝰ ſub tytointantū afflixit habitantes hieruſaleꝫ ꝙ fuerunt famedenigrati ⁊ alijs afflictionibus: ẜm ꝙ refert ioſepͥhꝰ li-