Liber

que deſcendit de celo a deomeo: ⁊ nomen meū nouumQui hꝫ aureꝫ audiat: qͥdſpūſ dicat eccl̓ijs Et āgelolaodicie eccl̓ie ſcribe. Hecdic̄ᵍ amē teſtis fidel̓ ⁊ verꝰqͥ ē principiū creature dei.Scio oꝑa tua:ᵏ qꝛ neqꝫ frigidꝰ esˡ neqꝫ calidꝰ. Utināfrigidꝰ eēs aut calioꝰDSꝫqͥa tepidꝰ es ⁊ nec frigidusnec calidus:ⁿ incipiā te euomere ex ore meo: º qͥa dicisꝙᵖ diues ſuꝫq ⁊ locupletatꝭ⁊ nulliꝰ egeoˢ ⁊ neſcis quiatu es miſerᵗ ⁊ miſerabilisᵛ ⁊pauꝑˣ ⁊ cecusʸ ⁊ nudꝰᶻ Suadeo tibi emere a meª auruꝫ

ignitū ꝓbatū:ᵇ vt locuplexfias:ᶜ ⁊ veſtimētis albis induaris:ᵈ vt nō apꝑeat ꝯfuſio nuditatꝭ tue:ᵉ ⁊ collyrioinunge ocl̓os tuos vt videas Ego qͦs amo arguo ⁊ caſtigo Emulare gͦʰ ⁊ pnīamage. Ecce ſto ad oſtium: ⁊pulſoˡ Siqͥs audierit vocēmeā:ᵐ ⁊ aꝑuerit ianuā: introibo ad illūᵈ ⁊ cenabo cūillo: ⁊ ip̄e mecū. ᵖ Qui vicerit:q dabo ei ſedere mecū inthrono meo: ſicut ⁊ ego viciˢ ⁊ ſedi cū pr̄e meo ī thronō eiꝰᶜ Qui hꝫ aurē audiatqͥd ſpūs dicat eccl̓ijs.Oſt hec vidi: .iiij.

⁊ ordinat̉ a ſpūſancto. Notandū ꝟo ꝙ xp̄c inquātū hō loquit̉ hic noīans deū ſuū ⁊ nomen meū nouū: qꝛ d̓r xp̄ianꝰa xp̄o: qd̓ nomē nō habuit a principio: lꝫ vocatus fuit hieſus in circūciſione: Luc. ij. ſed pꝰ baptiſmū inter hoīes vocatus ē xp̄c. ⁊ ſil̓r eius fideles a principio nō fuerūt vocatixp̄ianiˡ: ſꝫ tm̄ diſcipuli: poſtea fid̓ diffuſa vſqꝫ in antiochiā: fideles ibi ml̓tiplicati primo vocati ſunt xp̄iani: vthr̄ act. xj.dQui hꝫ aurē ⁊cͣ. exponat̉ vt ſupra.e Et angelo laodicie. hec eſt ſeptīaꝑs principal̓: in qͣſcribit ep̄o laodiceſi: quē aliqui expoſitores aſſerūt fuiſſe ſanctū ſegarē: hͦallegātes ex quinto libro eccl̓iaſticehiſtorie. xxiij. cap̄. ſꝫſalua eoꝝ reuerentia nō nominat̉ ibiep̄s: ſed ſacerdos ⁊martyr: ⁊ ibi d̓r ꝙlaoditie requieſcit.pl̓es aūt alij ibideꝫnoīati ſub noīe epiexpͥmunt̉: dato tn̄ꝙ fuerit loaditie epiſcopus: nō habetur ꝓpter hoc ꝓpoſitū: ſed magis vt videt̉ oppoſitū: nā illud qd̓ ſequit̉ in textu: Quia tepidꝰ es ⁊ n̄ calidus nec frigidus incipiā te euomere ex ore meo. nō videt̉ ꝯuenient̓ſibi applicari qꝛ ex feruore charitatis obtinuit palmā martyrij: nec etiā ppl̓o ſibi ſubiecto rōnibus p̄dictis in cōſil̓ibꝰarticulis: iō ſaluo meliori iudicio dico ꝙ fuit alius minoris ꝑfectōis exn̄s: tunc .n. vt p̄dictū ē: ſancti ep̄i frequēteroccidebant̉: vel in exiliū mittebant̉: ⁊ ſuccedebant eis alijminus deuoti: ſic ergo ꝓcedit̉ qꝛ primo ponit̉ culpe rep̄henſio: ſecūdo ſalubris monitio: ibi. Suadeo tibi. tercio p̄mij ꝓmiſſio: ibi. Qui vicerit. Circa primuꝫ d̓r. f Hecdicit amen. aduerbiū ē hebraicū: ⁊ ſignat idē ꝙ vere: ꝓpt̓qd̓ attribuit̉ xp̄o qui dicit de ſeip̄o: Io. xiiij. Ego ſum viaveri. ⁊ vi. g Teſtis fidelis. paterne maieſtatis: ẜm ꝙd̓r Io. iij. Qd̓ ſcimus loquimur ⁊ qd̓ vidimus teſtamur.h Qui ē principiū creature dei. Nam oīa ꝑ ip̄m facta ſt̄⁊ ſine ip̄o factū ē nihil Io. j. i Scio oꝑa tua. eē ſuppleimꝑfecta: ideo ſubdit̉. k Quia neqꝫ frigidus es. deuitans tranſgreſſiones pene timore. Neqꝫ calidus .i.implēs p̄cepta mea feruore charitatis. m Sꝫ qꝛ tēpidus es .i. tardus ad bonū accidioſus ⁊ ocioſus. n Incipiā te euomere .i. a me te reijcere: ſicut quid abominabile: nā ocioſitas oīm vicioꝝ ē ſentina. o Quia dicis.te falſo iactando de meritis. p Ꝙ diues ſum. ſcientia⁊ virtute. q Et locupletatus. ex exercitio doctrine.r Et nullius egeo .i. doceri ab aliquo. s Et neſcis qꝛtu es miſer. ꝑ carentiā gratie. t Et miſerabilis. ꝑ reatum pene. v Et pauꝑ. bonis ſpūalibus. x Et cecus. qꝛ nō vides tuos defectus. v Et nudus .i. virtutibus ſpoliatꝰ. z Suadeo tibi. Hic ꝯn̄r ponit̉ ſalubrismonitio: cū dicit̉: Suadeo tibi emere a me. oꝑibus bonisa Aurū ignitū .i. ſapiam charitate accēſam: aliter inflaret ꝑ ſuꝑbia: ſed ꝯtra hoc dictū videt̉ apl̓s dicere Ro. xj.ſi aut gratia iam n̄ ex oꝑibus: alioqͥn gratia iaꝫ nō eēt gratia. Charitas aūt idē eſt cū gratia: vel ei inſeꝑabil̓r annexa. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō emit̉ ꝑ oꝑa: dicendū ꝙ gratia vno mō accipit̉ ꝓ habitu aīam grata facientē deo: alio mō ꝓ motōnediuina qua mouet aīam ad bonū ſuꝑnaturale: ſicut motōe generali mouet oīa ad bona ſibi cōnaturalia: ſil̓r me-

rītū dupl̓r accipit̉: vno mō ꝓ merito cōdigni: alio mōꝓ merito ꝯgrui. ſi aūt accipiat̉ gratia primo mō ⁊ oīoprima: ſic nō cadit ſub merito ꝯdigni: ⁊ ſic intelligit̉ dictū apl̓i p̄allegatū: tn̄ habēs grām primā ex oꝑibꝰ meret̉ de cōdigno eius augmentatōem: prima tn̄ gr̄a bene cadit ſb̓ merito cōgrui quia ſihō faciat qd̓ ī ſeē ſe diſponēdoad grām ꝯgruūē ꝙ deus illi infundat eā. ſi aūtaccipiat̉ gratiaſcd̓o mō ſic noncadit ſub merito: ſꝫ p̄cedit om̄emeritū ꝯdigni ⁊cōgrui: talis .n.influxus diuinꝰcōiter fit omnibus hoībꝰ qͣꝫdiuſunt in vita pn̄ti: ſꝫ aliqͥ ſequuntur hūc influxūꝑ conatuꝫ liberiarbitrij ſe diſponētes ad ſuꝑnaturale bonuꝫ: ⁊ſic merēt̉ de congruo grām habitualē ſibi infundi a deo: ⁊ ꝑ eaꝫeius augmentatōem de ꝯdignoalij ꝟo nō ſequunt̉ ꝓpter qd̓ demerent̉ ſibip̄is relinqui⁊ vlterius in peccata labi ꝑ defectibilitatē liberi arbitrij: ſequit̉. b Ut locuplex fias. diuitijs ſpūalibus.c Et veſtimentis albis induaris .i. virtutibus.d Ut nō apꝑeat ꝯfuſio nuditatis tue. corā deo ⁊ angelis ſanctis. e Et collyrio inunge oculos tuos .i.gratia ſpūſſancti que illuminat oculos mentis. dic ātInunge. qꝛ lꝫ gratia ſit a ſolo deo data: tn̄ in ptāte homis eſt vt ſibi det̉: qꝛ pōt ſe ad eā diſponere mō dicto.f Ego quos amo arguo ⁊ caſtigo. ſicut pr̄ filios dilectos. g Emulare ergo .i. imitare bonos.h Et penitentiā age. de peccatis ꝑpetratis.i Ecce ſto ad oſtiū. cordis hūani. k Et pulſo. adbonū ſuꝑnaturale monendo. l Siqͥs audierit vocē meā. monitōni mee ꝯſentiēdo. m Et aꝑuerit mͥianuā. ꝑ conatū liberi arbitrij ad bonū. n Introibo ad illū .ſ. ꝑ grām gratūfacientē habitādo in illo.o Et cenabo cū illo ⁊ ip̄e mecū: nā deus in tali homine delectat̉ ⁊ ip̄e in deo. p Qui vicerit. hic vltimoponit̉ p̄mij ꝓmiſſio: cū d̓r: Qui vicerit. inſultus mundi carnis ⁊ dyaboli. ¶ Dabo ei ſedere mecū in throno meo .i. quietē in celeſti regno. r Sicut ⁊ ego vici. ꝑ paſſionē meā. s Et ſedeo cū patre meo. mar.vlt. Aſſumptus ē in celum ⁊ ſedet a dextris dei.t Qui habet aurē. exponat̉ vt ſupra. Ca. iiij.Oſt hec vidi ⁊cͣ. deſcripta viſione beati iohannis: que reſpicit informatōem. vij. eccl̓iaꝝ aſieIſpāliter: lꝫ ex ꝯn̄ti reſpiciat aliaꝝ eccīaꝝ informatōem: vt p̄dictum eſt: hic cōſequenter ponunt̉ viſiones eiuſdem reſpicientes directe informatōem totius eccīe generaliter. nam in ſpū ſub quibuſdā imaginibus: vidit decurſum eccleſie ab apoſtoloꝝ tēꝑe vſqꝫad finē mundi: qͣꝫtum ad tribulatōnes conſolatōes: ⁊immutabilitates notabiles: quarū tn̄ alique iam p̄ceſſerūt ⁊ alique ſunt future: viſiones aūt iſtas imaginarias beatus iohannes ſcripſit: intellectū tn̄ earū nō expreſſit: lꝫ ad plenū intellexerit: aliqua tn̄ interpoſuit: ꝑque dat via ad reliqua aliqualiter capienda. ſicut. sͣ. j.ca. dixit. vij. candelabra aurea ſeptem eccīe ſunt. ⁊. vu