Petri. I.

viuos ⁊ mortuos. ᵛ Propt̓hoc em̄ ⁊ mortuisˣ euāgelizatū ē: vt iudicent̉ qͥdēʸ ẜmhoīes ī carneᶻ viuāt aūt ẜmdeū ī ſpū.ª Oīm āt finis appropinqͣbit. Eſtote itaqꝫprudēteſᶜ ⁊ vigilate ī orōibꝰan̄ oīa āt mutuā ī vob̓metipſis charitatē ꝯtinuā habētes qꝛ caritas oꝑit ml̓titudinē pctōꝝ.ᶠ Hoſpitalesinuicē: ſine murmuratōne.Unuſqͥſqꝫ ſic̄ accepit gr̄aꝫī alt̓utꝝ illā admīſtrātes:ſicut boni diſpenſatores:ᵏ multiformis gr̄e dei. Siqͥs loquit̉ᵐ qͣſi ẜmones dei.Siqͥs mīſtratⁿ tāꝙͣ ex v̓tutequā admīſtrat deꝰº vt ī oībꝰhonorificet̉ deꝰᵖ ꝑ ih̓m xp̄mcui ē gl̓ia ⁊ imꝑiū ī ſcl̓a ſcl̓o.rū amē.q Chariſſimi:q nolite ꝑegrinariʳ ī feruoreˢ qͥ ad

tēptatōem vobis ſitᵗ quaſinoui aliqͥd vobis ꝯtīgat:ᵖ ſꝫcōicātes xp̄i paſſiōibꝰ gaudeteˣ vt ⁊ ī reuelatōe gl̓ie eiꝰgaudeatꝭ exultātes Si exprobramīª ī noīe xp̄i:ᵇ beatieritis: qm̄ qd̓ eſt honorisgl̓ie ⁊ v̓tutis dei: ⁊ qͥ ē eiusſpūsᵉ ſuꝑ vos reqͥeſcitᶠ Nemo aūt vr̄m patiat̉ qͣſi homicida aut fur aut maledicus aūt alienoꝝ appetitor.?Si aūt vt xp̄ianꝰ: nō erubeſcat: gl̓ificet at̄ deū ī iſtonoīe:ᵏ qm̄ tp̄us ē vt incipiat3iudiciū a domo dei. Si ātprimū a nob̓ⁿ qͥſ finis eoꝝ qͥn̄ credūt d̓i euāgelio?ᵈ Et ſiiuſtꝰ qͥdē vix ſaluabit̉:ᵖ īpiꝰ⁊ pctōr vbi parebūt?q Itaqꝫ ⁊ hi qͥ patiūt̉ʳ ẜm volūtatē dei:ᵍ fideli creatori ꝯmēdēt aīas ſuas in benefactis

in iudicio finali. vPropt̓ hoc em̄ ⁊ mortuis .i. infidelibus ẜm illud Mathei: Dimitte mortuos ſepeliremortuos ſuos. xEuāgelizatū ē vt iudicent̉ .i. vtcredentes ꝯdemnent̉.Scd̓m hoīes in carne .i.ab hoībus carnal̓r viuētibꝰ. z Uiuāt aūt ẜm deū.ex ꝯuerſiōe em̄ad fidē iſta duoꝯſequūtur: ſꝫ pͥmū occaſional̓rſcd̓m aūt intētion euāgelizantiū fidē. aOīm autē. Hicponit̉ ſcd̓m rep̄ſſiuū carnaliūvicioꝝ: cum dr̄:Oīm autē finisappropinqͣbit.qꝛ de die iudicijnemo ſcit: ꝓpt̓quod ē cogitanda tāqͣꝫ ſꝑ ꝓpinqua: ⁊ tal̓ cogitatio reprimit carnalia vicia: ideoſubditur:b Eſtote ergoprudētes .i. vob̓ꝓuidētes vt appareatis mūdi.c Et vigilate īorqnibꝰ. vt deꝰvos dirigat. ſinecuiꝰ directiōe n̄poteſtis viueremūde.d An̄ omnia.Hic ꝯn̄r reuertit̉ ad ordinādū fideles reſpectu ꝓximi: ⁊ prīo in cōicatione bonoꝝ: ſcd̓o in ꝑpeſſione maloꝝ: ibi. Chariſſimi.Circa primū dicit: d An̄ oīa ⁊cͣ. qꝛ charitas excelletiorē ceterꝭ ꝟtutibꝰ .j. Coꝝ. xiij. Maiorāt hoꝝ ē charitas. iō ſubdit̉: e Quia charitas oꝑit multitudīeꝫpeccatoꝝ. ne videant̉ tāqͣꝫ dīno iudicio puniēda: ſꝫ qͥacharitas dꝫ on̄di in opere alit̓ non eēt vera: ẜm ꝙ dicitGreg. homel̓. xx. Amor dei nunqͣꝫ ē ocioſus. oꝑat enimmagna ſi ē: ſi aūt oꝑari rennuit amor non ē. iō ſubdit̉:Hoſpitales inuicē ſine murmuratiōe .i. ſine expenſis hoſpitū. g Unuſqͥſqꝫ ſicut accepit gr̄am. a dn̄oliberaliter. h In alterutꝝ illā admīſtrantes. alijscōicando gratis ⁊ benigne. i Sicut boni diſpēſatores. dn̄o vr̄o cōformes: qꝛ dat gratis ⁊ liberaliter.Multiformis gr̄e dei. videt̉ em̄ hoc btns petrꝰ loqͥ de gr̄a gratꝭ data q̄ dat̉ ad vtilitatē eccl̓ie dei: ⁊ hͦ ē ml̓tiformis: ſic̄ dicit apl̓s. j. Coꝝ. xij. Alij qͥdē ꝑ ſpm̄ dat̉ẜmo ſapīe: alij ẜmo ſcīe ⁊cͣ. ⁊ ī fine ꝯcludit: hͦ at̄ oīa oꝑatur vnꝰ atqꝫ idē ſpūs diuidēs ſingulis ꝓut vult: ſed qꝛin vſu talis gratie requiritur intentio recta: iō ſubdit̉:Siquis loquit̉. exhortationis verba. m Quaſiſermones dei .i. totū bonum attribuat deo ⁊ non ſibi:Si quis miniſtrat. egentibus tꝑalia bona. n Tāqͣꝫex virtute quā admiſtrat deus .i. attribuat hoc deo qͥ dedit ſibi voluntatē ⁊ facultatē hoc faciendi: ideo ſubdit̉o Ut in omnibus honorificetur deus. jͣ. Coꝝ. x. Oīain gl̓iam dei facite. p Per ieſum xp̄m. qui eſt mediator dei ⁊ hoīm. q Chariſſimi. Hic ordinat fidelesin perpeſſione mali pene ab aduerſarijs fidei: vnde h̓inuitat eos ad gloriā martyrij. Circa quod primo inducit ad confidentiam: ſcd̓o tollit erubeſcentiam: ibi.Sed exprobramini. Circa primū dicit: q Chariſſimi nolite peregrinari .i. a fide alienari. r In feruo-

re ꝑſecutionis. ſic exponit̉ cōiter. pōt etiā aliter exponi magis lr̄aliter ſic: q Nolite ꝑegrinari .i. corꝑe elōgari timore mortis imminētis. rIn feruore. ꝑſecutionis.lꝫ em̄ licituꝫ ſit fugere: tn̄ ꝑfectius ē remanere niſi in caſu:vtpote qn̄ ꝑſecutio ē perſonalis: ⁊ qn̄ ex fuga apparet magis bonū eccl̓ie: ꝓpt̓quod fit elongatioad tp̄s ⁊ non timore mortꝭ: ſicut paulus fuit d̓ damaſco⁊ d̓ irl̓m: Act. ix.s Qui ad tētatōnem vobis fit. i. adꝓbatōem fidei vr̄et Quaſi noui aliquid vobis ꝯtigat..i. nolite peregrinari dictis modis: qͣſiꝑſecutio ad mortēſit aliquid nouum:quia multi āte vosſuſtinuerūt martyriū. v Sed cōicantes xp̄i paſ. pertole. mar. gaudete.ſpū. x Vt et inreuelatione glorieeius .i. in aperta viſione ip̄ius ad quāper martyriuꝫ ꝑuenitur.Gaudeatis exultantes. eternalit̓cum angelis.Si exprobramīHic conſequentertollit erubeſcentiam: ⁊ primo in verbis. d. Si exprobramīꝑ verba ignominioſa vob̓ illata.aIn noīe cbriſti .i.Beati eritis. primo inꝓpter confeſſionē noīs eius. bſpe: ⁊ poſtea in re. c Quoniā quod ē ho. gl̓ie ⁊ vir. dei.ita ꝙ honor refertur ad opus virtuoſum: gl̓ia ad conſcīebonū teſtimoniū: virtus ꝟo ad triūphū de dyabolo hītuꝫd Et qui eſt eius ſpūs .i. ſpūſſcūs: qͥ dr̄ filij ſicut patris:nam ab vtroqꝫ ꝓcedit. e Suꝑ vos reqͥeſcit .i. in vobisſpūaliter hītando. vel aliter: Super vos reqͥeſcit: ſicut ſeſſor ſuꝑ equū ducēs eū ẜm ſuum libitū ſic ſpūſſcūs inducittales ẜm ſuū inſtinctū: Ro. viij. Qui ſpū dei agunt̉ hi filijdei ſunt: ⁊ per conſequēs qd̓ eſt honoris ⁊ glorie meritorium ⁊ virtutis oꝑatiuū hītat in eis. f Nemo aūt. Hicſcd̓o tollit erubeſcentiam in factꝭ. d. Nemo em̄ vr̄m patiatur ſicut homicida. Illi em̄ qui patiunt̉ ꝓ ſuis criminibꝰrōnabiliter erubeſcunt. g Si autē vt xp̄ianus .i. ꝓ fide xp̄i patiatur ⁊ non ꝓ crimine. h Non erubeſcat. qꝛhoc eſt opꝰ virtuoſū: quod non ē erubeſcibile: ſꝫ magis honorabile: iō ſubdit̉: i GGlorificet aūt deū ī iſto noīe .i. ꝙnō ſolū vocabit̉ xp̄ianꝰ: ſꝫ etiā fidelis xp̄i teſtis ꝑ martyriūMartyr em̄ grece teſtis dr̄ latine. k Qm̄ tp̄s ē vt inci. iudiciū .i. cōdemnatio ad mortē. l A domo d̓i. i. a fidelibus xp̄i: in primitiua em̄ eccl̓ia multi trāſibāt ꝑ martyriū: ſicut p̄dixerat ſaluator: Io. xvj. Venit hora vt oīsqͥ interficit vos arbitretur obſequiū ſe preſtare deo. mSi aūt primū a vobis. incipit talis condemnatio. nQuis finis eorum qui non credūt. q. d. incomꝑabil̓r durior .ſ. condemnatio ad mortem eternaꝫ. o Et ſi iuſtusvix ſaluabit̉. qꝛ ꝑ ml̓tas tribulatiōes oꝫ eū ingredi regnūceloꝝ: act. xiiij. p Im. ⁊ pec. vbi parebūt. q. d. nuſqͣꝫ. nāī inferni ꝓfūdo abſcōditi erūt: ⁊ ſic ꝯcludit ꝓpoſitū de iuſtꝭpatiētibꝰ. d. q Ita. ⁊ hi qͥ patiunt̉. martyriū. r Scd̓mvo. d̓i. qͥ ſic fieri ordīauit. f Fi. cre. ꝯmen. aīas ſuas in