Druckschrift 
4 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Petri. I.

vnanimes:ᶠ ꝯpatiētes:ᵍ fraternitatis amatores: miſericordes:ᵗ modeſti: ᵏ hūilesnō reddētes malū ꝓ malo:nec maledictū ꝓ maledcō:ᵇſꝫ ecōtrario bn̄dicētes. qꝛin hͦ vocati eſtisq vt bn̄dictionē hereditate poſſideatisQui em̄ vult vitā diligere⁊ dies videre bonos:ᶜ coerceat linguā ſuā a malo: etlabia eius ne loquātur dolū. Declinet aūt a maloʸ ⁊faciat bonūᶻ inqͥrat pacēª ⁊ꝑſequat̉ eā:ᵇ qꝛ ocl̓i dn̄i ſuꝑiuſtos: ᶜ et aures eiꝰ in p̄ceseoꝝ. ᵈ vultꝰ aūt dn̄iᵉ ſuꝑ facientes mala. Et qͥs ē qͥ vob̓noceat:ᵍ ſi boni emulatoreſfueritis. Sed et ſi qͥd pati

mini ꝓpter iuſticiam beati.Timorē aūt eoꝝ ne timueritisᵏ vt nō ꝯturbemī. Dominū aūt xp̄m ſanctificatein cordibꝰ vr̄is: paratꝰ ſꝑad ſatiſfactionē oī poſcētivos rōnem de ea que in vob̓ē ſpe:ᵉ ſꝫ cum modeſtiaᵖ ⁊ timore conſcīaꝫ hn̄tes bonā:vt in eo qd̓ detrahūt de vobisʳ ꝯfundant̉ qͥ calūniant̉vr̄am bonā in xp̄o ꝯuerſationē. ˢ Melius eſt em̄:ᵉ vt bn̄faciētesᵛ ſi volūtas d̓i velitpatiʸ ꝙͣ malefacientes:ᶻ qͥa⁊ xp̄s ſel̓ ꝓ pctīs nr̄is mortuus eſt:ª iuſtus ꝓ iniuſtis:ᵇvt nos offerret d̓o: mortificatos quideꝫ carne: ᶜ viuificatos autem ſpū.º In quo

vnanimes. fides aūt accipit̉ vno mō vt eſt virtꝰ theologica: ⁊ ſic inducit eos ad vnitatem eccl̓ie: vt non ſintinter eos ſciſmata. alio mō vt ē virtus moralis ⁊ ſic fides idē eſt qd̓ fidelitas: ⁊ hoc mō inducit eos ad vnitatem fidelitatis mutue: ⁊ qd̓ ſubdit̉ in aliquibus libris:In orōne eſtote. nō ē ex textunec ī libris correctis.tCōpatiētes. adinuicē ſicut mēbra vniꝰ corꝑismyſtici ip̄iꝰ xp̄i:ꝑ hoc em̄ alleuiat̄ ille qͥ patiturcuꝫ ꝑcipit aliosſibi ꝯpatientesſicut ſuſtinensgraue pp̄dꝰ corporale qn̄ alij cūeo oneri ſe ſupponunt: vt dicitph̓s .ij. rhetorices Fraternitatis amatores .i.cōitatis fideliū.qꝛ lꝫ qͥlibet ꝑ ſeſit dil igēdus tn̄magis ē cōitasdiligēda.h Miſericordes. elemoſynaſindigentibꝰ tribuēdo.Modeſti: in oībus modū debitū tenendo. k Humiles. vt non de p̄dictis bonisꝑ ſuꝑbiā eleuemī: ſed totū attribuatis gratie dei. lNō credētes. Hic ꝯn̄r ordinat fideles ī ꝑpeſſione mali: ī quo quis pōt dupliciter deordinari: vno mō ꝑ audaciā viceꝫ repēdendo. alio mō ꝑ timorē ī puſillanimitate decidendo: iḡr prīo remouet pͥmū: ſcd̓o ſcd̓m: ibi.Et qͥs ē. prīa ī duas: qꝛ pͦ mouet vicē nō repēdere: ſcd̓oinducit ad hoc auctoritatē ſcripture: ibi. Qui eī. Circapͥmū dicit: Nō red. ma. ꝓ malo. ī factis iniurioẜ.n Nec ma. ꝓ maledicto. ī verbis ꝯtentioſis. oSꝫ ecōuerſo bn̄dicētes. huiꝰ rōnem aſſignat. d.pQuia ī hoc vocati eſtis. ad fidē catholica. q Ut bn̄dictionē d̓ i hereditate poſſideatis. q̄ nō dat̉ maledicisꝓprer qd̓ dicit ſaluator luce. vj. Bn̄dicite maledicentibus vobis. r Qui em̄ vult. Hic ꝯn̄r inducit ad ꝓpoſitū auctoritateꝫ ſcripture: ps. xxxiij. d. Qui em̄ vultvitā diligere .ſ. bt̄am ī qua nullus morit̉. s Et diesvidere bonos. ī btītudine celeſti vbi dies noctibꝰ noninterrūpunt̉ faciat ſupple qd̓ ſequit̉. t Coerce. linguā ſua a malo. vt nō reddat maledictū ꝓ maledicto īaꝑto. v Et labia eiꝰ ne loquant̉ dolū. ꝯtra maledicentē ſibi machinando malū ī occulto. x Declinetaūt a malo. ī oꝑe. y Et faciat bonū. hec ſūt em̄ dueꝑtes iuſticie. z Inqͥrat pacē. cū ꝓxīo ⁊ iniurioſo:Ro. ij. Qd̓ ex vobis ē. pacē cū oībꝰ hoībus hn̄tes. aEt ꝑſequat̉ eā .i. ꝑfecte ſequat̉: ⁊ ſubdit̉ rō cum dr̄:b Quia oculi dn̄i ſuꝑ iuſtos. ſicut ſuꝑ ſpūal̓r dilectoſOculus .n. dirigit̉ ad id qd̓ ſpecial̓r amat̉. c Et aures eiꝰ ad p̄ces eoꝝ. tāqͣꝫ parate ad exaudiendū. dUultus aut dn̄i .ſ. ire ⁊ indignationis: vn̄ ī bebreo ſic hr̄Ire dn̄i. Suꝑ faciētes mala. ad eos puniendum:vn̄ ī psͣ. ſubdit̉: Vt ꝑdat de terra .ſ. viuētiū: memoriaꝫeoꝝ. f Et qͥs ē. Hic ꝯn̄r remouet timorē inordinatum: ꝑ quē hō cadit ī puſillanimitatē: ⁊ frangit̉ ꝑ incōſtantiā. d. Et qͥs ē qͥ vobis noceat. vos ꝑſequēdo. gSi boni emulatores fueritis. q. d. nullus. ⁊ hic boni eſtgenitiui caſus ⁊ neutri generis. amatoribus .n. boni etunitatoribꝰ qd̓ importat̉ ꝑ emulari. vn̄ verſus: Emu

lor inflat̉ amat inuidet ac imitat̉. ꝑſecutōes nō ſūt ad detrimentū: ſꝫ magis ad virtutis augmentū: iō ſubdit̉: hSed et ſi qͥd patimi. ꝓpter iuſticiā btī. ſupple eſtis ī ſpe. etpoſtca eritis in re: ſi ꝑſeueretis: iō ꝯcludit. i Timoreꝫaūt eoꝝ ne timueritis. timore deijciente a bono virtutis.k Ut nō ꝯturbēmini. īpatient̓ aduerſa ſuſtinendo.l Dn̄m aūt. Hicꝯn̄r ordinat fideleſad deū: ⁊ ſcd̓o īducit exēplū: ibi. quia⁊ xp̄s. Ad deū autēbn̄ ordinat̉ hō ꝑ fidem charitate formatā. ⁊ hoc ī tribꝰ:Primū ē ꝙ hͨ fidesī eius corde firmet̉⁊ qͣꝫtū ad hͦ dicit:Dn̄m aūt xp̄mſctīficate .i. firmateScm̄ em̄ in vna ſignificatōne idē eſtquod firmū.m In cordibꝰ veſtris. ſibi firmit̓ adherendo. qꝛ firmꝰ ēſcip̄o. ſcd̓m eſt vth fides ad alios deriuet̉: ⁊ qͣꝫtuꝫ ad hͦſubdit: n Parati ſꝑ ad ſatiſfactionē. q̄ ſit duplicit̓:Uno mō fideli ſimplici qͥ petit a magꝭꝓuecto ī fide plenius eruditi. alio mō infideli fidem irrōnabilē reputāti. prima ſatiſfactio ē ꝑ doctrinā charitatiuā. ſcd̓a ꝟo ꝑ fidei rationabilem defenſionē: on̄dendo ꝙ ꝯtinet oēm ſanctitatē⁊ qꝛ ꝑ miracula a deo ꝯfirmata eſt qui nō pōt eſſe teſtꝭ falſitatis ⁊ hmoi ẜm grām a dn̄o datā ip̄i defendenti. vnde ⁊ille ꝓmittit Luce .xxj. Ego dabo vobis os ⁊ ſapīam cui n̄poterūt reſiſtere ⁊ cōtradicere oēs aduerſarij vri: verūtn̄iſta defenſio dꝫ care p̄ſumptiōe ⁊ iactātia: iō ſubdit̉:oSed cū modeſtia .i. mō debito ⁊ honeſto. p Et timore dei cōſcīam hn̄tes bona: ita ꝙ ſit bona diſpoſitio interiꝰ⁊ exterius. q Vt ī eo quod detra. de vobis. reputanteseos fatue ⁊ male credere. r Confundant̉. i ſcip̄is exbona vr̄a rn̄ſione ⁊ ſcā cōuerſatōne. Terciū ē ꝙ ꝓpter q̄cūqꝫ aduerſa hō a fide nō euellat̉: ⁊ qͣꝫtū ad hoc ſubditur:s Me. eſt ei. ⁊ ingat̉ ſic lr̄a. t Bn̄faciētes. fide ꝑ dilectionē oꝑantē. vPati. aduerſa quecūqꝫ.x Sivolū. dei velit. ꝓ fideliū probatione. y Ꝙ malefacientes .i. indebite reſiſtentes. z Quia ⁊ xp̄s. Hic ad ꝓpoſitū inducit exēplū de xp̄o in qͦ non potuit poni exemplumqͣꝫtum ad primā fidei ꝯditōnem .ſ. eius cōfirmatōnem incorde credētis: nā ī eo nō fuit fides: ſꝫ clara viſio ab inſtāti cōceptōnis: ſed qͣꝫtū ad alias duas .ſ. qͣꝫtū ad fidei deriuationem in alijs ⁊ ſufferentiā aduerſoꝝ ꝓpter eius veritatē: ponit exemplū de xp̄o. ⁊ prīo qͣꝫtū ad vltimā vt cōtinuet ſe lr̄e īmediate p̄cedenti. d. z Quia ⁊ xp̄s ſemelꝓ pctīs .ſ. alienis. z Mortuus ē. q. d. dedit nobis exēplū in hoc: ⁊ dicit ſemel: qꝛ reſurrexit ad vitā īmortalē: etqꝛ vna mors eius ſufficit ad oīa pctā delenda. a Iuſtꝰꝓ iniuſtis. vt ipſos iuſtificaret: ideo ſubditur: bUtnos oſ. deo mortifica. quidem carnc .i. inſenſibiles factosad deſideria carnis. c Uiuificatos auteꝫ ſpiritu. ideſtſenſibiles ⁊ mobiles factos ad ſequendum inſtinctuꝫ ſpirituſſancti. d In quo. Hic conſequēter ponit exēpluꝫde alia cōditione .ſ. deriuatione fidei ⁊ p̄dicatōne: ⁊ pͥmoponit exēplū: ſcd̓o infert correlariū: ibi: Ꝙ ⁊ vos. Circa pͥmū ſciendū ꝙ p̄dicatio noe vocādo ad pnīam pctōres ſuitꝑis ne perirent in diluuio: fuit figura p̄dicationis xp̄i ꝑ ſeet diſcipulos vſqꝫ ad finem mundi: vocando peccatores