Epiſtoia pauli
dn̄os fuos om̄i honore dignos arbitrent̉: ᶜ ne nomendn̄i ⁊ doctrina blaſphemet̉Qui āt fideles hn̄t dn̄osnō ꝯtēnāt:ᶜ qꝛ frēs ſūtᶠ ſedmagis ſeruiat qꝛ fideles ſt̓:⁊ dilecti: qꝛ beneficiꝰ ꝑticipes ſt̓. Hec docetˣ ⁊ exhortare. Siquis aliter docet:ᵐ etnō acquieſcit ſanis ẜmonibus dn̄i nr̄i hieſu xp̄i: et ei q̄ẜm pietatē ē doctrine:ⁿ ſuꝑbusⁱ nihil ſciens:ᵖ ſꝫ lāguēscirca q̄ſtiones ⁊ pugnas v̓boꝝ:q ex quibꝰ oriunt̉ inuidie:ˢ ꝯtentiones: ᵉ blaſdhemie: ſuſpiciones male:ˣ cōflictatōnes hoīm mēte corruptoꝝʸ ⁊ qui a veritate priuati ſt̓: exiſtimātiū q̄ſtū eēpietatē.ª Eſt aūt q̄ſtus magnusᵇ pietasᶜ cū ſufficiētiaNihil .n. intulimꝰ ī hūc mūduꝫ: haud dubiū: qꝛ nec au
ferre quid poſſumꝰ. Habētes aūt alimēta ⁊ quibꝰ tegamur: his contenti ſumꝰ.Naꝫ qͥ volūt diuites fieriincidūt in tētatiōemᶠ et inlaqueū dyaboli ⁊ deſideriaml̓ta inutilia ⁊ nociuaᵍ quemergūt hoīes in interitum⁊ ꝑditōem. Radix eī oīmmaloꝝ ē cupiditas:ᵏ quamquidem appetentesᵗ errauerunt a fide:ᵐ ⁊ inſeruerūt ſedoloribꝰ ml̓tis. Tu āt o hōdeiº hec fuge.ᵖ Sectare v̓oiuſticiam:q pietatem: fideꝫ:charitateꝫ: patientiā:ˢ māſuetudinē.ᶜ Certa bonū certamen fidei: apprehendevitam eternam? in qua vocatus es. et confeſſus bonam confeſſionem corammultis teſtibus.ᶻ Precipio tibi coram deoª qui viuificat omīaᵇ ⁊ chriſto ieſu
toctrina ꝯtraria: ibi. Siqͥs aliter. Circa primū dicit apl̓sa Quicūqꝫ ſūt ſub iugo ſerui. etiā infideliū vt dicit hicglo. b Onos ſuos honore dignos arbitrent̉. hūilitereis obediendo in licitis ⁊ honeſtis. vnde ⁊ ſanctus paulinus nolenſis ep̄s infideli regi ſeruiuit ꝓ filio cuiuſdaꝫ viduc humiliter ⁊ denote. c Ne nōmē et doctrina dn̄iblaſphemet̉. ſi eniꝫſeruus alicuiꝰ infidelis eo ꝙ efficiturxp̄ianus ſubtrahitdn̄o debitā ſeruitutem poſſet dici abinfidelibꝰ ꝙ doctrina xp̄i nō eēt bonaque ꝯcederet inuito dn̄o ſubtraherealienū. d Quiaūt fi. ha. dn̄os nōnō ꝯtem. eis de negando debitā ſeruitutem. eQuia fratres ſūt.i. ambo xp̄iani: hͦaſſerebāt aliqui eoꝙ non hēat imꝑiūpar in parem. Siſta paritas intelligenda eſt in ſpūalibus ẜm ꝙ dicit ambroſius. Apd̓ dn̄mbona ſeruitꝰ: ⁊ bona libertas eqͥ lāceappēdunt̉: nō autēin corꝑalibꝰ de quibus ē ſeruitus.f Sed magis ſer.cis qꝛ fideles ſunt.qͥbus fidel̓ magꝭ tenet̉ qͣꝫ infidelibus.Et dilecti deo. qꝛ bn̄ficij .ſ. diuini. h Participes ſt̓.cū ſeruis ꝑ ſacramētū baptiſmi. i Hec doce. ignorantes. k Et exhortare. ſcientes ad complendū in operel Si quis. Hic ꝯn̄r remouet̉ doctrina cōtraria: ⁊ diuiditur in duas ꝑtes .ſ. in ꝑtem principalē ⁊ incidentaleꝫ: ibi.Eſt aūt queſtus. Circa primū dicit apl̓s. l Siqͥs alit̓docet. qͣꝫ dictum ē de ſeruis xp̄ianis. m Et nō acqͥe. ſanis ſer. dn̄i. Ex quo pꝫ ꝙ apl̓s nō dicit p̄dicta inſtinctu ꝓprio ſed diuino. n Suꝑbus. ē ſupple tal̓ doctor. ex ſuꝑbia em̄ ꝓcedit aſſerere noua q̄ ſūt dubia ⁊ multo magis q̄ſūt falſa. o Nihil ſciens. qꝛ de talibꝰ nō ē ſcīa.Sed languēs circa qōnes. qꝛ tendit ad mortē ſpūalem ꝑdiſceſſū a fide. q Ex quibꝰ .ſ. qōnibꝰ inutilibꝰ ⁊ verboſis. r Oriunt̉ inuidie. in corde. s Cōtētōes. ī ore ⁊pn̄tia. t Blaſphemie .i. detractiones in abſentia.v Et ſuſpiciones male. nā inuidētes abinuicē facta mutua peſſime interpretant̉. x Cōfli. ho. mēte corrup .ſ.falſoꝝ p̄dicatoꝝ ꝯtra alios. y Et qui veritate priuati ſūt .ſ. a veritate triplici: vite iuſticie ⁊ doctrine. 3Exiſti. qͥſtū eē pie .i. p̄dicatōem q̄ ē opꝰ pietatis exercētiūꝓpter tꝑale lucꝝ. a Eſt ant q̄ſtus. Hec ē ꝑs incidentais in qͣ occaſiōe hīta ex qͣſtu falſoꝝ p̄dicatoꝝ excludit a veris p̄dicatoribꝰ talē q̄ſtū: ⁊ primo ab oībꝰ gn̓aliter: ſcd̓o atimotheo ſpālit̓: ibi. Tu aūt. Circa primū dicit: a Eſtaūt q̄ſtꝰ magnꝰ. nā ꝑ ip̄m acquirit̉ vita btā. b Pietas.i. opus p̄dicationis. c Cū ſufficientia. neceſſarij victꝰ⁊ veſtitꝰ q̄ debēt ſufficere veris p̄dicatoribꝰ ſicut dr̄ poſteaHa. aūt ali. ⁊cͣ. d Nā qui vo. di. fieri. loquit̉ de p̄dicatoribus euāgelij qui debēt eē a terrenis cupiditatibꝰ expediti: eē ꝟo diuiteꝫ nō ē malū bn̄ vtētibus diuitijs. vn̄ dicitambro. ſuꝑ lucā. Sicut diuitie impedimēta ſūt reprobis
ita ꝓbis ſūt adiumēta virtutis. nec ꝑ ꝯn̄s velle eē diuitem ad bn̄ vtendū ē malū niſi ꝓpter impedimentū maioris boni. magna em̄ cura circa illa impedit actū p̄dicationis: ꝓpter qd̓ apl̓i curā tꝑaliū ꝯmiſerunt alijs di.Act. vj. Nō ē equū nos derelinq̄re vbū dei ⁊ miſtraremenſis. Cōſiderate gͦ frēs ⁊cͣ. etſubdit̉: Quosꝯſtituamus ſupe hoc opꝰ velpōt dici ⁊ magꝭad intētionē apoſtoli: vt videtur ꝙ cuꝫ dicit:Qui volūt diuites fieri. loquit̉de falſis apl̓is qͥp̄dicabāt ex cupiditate lucritēporal̓: ⁊ ſic vellediuiteſ fieri accipit̉ ꝓ inordinato diuitiaꝝ appetitu qͥ ſꝑ ē maius: iō ſubditurIncidunt ītēptatōnē. ꝑ interiorē cōſenſū
f Et lagueumdyaboli ⁊ deſideria multa. quiadiuitie preſtantviam ⁊ fomētūad oīa vicia.g Que mergunt homines in interitum. id eſt in ꝓfūdum vicioꝝ. h Et perditōnem .i. gehenne penam:i Radix oīm maloruꝫ eſt cupiditas: quia ſicut radixpreſtat fomentum omnibus partibus arboris: ſic diuitie omnibus peccatis vt dictum eſt: k Quā quidam appetentes. ideſt cupiditatem que hic accipiturꝓ pecunijs ex cupiditate aggregatis. lErrauerūta fide. abyſſus em̄ abyſſum inuocat: ⁊ ſic abyſſus cupiditatis trahit abyſſum infidelitatis. m Et inſeruerūt ſe doloribus multis. mali em̄ hoīes quaſi cōtinueſentiūt mentis dolores: ꝓpter quod dicit aug. ꝙ malꝰanimus eſt ſibi pena. ⁊ cum hoc ſe obligant ad doloresinferni intolerabiles. n Tu autē. Hic ꝯn̄r excludithanc cupiditatem ſiue queſtum a timotheo: ⁊ primoexhortando: ſecūdo precipiendo: ibi. Precipio. Circaprimū dicit: n Tu autem o hō dei .i. deputatꝰ obſequio diuino. o Hec fuge. ⁊ on̄dit cōſequēter qͣlesdiuitias debet querere. d. p Sectare ꝟo iuſticiam.erga ꝓximū. q Pietatē: fidē: charitatem. erga deūFidem. qua creditur: Charitatem. qua diligitur: Pietatem. qua colitur. Eſt eī pietas vno mō ſumpta ideꝫquod cultus diuinus. r Patientiā. erga ꝑſecutores. s Manſuetudinē erga om̄s. t Cer. bonūcertamen. fidei falſis apoſtolis reſiſtendo. v Appͥ̄bende vitam eternam. ideſt per hoc apprehendēs eāx In qua vocatus es. per gratiam in preſenti que eſtarra vite beate. y Et ꝯieſ. bo. ꝯfeſ. corā ml̓tis teſti.⁊ hͦ ē in ordinatōne tua: ⁊ et̄ in p̄dicatiōe. z Precipio tibi. Hic īducit timo. p̄cipiēdo. d. Precipio tibi corā deo. qͥ pn̄tialit̓ ē vbiqꝫ. a Qui viui. oīa. inqͣꝫtuꝫdat oībꝰ eē ⁊ ꝯẜuat. h Ex xp̄o ieſu .i. corā ieſu xp̄o