Epiſtola pauli

vt ābularetis digne deoᵇ qͥvocauit vos in ſuū regnū ⁊gl̓iam. Iō ⁊ nos grās agimꝰ deo ſine int̓miſſiōe: qm̄cū accepiſſetis a nob̓ᵉ v̓būauditꝰ deiᶠ accepiſtꝭ illd̓ nōvt verbū hoīm:ᵍ ſꝫ ſic̄ ē verev̓bū dei: qui oꝑat̉ ī vob̓ qͥcredidiſtisⁱ Uos .n. imitatores facti eſtis frēs eccīaꝝdei q̄ ſt̓ ī iudea ī xp̄o ih̓u qꝛeadē paſſi eſtis ⁊ vos a cōtribulibꝰ vr̄is ſic̄ ⁊ ip̄i a iudeis: qͥ ⁊ dn̄m occider̄t ih̓m⁊ ꝓph̓as: ⁊ nos ꝑſecuti ſt̓: etdeo n̄ placēt ⁊ omībꝰ hoībꝰaduerſant̉:ˣ ꝓhibētes nosgentibꝰ loqͥ vt ſalue fiant:vt īpleāt pc̄a ſua ſꝑº Peruenit .n. ira dei ſr̄ illosᵖ vſqꝫ ī finēq Nos āt frēs deſolati a vob̓ ad tp̄s horeʳ aſpectu n̄ cordeᵍ abūdātiꝰ feſtinauimꝰ faciē vr̄am vide̓ cūmulto deſiderio: qm̄ volui-

mꝰ vēire ad vos:ᵗ ego qͥdempaulꝰ ⁊ ſel̓ ⁊ iterū:ᵍ ſꝫ īpediuit nos ſathanasˣ Que ē eīnr̄a ſpes:/ aut gaudiū autcorona gl̓ie.ª Nōne vos an̄dn̄m nr̄m ih̓m xp̄i eſtis ī aduētu eiꝰ.ᵇ Uos .n. eſtis gl̓ianr̄a ⁊ gaudiū.Ca. iij.Ropter qd̓ʰ nō ſuſtinētes ampliꝰᶜ placuitnobisᵈ remane athenis ſol̓⁊ miſimus timotheūᶠ frēꝫnr̄ꝫ ⁊ᵍ mīſtrū dei ī euāgelioxp̄iʰ ad cōfirmādos vos: ⁊exhortādos ꝓ fide vr̄a: ᵏ vtnemo moueat̉ ī tribulatōibꝰ iſtꝭ Ip̄i .n. ſcitꝭ ꝙ ī hͦ poſiti ſumꝰᵐ Nā ⁊ cū apd̓ voseſſemꝰ p̄dicebamꝰ vob̓ paſſuros nos tribulttōes:ⁿ ſic̄⁊ ſcm̄ ēº ⁊ ſcitꝭ.ᵖ Propt̓ea etego amplius nō ſuſtinens:qniſi ad cognoſcēdū fidē veſtrāʳ ne forte tētauēit voſisqͥ tētatˢ ⁊ īanis fiat labō nr̄

bonū ⁊ cōſolantes. ſi quis vr̄m fuerat deſolatus ꝓpt̓ peccata cōmiſſa: vel alia de cauſa. r Teſtificati ſumus .i.ſub teſtimonio ſanctoꝝ vos adiuramꝰ. a Vt ambularetis digne deo. de virtute in virtutē ꝓcedendo.b Qui vocauit vos in ſuū regnuꝫ .i. vt eſſetis de regnoeius: ꝑ grām in pn̄ti ⁊ gl̓iam ſuā in futuro. ⁊ qꝛ feceruntſic theſſalonicēſes:iō grās agens deoſubdit. c Id̓o⁊ nos grās agimꝰdeo ſine intermiſſion .i. omnibus horis ad hoc aptis.d Qm̄ cum accepiſſetis a nobis: ꝑp̄dicatōem nr̄am.e Uerbū auditꝰdei .i. verbū euāgelicum nobis diuinitus reuelatum.f Acceꝑ ſtis illd̓nō vt ꝟbū ihoīm. ſicut ē doctrina phiſica. g Sꝫ ſicuteſt vere verbū dei.i. recepiſtis deuote ſicut recipi debꝫverbū habitū ex diuina reuelatiōe.h Qui oꝑatur invobis. docendo interius: hoīes .n. ſolum mouent auditum exterius: ideodicit xp̄c apl̓is: Iohan. xv. Sine menihil poteſtis facere. i Uos eniꝫfrēs. Poſtqͣꝫ apl̓scōſolatus ē theſſalonicenſes ꝑ cōformitatē ad ſeip̄m: hoc idē facit ꝑ cōformitatē ad eccleſiamhieroſolymitaꝝ. In hierl̓m .n. primo incepit eccīa ꝓut diſtinguit̉ ꝯtra ſynagogā: vt ptꝫ Actu. j. ⁊ inde primo deriuata ē ad alia iudee loca. ⁊ ille eccīe cōſtanter ſuſtinuerūtꝑſecutōes a iudeis qui xp̄m occiderunt ⁊ ꝓphetas: ⁊ in hͦeccīa theſſal̓. erat eis cōformis que ꝑſecutōes ſuſtinuerata ciuibus ſuis: qd̓ debebat ſibi eē conſolatōis materia: ꝓpter cōformitatē ad eccīam primitiuam: ⁊ hoc ē qd̓ dicit:Uos .n. imitatores facti eſtis frēs: ⁊ ptꝫ litera vſqꝫ ibi.Prohibentes nō gentibus loqui .i. euangeliū xp̄i.l Salue fiant .ſ. gentes. m Vt impleant .i. augeant.KPeccata ſua ſemꝑ .ſ. iudei in ſua ꝑfidia obſtinati deonꝑmittente ⁊ dyabolo ꝓcurante. o Peruenit .n. ira deiſuꝑ illos: qꝛ ſubtraxit iuſte grām ſuā ab eis. p Uſqꝫ īfinem .i. vſqꝫ verſus finem mundi: tunc .n. ſunt ad fidē cōuertendi ſicut dcm̄ ē ſupra frequenter. pōt etiā aliter exponi. p Uſqꝫ in fine .i. eternal̓r qͣꝫtū ad illos qͥ in ſua ꝑfidia moriuntur. q Nos aūt. Poſtqͣꝫ apl̓s conſolatꝰ ētheſſal̓. ſcripto: hic cōſolat̉ eos nūcio: ⁊ primo ſcribit mittendi rōnem: ſecundo ip̄am miſſionē in principio ſequentis capituli. rō aūt cōſiſtit in hoc qꝛ deſiderauerat ire theſſalonicā ⁊ eccīam ꝑſonaliter cōſolari: ſed habuit impedimentū: ꝓpter qd̓ ad hoc miſit nūciū: dicit igit̉. q Nosaūt fratres deſolati ⁊cͣ .i. deſolati ꝓpter qd̓ vobiſcū n̄ eramus. r Aſpectu nō corde .i. lꝫ nō poſſemus vobis loqui nec vos videre: tn̄ habebamus vos in corde: iō ſubditur. s Abundantius feſtinauimus .i. diſpoſuimus feſtinanter venire ad vos ad vr̄am cōſolatōem. t Egoquidē paulus. cū ſocijs meis. v Sꝫ impediuit nos ſathanas. tacet aūt modū impediendi ⁊ ſil̓r glo. nec ego vo

lo in hoc diuinare ⁊ ꝯn̄r ſubdit rōnem quare deſiderabat videre cos. conſolari in dn̄o que eſt augmentatioſui meriti ⁊ p̄mij dicens. x Que eſt .n. noſtra ſpes.in pn̄ti de augmento meriti ⁊ p̄mij.Aut gaudiūſpūale. z Aut corona glorie .i. ratio cōſequendi p̄miuꝫ aureole q̄doctoribus debet̉. a Nōne vos. q. d. ſic:quia cōuerterateos ad fidē: id̓oſequit̉.b Uos .n. eſtꝭgloria ⁊cͣ .ſ. materialiter: habebat .n. materiaꝫgloriandi in domino ⁊ gaudendi de eoꝝ cōuerſione ⁊ bona cōuerſatōne.Capl̓m. iij.Ropterqd̓. Poſita rōnemittendi nūciūHic cōſequētereū mittit: ⁊ diuidit̉ in duas partes: qꝛ primo deſcribit̉ hec miſſio: ſecūdo pauli dep̄catio: ibi.Ipſe aūt deus.prima adhuc induas: qꝛ primoponitur vtilitasmiſſionis: ſecūdo reuerſionis: ibi. Nunc aūt. Circa pͥmū cōtinuando ſe p̄cedentibus dicit.a Propter qd̓ .i. qꝛ glia nr̄a eſtis ⁊ gaudiū.Non ſuſtinentes amplius .i. non expectantes vltra ſcire certius ſtatum veſtrum.c Placuit nobis .i. mihi ⁊ ſiluano.d Remanere athenis ſolis .i. ſine timotheo qui ē tercius in ſalutatōe poſitus: vt dicit hic glo. ſed qꝛ nō eſtcōſuetum ꝙ nuncius epiſtole ponat̉ in eius ſalutatōecum vadit ꝑſonal̓r ad ſalutatos: ideo videtur alijs ꝙiſte timotheus qui d̓r hic miſſus cum ſubdit̉.e Et miſimus timotheum. eſt alius a p̄dicto: qꝛ plures erant eiuſdem nominis. f Fratrem noſtrum.religione xp̄iana. g Miniſtrum dei in euangelioxp̄i .i. in p̄dicatōne euangelij. h Ad confirmadosvos. in omni bono. i Et exhortandos ꝓ fide vr̄a.ſtabilienda. k Ut nemo moueatur ab ea in tribulationibus iſtis. que nobis ⁊ vobis ſuꝑuenerunt a fid̓aduerſarijs. lIpſi em̄ ſcitis ꝙ in hͦ poſiti ſumus..i. diſpoſiti a xp̄o dicente: Io. xvj. cap̄. Venit hora vtomnis qui interficit vos arbitretur obſequium ſe preſtare deo: ⁊ ſubdit quare debebant hoc ſcire: dicēs.m Nam ⁊cͣ. ⁊ ptꝫ. n Sicut ⁊ factū ē. in vobis.o Ei ſcitis. etiam de vobis.Propterea ⁊ ego ⁊cͣ. aliquā dilatōem.Niſi ad cognoſcendum ⁊cͣ. ꝑ certum nuncium ⁊ fidelem. r Ne forte tentauerit vos is qui tentat .i.q̄dyabolus qui ſemper nititur per tentationes ſuas bos Et inanis fiat labor nr̄. ſi vos ſubuerterit qd̓ abſitnos ſubuertere.