Druckschrift 
4 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Epiſtola pauli

om̄esª q̄ ſit diſpēſatio ſacramentiᵇ abſcōditi a ſeculis īdeo qui oīa creauitᶜ vt innoteſcat pͥncipibꝰ ⁊ ptātibꝰ inceleſtibus ꝑ eccleſiāᵉ multiformis ſapiētia dei: ẜm prefinitionē ſeculoꝝᵍ quā fecitin xp̄o ieſu dn̄o noſtro:ᵇ in qͦhabemꝰ fiduciā ⁊ acceſſumᵏin cōfidentia ꝑ fideꝫ eius.Propt̓ qd̓ᵐ peto ne deficiatis in tribulatiōibꝰ meisⁿ ꝓvobis: que ē gloria veſtra.Huiꝰ rei gr̄aq flecto genuamea ad patrem dn̄i nr̄i ieſuxp̄i: ex qͣ oīs pr̄nitas ī celis⁊ in terra nomīat̉:ᵍ vt det vobis ẜm diuitias gl̓ie ſue vir

tutēᵗ corroborari ꝑ ſpm̄ eiꝰin interiori homīe xp̄m habitare ꝑ fidē in cordibꝰ vr̄isin charitatē radicatiʸ ⁊ fūdati:ᶻ vt poſſitis ꝯp̄hendere cū om̄ībꝰ ſanctis que ſitlatitudoᵇ ⁊ lōgitudo ⁊ ſublimitas ⁊ ꝓfundum.ᵉ Scireetiāᶠ ſuꝑeminētē ſciētie charitatē xp̄i: ᵍ vt impleamī inomnē plenitudinē dei.ᵇ Eiautē qui potēs eſt oīa facere ſuperabūdanter ꝙͣ petimꝰ aūt intelligimꝰⁱ ẜm virtutēᵏ que oꝑatur in nobis:ip̄i gloriaª in eccleſia et inxp̄o ieſuⁿ in omnes generatiōes ſeculi ſeculoꝝ: amen.

ꝑ p̄dicationē meā: a Que ſit diſpenſatio ſacr̄i .i. redēptiōis ꝑ xp̄m facte q̄ diſpenſabilis ē gētilibꝰ ſicut ⁊ iudeisb Abſcoditi a ſeculis in deo. nā hec diſpēſatio nō fuit reuelata an̄ niſi valde paucꝭ ⁊ obſcure vt p̄dictū ē: c Vtinnoteſcat pͥnci. ⁊ ptātibꝰ ⁊cͣ. q. d. nō ſolū homībꝰ fuit abſcōditū xp̄i myſteriū ⁊ maxime de vocatiōe gentiū: ſedangeli ſancti noncognouer̄t ad plenū: donec p̄dicantibꝰ apl̓is fuit impletū: qꝛ ante habuerūt tm̄ ſimplicē noticiā que pōtdici abſtractiua inqͣꝫtum eſt rei nō p̄ſentis: ſed qn̄ fuitimpletū habuerūtnoticiā exꝑimētalē ſiue intuitiuā: ſicut aſtrologus permotū celi certitudinalit̓ cognoſciteclipſiꝫ futurā: tn̄adhuc ꝑfectius cognoſcit qn̄ videteam actu exn̄tem.d Per eccleſiam.i. ꝑ apl̓oꝝ p̄dicationē: tn̄ li Per: nōimportat cauſalitatē: ſic intellligēdo ꝙ apl̓i docueritangelos de xp̄i myſterijs: ſed ecōuerſo angeli docuerunteos: ꝑ quos diuine reuelatōnes deferunt̉ ad homīes: ſedſic eſt intelligendū: ꝙ apl̓is p̄dicantibꝰ viderūt actu ꝯuerſionē gentiū ad fidē: quā ante ſic nō viderant intuite. ſicautē nō eſt de deo cuiꝰ intuitus ab eterno fert̉ ſuꝑ pn̄tiasrerū: eo ꝙ eiꝰ cognitio menſurat̉ eternitate q̄ complectit̉om̄e tp̄us. e Multiformis ſapi. dei. licꝫ ſit vnica ⁊ ſimpliciſſima ī deo: tn̄ ē in effectibꝰ multiformis: dr̄ etiā ml̓tiformis ꝓpter multa myſteria ī xp̄o adimpleta: iō ſubdit̉f Scd̓m p̄fini. ſeculoꝝ .i. et̓nā diſpōneꝫ tꝑe plenitudinisadimpleta. g Quā fecit in xp̄o .i. adimpleuit in ip̄o:h In quo. Hic oſtēdit ſe diſpoſitū ad orandū ex ꝯfidentia: nullus em̄ orat niſi aliqualiter exaudiri ꝯfidat: hēbataūt apl̓us hanc cōfidentiā obtinēdi ꝑ mediatorē dei ⁊ hominū ih̓m xp̄m: ideo dicit: h In quo .i. ꝑ queꝫ .ſ. ih̓mxp̄m. i Habemꝰ ꝯfidentiā ⁊ acceſſum. ad deū pr̄em:k In ꝯfidentia ꝑ fidē eiꝰ. vere em̄ credentes in xp̄m exaudiunt̉ ꝑ ip̄m: vn̄ dicit Io. xv. Qd̓cūqꝫ petieritis patrēin nomīe meo dabis vobis. lPropter qd̓. Diſpenſatione p̄miſſa hic ꝯn̄ter apl̓us pͥmo ad orandū ꝓ epheſijsaccedit: ⁊ ſecūdo deo totū attribuit: ibi. Ei aūt. Circa pͥmūin or̄one ſua prīo petit dari epheſijs a deo robur patientiein aduerſis. d. l Propter qd̓ .i. ꝓpter ꝯfidentiā quamhabeo de xp̄o. m Peto ne defi. in tribu. meis .i. ne territi ꝓpter tribulatiōes meas a bono deficiatis. n Provobis .i. quas ſuſtineo eo ꝙ p̄dicaui vobis: ⁊ vt exempluꝫpatiētie dem vobis. o Que eſt gl̓ia veſtra. ſi in tribulatiōibus nō deficiatis. p Huiꝰ rei gr̄a .ſ. vt nō deficiatis in tribulatiōibus. q Flecto genua mea ad patreꝫdn̄i. ip̄m deuote dep̄cando. r Ex quo oīs paternitas⁊cͣ. nā illa paternitas eſt prima: oīs em̄ emanatio creature a deo ẜm eſſe nature ꝑ quā dicit̉ pr̄ omniū generaliterꝑ creationē: ⁊ etiā emanatio ẜm eſſe gr̄e ẜm quā dicit̉ hominū ⁊ angeloꝝ pat̉ ꝑ adeptionē: eſt poſterior emanation filij a patre ẜm quā dr̄ pr̄ ꝑ naturalē ⁊ eternā emanationē vel generationē: ꝓpter qd̓ ab ea nomīat̉ omīs pr̄nitas q̄ eſt in celo ⁊ in terra. nā ab eo qd̓ eſt primū in aliquogenere cetera eſſe ⁊ nomīari hn̄t: s Ut det vobis ẜmdi. gl̓ie ſue virtutē .ſ. patiētie in aduerſis: ideo ſubditur:

t Corroborari ꝑ ſpm̄ eius in interiori homīe. licꝫ .n. inmartyribus caro q̄ dr̄ hō exterior lacerat̉: mens tn̄ q̄dr̄ hō exterior fortificat̉. vChriſtū. Hic ſecūdo petit epheſijs augmētū noticie: ⁊ reſumat̉ illd̓ qd̓ p̄dicit̉:Ut det vob̓ xp̄m ha. ꝑ fidē ī cor. vr̄is. nō ſolū firmit̉ adherēdo eis q̄ ſūtfidei: ſed etiampleniꝰ ⁊ clariusea q̄ ꝑtinent adarticulos fideicognoſcendo.In charitate. Hic tercio petit eis augmentū charitatis etꝑ ꝯſequēs aliorū donoꝝ q̄ charitati cōnectūt̉:iō dicit: In charitate radicati:q. d. hoc peto ado vt ſitꝭ firmit̉ī charitate radicati: ad moduꝫarboris q̄ nō poteſt euelli.Et fundati.ad ſil̓itudinē ſtabilis edificij.Ut poſſitisꝯp̄hendere. nōſolū ſpeculatiueſꝫ etiā practice.Que ſit latiatudo .ſ. charitatis ad oēs etiā inimicos ſe extēdentis.b Et lōgitudo. ip̄ius: qꝛ charitas facit patiēter expectare p̄mium in longinquū. c Et ſublimitas. qꝛ nōſolū facit aſcēdere in deū: ſed etiā tranſformari quodāmodo in ip̄m. d Et ꝓfundū .ſ. humilitatis ⁊ cōdeſcenſiōis ad ꝓximuꝫ. vnde paulus poſtqͣꝫ fuit raptꝰ adterciū celū ꝑ charitatē ſic ad ꝓximū deſcēdebat ꝙ etiaꝫde actu mr̄imoniali ordinabat. d. Uxori vir debitū reddat: ⁊ ſimiliter vxor viro. jͣ. Cor. vij. e Scire etiaꝫ⁊cͣ. ordinet̉ ſic lr̄a: Scire etiā charitatē chriſti .i. ꝑ quavnimur xp̄o f Suꝑeminentē ſciētie .i. noticie quāhabemus de ipſo. vbi em̄ ſcientia foris ſtat dilectio intrat: ꝓpter qd̓. j. Cor̄. xiij. dicit̉: Maior aūt hoꝝ eſt charitas. g Ut impleamini in omnē plenitudinē dei.ideſt vt impleamini donis ⁊ chariſmatibꝰ que donant̉a deo cū charitate. h Ei autē. Hic ꝯn̄ter apl̓us attribuit deo totū a quo eſt omne bonū: et patet lr̄a vſqꝫibi: i Scd̓m virtutē .ſ. diuinā. k Que oꝑaturin nobis. qꝛ ꝟtus prime cauſe operat̉ in omībus ſecūdis agētibus. lIpſi gloria .i. laus m In eccleſia ⁊ in xp̄o ieſu .ſ. ꝯgregata n In oēs generatiōes⁊cͣ .i. eternaliter: qꝛ eius gl̓ia maxime relucet in eccleſiatriūphante: de qua dicit̉ pſ. lxxxiij. Beati qͥ habitāt indomo tua dn̄e: in ſecula ſeculoꝝ laudabūt te.In. c. iij. vbi dicit̉ in poſtil. Que ſit latitudo .ſ. charitatis.Additio.N hoc qd̓ dicit̉: Que ſit latitudo. ẜm glo. nonſolum intelligit̉ ꝙ charitas de ſe vſqꝫ ad inimiLcos extendit̉: ſed etiam cum hilaritate bn̄ operari: qꝛ qͥ triſtis dat ꝑdit qd̓ dat. In hoc qd̓ dicit: Queſit longitudo. intelligit̉ ꝑſeuerādi longanimitas: vbiquodāmodo ſtando ꝑſeuerat̉. In hoc qd̓ dicit̉: Sublimitas. intelligit̉ ꝙ ſurſum dirigat̉ vt deus in premiūſpectet̉. nā ſi bn̄ oꝑaris etiā vſqꝫ ad inimicos ⁊ hilarit̓tribuis. ſed oīa hec ſi ꝓpter mercedē eternā non facis:altitudinē nō habes. Per ꝓfundū charitatis intelligit̉occultū dei iudiciū cauſe qͣre iſti dat et nō illi. de ꝓfundo em̄ iudicioꝝ dei ſunt que ſcrutari cōtemplariqꝫ nequimus: abyſſus enim eſt ⁊ ꝓfundum.