Druckschrift 
4 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Epiſtola Pauli

Quō reſurgunt mortui?Quali autē corꝑe veniēt?Inſipiēs tu: qd̓ ſemīas nōviuificat̉: niſi priꝰ moriaturEt qͥd ſemīas? Nō corpusqd̓ futurū ē ſemīas: ſꝫ nudūgnū: vtputa tritici: aut alicuiꝰ ceteroꝝᶻ Deꝰ āt dat illicorpꝰ ſic̄ vult:ª ⁊ vnicuiqꝫ ſeminū ꝓprium corpꝰ.ʰ Nonoīs caro eadeꝫ caro: ᶜ ſꝫ aliahoīm: alia pecoꝝ: alia volucrū: alia aut piſciū.ᵈ Et corꝑa celeſtia ⁊ corꝑa t̓reſtria.Sꝫ alia qͥdeꝫ celeſtiū gl̓ia:

alia āt t̓ręſtriū.ᵍ Alia claritas ſolis: alia claritas lūe:et alia claritas ſtellarum.Stella eniꝫ a ſtella differtin claritate: ſic ⁊ reſurrectōmortuoꝝ. Seminat̉ in corruptione:ᵐ ſurget in incorruptione.ª Seminatur inignobilitate:ᵉ ſurget in gloria.ᵖ Seminat̉ in infirmitate:q ſurget in virtute. Seminatur corpus aīale:ᵉ ſurget corpꝰ ſpūale. Si eſt corpus aīale: eſt ⁊ corpꝰ ſpūale:ˣ ſic̄ ſcriptū eſt. Factꝰ eſt

ſimiles: qꝛ tunc erit vita vtens voluptatibus carnis ſineimpedimēto. Ex ꝑſona igit̉ talia dicentiū mouet apl̓s q̄ſtionē. d. t Sꝫ dice̓t aliqͦs. male ſentiēs de reſurrectōev Quō reſurget mortui. hͦ dicebāt illi qͥ reputabāt illaimpoſſibilē. x Quali aūt corꝑe venient. vtendo delitijs carnalibꝰ ſicutnūc aūt ꝑ aliū modum.Inſipiēs. Hicꝯn̄ter ſoluit vtranqꝫ qōneꝫ: ⁊ pͥmo ſecundā: ſcd̓o primāibi. Ecce myſteriū.Solutio prime qōnis ſtat in hͦ ꝙ reſurget idem corpꝰnūcro qͦ ad ſubſtātiam: ſꝫ hēbit aliaꝫqͣlitatē: et diuidit̉ īduas ꝑtes: qꝛ prīoon̄dit ꝓpoſitū: ſcd̓oque ſit dr̄ia qualitatis: ibi. Semīat̉prima adhuc in duas: nam intentumdeclarat dupliciterapl̓s: prīo ꝑ exempla: ſcd̓o ꝑ rōnem:ma adhuc in duas: qꝛ prīo inducit exempla eiuſdē ſpeciciibi. Si eſt corpꝰ. pͥſcd̓o alterius ſpeciei: ibi. Nō oīs caro. Circa primū ponitcxemplū de grano ſemīato ex qͦ ſurgit aliud granū eiuſdeꝫſpecici: nō tn̄ eodē mō ad ornatū: qꝛ primū eſt nudū: ſecūdum palea oꝑtum: ⁊ ꝑ incrementu pullulat ꝓcedendo dherba ad ꝑfectōeꝫ: ⁊ hoc ē qd̓ dicit: Inſipiēs qd̓ tn̄ ſeminas ⁊cͣ. ⁊ pꝫ lr̄a. Sciendū ꝙ tn̄ apl̓s nō intendit ꝙ ſit ſil̓e īreſurrectōne qͣꝫtum ad hͦ ꝙ fiat virtute nature: ſicut dictapullulatio: ſed in hͦ valet exemplū apl̓i: qꝛ ſi natura p̄t idēſpecie reꝑare ⁊ ſub alia ꝯditōne: multo fortiꝰ deus qͥ ē virtutis infinite pōt idem nūero reꝑare ꝙͣtum ad ſb̓am mutata qͣlitate: ⁊ qꝛ opus nature ē opus dei naturā dirigentis: iō ſubdit̉ de grani pullulatōe. z Deus aūt dat illicorpus ſicut vult. Ex hͦ em̄ ꝙ videmꝰ ſagittā recte tēderead ſignū q̄ tn̄ caret intellectu: arguimus ꝙ ab aliqͦ intelligente dirigit̉: ita ex hͦ ꝙ naturā videmꝰ tendere ad certūfinē quē nō cogͦſcit: arguimꝰ ꝙ dirigit̉ a deo cognoſcentea Et vnicuiqꝫ ſeminū ꝓpriū corpꝰ in qͣntitate ⁊ figura etſimilibꝰ ẜm determinata naturā ſpēi. b Nō oīs. Hicꝯn̄r declarat ꝓpoſitū ꝑ exempla diuerſaꝝ ſpecieꝝ: ⁊ pͥmoꝯꝑando corꝑa terreſtria adinuicē: ſcd̓o celeſtia ad terreſtria: ibi. Et corꝑa. tercio celeſtia adinuicem: ibi. Alia claritas. Circa primū dicit. Nō oīs caro eadē caro. qꝛ ſunt diuerſaꝝ ſpecieꝝ: vtꝫ de carne hoīs pecoris ⁊ auis: ⁊ tn̄ ē eadeꝫ maͣ: qꝛ illa eadē materia q̄ eſt ſub for̄a pecoris vl̓ auisſit ꝑ nutrimētū ſub for̄a hoīs: ⁊ hͦ eſt qd̓ dr̄. c Sꝫ aliahoīm ⁊cͣ. Ex hͦ ꝯcludit̉ ꝙ cū hͦ fiet ꝟtute nature: ꝟtute deipoterit fieri ꝙ caro morientꝭ ⁊ reſurgentꝭ erit eadē idētitate nature: ſꝫ alterius gl̓ie. d Et corꝑa. Hic exēplificatꝯꝑando corꝑa celeſtia ad terreſtria q̄ ꝯueniūt inqͣꝫtū corpora. qͣntitas .n. eſt eiuſdē rōnis in his ⁊ in illis: tn̄ differ̄tin qͣlitatibꝰ ſuis. ⁊ ex hͦ ꝯcludit ꝙ eadē erūt corꝑa morientiū ⁊ reſurgentiū: tn̄ aliaꝝ qualitatū: ⁊ pꝫ lr̄a hͦ excepto.c Alia quidē celeſtiū gl̓ia .i. decor ⁊ ornatꝰ corpoꝝ celeſtium: alia aūt terreſtriū. f Alia claritas. Hic exemplificat ꝯꝑando adinuicē corpora celeſtia .ſ. ſtellas q̄ differūtin claritate: ⁊ tn̄ ꝯueniunt in hͦ qꝛ om̄s ſunt celeſtꝭ natureꝓut diſtinguit̉ ꝯͣ elementarē: ⁊ ſil̓r corꝑa morientiū et reſurgentiū erūt eiuſdē nature: ſꝫ alterius gl̓ie: ⁊ ꝑ hͦ autemqd̓ dr̄. g Alia claritas ſolis. intelligit̉ claritas xp̄i.b Alia cla. lune .i. ꝟginis marie. i Et alia cla. ſtellarū .i. alioꝝ ſctōꝝ ⁊ qꝛ ẜm diuerſa merita varie ꝑticipabūt

lumē gl̓ic:iō ſubdit̉. k Stella .n. ella differt idaritate ⁊cͣ. Aduertēdū tn̄ ꝙ oīa iſta exempla poſita deficiūt a ꝓpoſito: qꝛ nō hn̄t idētitatē ſpecificā vel nūeralēvtꝫ ex dictis: corpꝰ aūt reſurgēs hꝫ idētitate nūcralemad prius mortuuꝫ: exēpla .n. nō ponunt̉ qꝛ ita ſint: ſꝫ vtſentiat qͥ addiſcit: vt per exemplū ſibi cognitūmanuducat̉ adintelligendū qͣliter idē corpꝰ numero reſurgetdifferens tamēẜm qualitates.l SeminaturHic ꝯn̄r oſtēditdriaꝫ corporꝭ reſurgētis ⁊ mortui qͣꝫtum ad qͣtuor dotes corporis gl̓ioſi. di.Seminat̉ in corruptōne .i. ī terra ſepelit̉ corpꝰcorruptibile velSeminat̉ .i. pernaturā generat̉m Surget in incorruptōe .i. corpus reſurgens hēbitincorruptibilitatē ꝑ dotē impaſſibilitatꝭ. n Seminatur in ignobilitate .i. corpꝰ obſcuꝝ ⁊ vile. o Surget in gl̓ia .i. corpus hn̄s dotē claritatꝭ. pSemīat̉in infirmitate .i. corpꝰ ab aīa de difficili mobile: qꝛ corpus qd̓ corrūpit̉ aggrauat aīam: Sap. ix. ca.Surget in virtute .i. nobilitate .ſ. ẜm voluntatē aīe perdotē agilitatꝭ. r Seminat̉ corpꝰ aīale .i. groſſuꝫ impotens eē cū alio corꝑe nō gl̓ioſo. s Surget corpꝰſpūale .i. potēs eſſe cū alio corꝑe nō gl̓oſo: ſicut ſuo mōſpūs ſil̓ eſt cū corꝑe: ⁊ hͦ erit ꝑ dotē ſubtilitatꝭ: vt dicūtaliqͦ. alij ꝟo dicūt ꝙ hoc nō erit ꝑ dotē ſubtilitatis: ſedꝑ aſſiſtentiam diuine ꝟtutis hoc faciētis: qͥ ꝟo meliusdicūt qͣꝫtum ad hͦ diffuſius hꝫ tractari. iiij. ſenten. Inſtatu ꝟo reſurrectōis ceſſabūt oꝑatōnes aīales .ſ. generatio: nutritio: ⁊ augmentū: et corpꝰ abſqꝫ fatigationeſeruiet aīe in ſpūalibꝰ oꝑibus: ⁊ ẜm hͦ etiam pōt dici ꝙcorpꝰ qd̓ nūc ē aīale .i. ſeruiēs in oꝑibus aīalibus: tuncerit ſpūale .i. ſeruiēs in oꝑibus ſpūalibꝰ. Sciendū etiāꝙ qͣtuor dotes dicte nō inſunt corpori gl̓ioſo ex ꝯpoſition corꝑis celeſtꝭ: vt dixerūt aliqͦ: ſꝫ ex gl̓ia aīe in corpꝰredundate: ẜm ꝙ dicit Aug. ad didoſcoꝝ: Ex hoc autēꝙ aīa ꝑficit corpꝰ videmꝰ in pn̄ti qͣtuor ꝓuenire corpori .ſ. eſſe ⁊ ꝯſeruari a corruptōe. Recedete .n. aīa corpꝰexpirat ⁊ marceſcit. jͣ. de aīa. pulchritudinē ſeu claritatem ⁊ etiā motū amittēs: ⁊ quanto aīa magꝭ ꝑficit corpus tanto qͣtuor hec inſūt corꝑi ꝑfectiꝰ: In ſtatu ꝟo beatitudinis aīa ꝑficiet corpꝰ in ſupͥmo: ꝓpter qd̓ dabit ſibi eē ſpūale dicto mō ⁊ incorruptibilitatē claritatem ⁊agilitatē. t Si ē corpus. Poſtqͣꝫ declarauit apl̓usidētitatē corpoꝝ reſurgentiū qͣꝫtuꝫ ad naturā: ⁊ dr̄iaꝫqͣꝫtum ad qͣlitates ꝑ exēpla: hic ꝯn̄rideꝫ on̄dit ꝑ rōneꝫqͥ talis ē: duo ſūt pͥncipia generꝭ hūani: vnū ẜm vitā nature .ſ. adā: aliud ẜm vitā gr̄e .ſ. xp̄c. ſi igit̉ aīalitas ⁊ eāꝯn̄tia q̄ reſpiciūt vitā nature deriuant̉ ad oēs ꝑ adammulto fortius ſpūalitas reſpiciēs vitā gr̄e deriuabiturad oēs ſufficiēter ꝑ xp̄m q̄ ſpūalitas h̓ inchoat̉ ꝑ gr̄aꝫ⁊ ī futuro ꝯſūmabit̉ ꝑ gl̓iaꝫ ī corpꝰ redndantē ꝑ qͣtuordotes mō p̄dicto: ⁊ hͦ ē qd̓ dicit. t Si ē corpꝰ aīale:⁊ accipit̉ ſi ꝓ qꝛ. v Eſt ⁊ corpꝰ ſpūale. qꝛ iam eſt inxp̄o qͥ reſurrexit in corꝑe gl̓ioſo: ⁊ in alijs in futuro erit.x Sicut ſcriptū ē. Gen̄. ij. Factꝰ ē pͥmꝰ hō adā