Druckschrift 
4 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Epiſtola pauli

miniſtrare ſcīs.ᶻ Probauerūt .n.ª macedonia ⁊ achaiacollatōꝫ aliquā faceᶜ ī pauꝑes ſcōꝝ qͥ ſt̓ī hierl̓m. Placuit .n. eis ⁊ debitores ſunteoꝝᵉ Nā ſi ſpūaliū eoꝝ ꝑticipes facti ſt̓ gētiles:ᶠ debēt⁊ ī carnalibꝰᵍ miniſtrare eisHoc igit̉ cū ꝯſūmauero etaſſignauero eis fructū hūcꝑ vos ꝓficiſcar īhyſpaniā.Scio āt qm̄ veniēs ad voſin abūdātia bn̄dictiōis xp̄i

veniaꝫ. Obſecro ergo vosfrēs ꝑ dn̄m nr̄m ieſum xp̄m⁊ ꝑ charitatē ſcīſpūs: vt adiuuetꝭ me in orōnibꝰ vr̄is ꝓme ad deū: vt liberer ab īfidelibꝰ qͥ ſūt ī iudea: ⁊ obſequij mei oblatioⁿ accepta fiat̄ in hierl̓ꝫº ſctīs:ᵖ vt veniāad vos in gaudio ꝑ volūtatē d̓iq vt refrigerer vobiſcūDeꝰ aūt pacis ſit cū oībusvobis amen .xvj.¶Ommēdo aūt vobis

miniſtrare ſctīs. ꝯuerſi .n. ad fidē manētes ī hierl̓m vt eſſent ꝑfectiōis exēplū ceteris abrenūciabant oībꝰ t̓renisqͣꝫtū ad ꝓprietatē: vt pꝫ act̉. iiij. vt liberiꝰ orōni vacarēt etp̄dicatōi ꝓpter qd̓ vocant̉ hic ſcī: ⁊ apl̓i ſoliciti fuer̄t vt alijꝯuerſi qͥ nō abrenūciabāt ſuis bonis terrenis ſuſtētarēteos ſuis elemoſynis: ⁊ hoc negociūpetrus ⁊ iohannesrecommendauer̄tpaulo: vt pꝫ gal̓. ij.⁊ ip̄e ſolicite fec̄ vtpꝫ h̓. z Probauerūt .i. ꝯſenſerūt.a Macedonia ⁊achaia .i. ꝯuerſi deterris iſtis: ⁊ ꝑ hocintelligunt̉ ꝯuerſide alijs locis.b Collatōꝫ facere aliquā .i. donatōnē de bōis ſuis. cIn pauꝑes ſctōrū.i. qͥ ſūt de numeroſanctoꝝ. d Etdebitores ſūt .ſ. vthoc faciant eis. eNā ſi ſpūaliū eorūꝑticipes facte ſunt gentes. qꝛ p̄dicatio euangelij exiuit ahierl̓m vt frequent dcm̄ ē. sͣ. f Dn̄t ⁊ ī carna .i. neceſſarijs ad vitā corꝑalem. g Miſtrare eis. ſicut em̄ p̄latis debent̉ ſumptꝰ ex debito neceſſitatis: eo ꝙ ſunt p̄dicatores ex officio: ita alijs qͥ faciūt hoc ex gr̄a debent̉ debito honeſtatis h Hoc igit̉ cū ꝯſummauero. aſſignādo eis elemoſynā ꝑ me miſſam. i Proficiſcar per vosin hyſpaniā. ita em̄ ꝓponebat facere. k Scio em̄ qm̄ve. ad vos in abū. bn̄di. xp̄i veniā .i. in abūdantia bonorūſpūalium: ſicut gen̄. xxx. dixit iacob ad laban. Bn̄dixit tibi deus ad introitū meū de multiplicatiōe bonoꝝ tꝑaliū:⁊ magis pp̄rie bn̄dictio dr̄ hic de multiplicatōe bonoruꝫſpūaliū. Circa ꝑtē iſta duo ſt̓ notāda: pͥmū eſt ſolicitudoapl̓i circa eccl̓iam dei: qꝛ publicato euāgelio in ꝑtibꝰ oriētis feſtinabat hierl̓m ad miſtrādū vite neceſſaria ſctīs ⁊inde celerit̓ romā trāſiens ad p̄dicādū ꝟbū dei in ꝑtibusoccidētis: ex qͦ nr̄a negligētia on̄dit̉ vere rep̄hēſibil̓. ſcd̓meſt qꝛ ex dictis vr̄ ꝙ paulꝰ in hyſpania p̄dicauit: cꝰ ꝯͣriū vr̄dicere decretū: di. xj. c. Quis neſciat .ſ. ꝙ de apl̓is ſolus petrus docuerit ī his ꝓuitijs: ytalia: gallia: hyſpania: aphrica: ⁊ ſicilia. Propt̓ qd̓ dicūt aliqͥ ꝙ paulꝰ p̄dicare ꝓpoſuitin hyſpania ſuppoſita dei volūtate: ſicut dr h̓ ꝓpt̓ qd̓ veꝝ dixit: lꝫ ibi nō fuerit impedimēto ſuꝑueniēte. Alij ꝟo dicūtꝙ in hyſpania p̄dicauit: ⁊ hoc dicit Iſidorꝰ in li. d̓ ortu ⁊de obitu ſcōꝝ: ⁊ idē vr̄ dicere Hiero. in li. illuſtriū viroꝝ:ꝙ paulus in pͥma ſatiſfactiōe a nerone dimiſſus in occidentis ꝑtibꝰ p̄dicauit. Ad decretū aūt rn̄dent aliqͥ ꝙ nonnegat ſimplicit̓ in hyſpania paulū ⁊ in alijs dictis ꝓuintijs p̄dicaſſe: ſꝫ dicit ꝙ hoc nō legit̉. Sed ꝯͣ hoc vr̄ qd̓ dicit̉act̉. vlti. paulū biēnio romē fuiſſe ⁊ ibidē diſputaſſe ⁊ docuiſſe: q̄ tn̄ ad in ytalia: de qua loqͥt̉ decretū ſicut ⁊ de hyſpania. Propt̓ qd̓ alit̓ pōt dici ꝙ intētio decreti eſt ꝙ nullus p̄dicauit vel eccleſias ꝯſtituit ī dictis ꝓuintijs: niſi petrus vel alij ex ordinatōe ⁊ iuſſiōe ip̄ius: ⁊ hoc mō paulꝰ īytalia ⁊ hyſpania n̄ p̄dicauit. l Obſecro. hic ꝯn̄r apoſtolꝰ petit or̄onū ſuffragia vt impleant̉ p̄dicta: qꝛ eundohierl̓m ab inſidijs iudeoꝝ ei immitebāt ī via ⁊ t̓mino multa ꝑicula ſicut hūit ꝑ reuelatōꝫ ⁊ patuit ex euētu: act̉. xx.iō dicit: Obſecro aut vos frēs ꝑ dn̄m ⁊cͣ. ⁊ pꝫ lr̄a vſqꝫ ibim Et obſequij mei oblatio .i. elemoſina ꝑ obſequiū meum gētibꝰ oblata. n Accepta fiat .ſ. deo ad gloriam.o Sanctis. pauꝑibus ad eoꝝ indigentiā releuādam.p Ut veniā ad vos in gaudio. officio dicto peracto.q Et refri. vobi. ꝑ receptōꝫ ſpūaliū bonoꝝ pꝰ ml̓tas tribulatōes illatas mihi. r Deꝰ āt pa. ꝯfirmatō ē p̄dcōꝝ

bi reciderūt ſuꝑ me.Additio.Mproperia improperātiū deo ceciderūt ſuꝑ(xp̄m: qꝛ nō recipiēdo xp̄m deo qͥ chriſtuꝫ miſitimproꝑati ſt̓ ⁊ īproperia ceciderūt ſuꝑ xp̄m: qͥqͣſi blaſphemus abeis occidit̉: vt ī glo. In eo. c. vbidr̄ ī poſtil. Propterea ꝯfitebortibi in gentibꝰ.Additio.IEx auctoritas psͣ.Cōfiteboͣtibi in gētibꝰ ⁊cͣ.nō myſtice ſꝫ ꝓprie ad lr̄aꝫ itelligit̉ de xp̄o quiꝯfiteri facit credētes fideles degētibus: vn̄ ſtatim ſubiūgit̉ inpsͣ. Faciēs miſericordiā xp̄oſuo dauid et ſemini eiꝰ vſqꝫ inſeculuꝫ. Chriſtiem̄ regnū qui d̓ſemīe dauid factus eſt ẜm carnem ad Ro. j. eſt vſqꝫ in ſeculum: quiaregni eius nonerit finis ⁊cͣ.Io eo. ca. vbi dr̄ in poſtilla: Et iteꝝ dicit Eſa xxxv.Letamini gentes.Additio.Ec auctoritas q̄ allegat̉ ab apl̓o cū dicit. Letamini gentes cū plebe eiꝰ. nō eſt in eſa: ſed potiꝰin deut̉. xxxij. vbi dr̄: Laudate gentes cū plebeeius. vbi hebraica veritas habet: Letamini gentes velexultate gentes cum plebe eiꝰ. q̄ quidē auctoritas adlr̄am intelligitur de vocatione gentiuꝫ: vt ibidē fuit plene expoſitum in additione ſuper illud verbū: Laudate gentes. vide ibi.Ręplica.N ca. xv. Burg. culpare apl̓m nō veret̉ qͣſi falſam fecerit allegationem dicendo: Et iterumEſa. ait. Letamini gentes cū plebe eius. dic̄ em̄Burg. ꝙ illa allegata auctoritas nō eſt in eſa. ſꝫ deut̓.xxxij. hic ꝯͣ Burgen. p̄ſumptiōꝫ dico duo: primum ꝙburgen̄. male emendat allegatū apoſtoli qꝛ qd̓ allegatdeūt. nō ꝯſonat intentōi apoſtoli ẜm ꝟba nec ẜm ſenſum. pꝫ primū qꝛ nō hr̄ ibi. Letamini gentes: ſed habetur: Laudate gentes ppl̓m eius. pꝫ ſcd̓m ꝙ nō correſpōdet illa lr̄a intētōi apoſtoli: qꝛ ibi aſſignat ꝓ cā dicti vīdicta cū ſubdit̉. Quia ſanguinē ẜuoꝝ ſuoꝝ vlciſceturh̓ aūt cā dicti apoſtoli nō eſt vīdicta ſꝫ gr̄a: qꝛ vocatioiudeorum et gentilium: vnde ꝓ cauſa leticie gentis cūplebe apoſtolus an̄cedenter dixit: Propter veritateꝫ.ſ. promiſſionum: vocauit deos iudeos ꝑ plebem ſignificatos: ⁊ per miſericordiam vocauit gentiles ꝑ gentes ſignificatos: ꝓpterea inquit apoſtolus. Cōfitebortibi in gentibus ⁊c̄. ⁊ iterum. Letamī gentes cūplebe.ſ. rōne talis vocatōnis non vīdicte que deſcribit̉ deut̉.xxxij. Non eſt igitur multum mirandū ꝙ burgen. poſtillatorem inuadit qͥ apoſtolo non peꝑcit. Cōtra igit̉p̄ſumptionem eiuſdem burgen. dico ẜm ꝙ apoſtolusrecte eſa. allegat: qꝛ eſa. xxxv. habet̉ ſenſus quem hicvult apoſtolus qͣꝫuis in alijs verbis. Ait em̄ eſa. de leticia deſerte iudee ⁊ ſolitudinis .i. gentilitatis: ꝓut exponit ibi poſtil. ⁊ burgen. ibi eum non reprehēdit. Et cahuius leticie eſt vt ibi dicitur congregatio gētis ⁊ plebis in vnam eccleſiam chriſti: ⁊ ſic illud capitulū in ſenſu conſonat hic apoſtolo.Capitulū. xvj.Ommēdo āt vob̓. Poſtqͣꝫ apl̓s īſtruxit rōanos