Epiſtola pauli
ᵇ Adiētes malūᵉ adherētesbono. Charitatē fr̄nitatisinuicē diligētesᵈ honore inuicē p̄ueniētes.ᵉ Solicitudine n̄ pigri:ᶠ ſpū feruētes:ᵍ dn̄o ẜuiētes.ʰ Spe gaudētesⁱ in tribulatōe patiētes:orōni inſtātes.ᵏ Neceſſitatibꝰ ſcōꝝ cōicantes: hoſpitalitatē ſectātes: Bn̄dicite ꝑſeq̄ntibꝰ vos: Bn̄dicite⁊ nolite maledicē. Gaudete cū gaudētibꝰ: flete cū flētibꝰ. Idip̄m inuicē ſentiētes: nō alta ſapientes:ᵈ ſedhumilibꝰ ꝯſētiētesᵖ Nolite eē prudentes apud voſ-
metipſos: Nulli malū promalo reddētes: ꝓuidentesbona: nō tm̄ coram deo: ſedetiā corā oībꝰ hoībꝰ. Si fieri pōt qd̓ ex vob̓ ē: cū oībushoībꝰ pacem hn̄tes. q Nonvoſmetipſos defendenteschariſſimi: ſꝫ date locū ire.Scriptū ē em̄: Mihi vindictā: ⁊ ego retribuā: dicit dominus. Sed ſi eſurierit inimicꝰ tuꝰ ciba illū: ſi ſitit potum da illi.ᵍ Hoc enim faciens carbones ignis congeres ſuper caput eius. Noli vincia malo: ᵈ ſed vince inbono malum.
ſcd̓o in effectu: ibi. Honore. tercio in ſigno: ibi. Bn̄dicite.Circa primū ſciendū ꝙ amor ē deſideriū boni alicuiꝰ: qd̓dꝫ eē cōiter ī oībꝰ: ⁊ amor iſte pͥmo dꝫ eē verꝰ: qꝛ ẜm ph̓mviij. ethy. Qui falſificāt amicitiā ſūt magꝭ digni morte qͣꝫilli qͥ falſificāt pecuniā: iō dicit: a Dilectio ſine ſimulatione: ſecūdo debeteē diſcretus: vt ſicamet̉ naͣ vt vitiumodio habeat̉: iō dicit: b Odiētesmalū. tercio dꝫ eſſefirmus ita ꝙ amornō ſit pueril̓: iō dic̄:c Adherētes bono. Adherētia em̄firmitatē importatQuarto dꝫ eē communis abſqꝫ acceptione: ideo dicit:Charitatē frat̓nitatis. d Honore inuicem. Hic cōſequenter inſtruitde cōicatōne bonorum in effectu: et pͦqͣꝫtum ad bonū reuerentie dicens.d Honore inui.p̄uenientes. Quilibet em̄ deficit in aliquo bono qd̓ eſt inaltero: ⁊ ſic pōt euꝫꝯſiderare vt meliorem ſe: ⁊ ſic honorādo p̄uenire: ſcd̓o inſtruit qͣꝫtū ad bonūobſequij. d. e Solicitudine nō pigri. p̄ſtando hūilitatem ꝓximis in effectu. f Spū feruētes. vt hoc fiat exbono affectu. g Dn̄o ſeruiētes. vt hoc fiat principal̓rꝓpter deū: ⁊ ſic eī exhibet̉ obſequiū: ⁊ ꝑ ꝯn̄s ab eo expectatur p̄miū: iō ſubdit̉: hͨ Spe gaudētes. Et qꝛ ſpes mercedis habēde facit patient̓ ſuſtinere: iō ſubdit̉: i In tribulatione patiētes. ⁊ hec ꝑ or̄onem impetrant̉ ⁊ ſeruant̉iō ſubdit̉: Oroni inſtantes. tercio inſtruit apl̓s de cōicatione bn̄ficij: ⁊ prīo ad ſimul ꝯmorantiū dicēs: k Neceſſitatibus ſcoꝝ cōicantes. ſcd̓o ad peregrinos tranſeūtesdicēs: hoſpitalitatē ſectātes. l Bn̄dicite. Hic apl̓s inſtruit de cōicatione bonoꝝ in ſigno. Principale ꝟo ſignūinter hoīes eſt locutio que indicat mētis ꝯceptū: ⁊ qͣꝫtumad hoc dicit: l Bn̄dicite ꝑſequētibꝰ vos. ⁊ multomagis bn̄facientibus vobis. ſignū aūt ſecūdariū ē exterior geſtus ⁊ maxime faciei: in qua ꝑte magis relucet diſpoſitioanimi: ⁊ ſic dicit: Gaudete cū gaudentibus ⁊cͣ. m Icipſum inuicē ſentiētes. aliter eēt mendaciū quod ē falſa ſignificatio in voce vel in alio ſigno qd̓ tenet vicē vocis.n Nō alta ſapiētes. Poſtqͣꝫ inſtruxit de cōicatione boni: hic ꝯn̄r inſtruit de cōicatōne mali. Et hoc dupl̓r: primovt malū alteri nō inferat̉: ſcd̓o vt illatū ab altero eqͦnimiter toleret̉: ibi. Nō voſmetip̄os. Circa primū aduertēduꝫꝙ primo nocumentū infert ꝓximo noſtra ſuꝑbia: que eſtprincipiū oīs peccati: iō hoc ꝓhibet. d. n Nō alta ſapientes. ꝓximū ꝯculcando. o Sed hūilibꝰ ꝯſentientes. cū eis hūiliter ꝯuerſando. ſcd̓o nocumētū infert aſtutia nr̄a ꝓximo malū machiſrādo quod ꝓhibet dicens:p Nolite eē prudentes ⁊cͣ. ⁊ accipit̉ hic prudentia ſil̓itudinarie: qꝛ vera prudētia non ē niſi in bonis: ſed aſtutia inmalis: que prudētia dr̄: eo ꝙ caute ſcit querere vias nocēdi: nā bonū ad mala tranſferimꝰ: ſicut dicimꝰ: prudēs velbonus latro. v. metha. ⁊ ſic dr̄ prudentia in ꝓpoſito. tercōnocent ꝓximo noſtra mala manifeſta ip̄os ſcandalizādoqd̓ ꝓhibet. d. Prouidētes bona ⁊cͣ. Quarto nocumentūinfert ꝑſecutio aꝑta. qd̓ ꝓhibet. d. Qd̓ ex vobis ē ⁊cͣ.Nō voſmetip̄os. Hic inſtruit de malo illato vt patientertoleret̉. d. q Nō voſmet. defendētes. ⁊ ad hoc inducitſcripturā: Deūt. xxxij. r Mihi vin. ⁊ ego retribuā ⁊cͣ.
vbi tranſlatio nr̄a hꝫ mea ē vltio ⁊cͣ. et nō ſolū inſtruitvt malū ab aduerſarijs illatū: toleret̉: ſed etiā vt bonūeis impendat̉. d. Si eſurierit inimicus tuꝰ ⁊cͣ. ⁊ ſubdit̉rō: s Hoc em̄ fa. car. ignis. cōge. ſuꝑ caput eius .i.occaſiones accēdēdi ignē dilectōnis in eo ergate: ſi tn̄in malicia ſua ꝑſeuerauerit. tNo. vin. a malo. i. incidere inodiū eius.vSꝫ vince in bo.malū .ſ. tentatōnes impellēteste ad odiū eiusSciendū tn̄: ꝙilla q̄ dicunt̉ hicnon Uoſmetip̄os ⁊cͣ. nō ſuntp̄cepta ſed cōſilia niſi ī caſu ſcꝫſi ex defenſiōe videret̉ ꝓbabilit̓malū magnuminſurgere qd̓ eſſet cōtra honorem dei. Sciendū aūt ꝙ in aliquo caſu nō expedit ſic ſuſtine̓.ſ. qn̄ ꝑ hoc mal̓datur audaciamalefaciēdi. vn̄dicit gregꝭ. ī moral̓. qͥdā cū tꝑalia bona a nob̓ rapiūt ſt̓ tolerādi: qͥdāꝟo obẜuata charitate ꝓhibedi: non ſoluꝫ cura ne nr̄aſubtrahant̉: ſꝫ ne rapiētes non ſua ſeip̄os ꝑdant.In ca. xij. vbi dr̄ in poſtilla: Vt exhibeatis corporiveſtra:Additio.Nhis verbis apl̓i .ſ. Vt exhibeatis corꝑa veſtra⁊c. p̄ter illas ꝯditiones que in poſtilla aguntur¶q̄ vere ſūt: ⁊ in ꝓpoſito ꝓprie: ſūt tn̄ q̄dā alia q̄ h̓vr̄ innūere apl̓s .ſ. ꝙ oblata ꝑ fideles xp̄i excedere debent ea q̄ apd̓ veteres offerebant̉. Olī em̄ apd̓ veteresaīalia occiſa offerebant̉: nūc aūt viuā hoſtia debēt offerre: iō dicit: Vt exhibeatis corꝑa vr̄a. nō corꝑa aīaliūHoſtiā viuentē. nō occiſam vel mortuā. Scām d̓o placentē. Illa em̄ que olim offerebant̉ nō hēbāt ſāctitatēd̓o placentē in ſeip̄is: qꝛ nō ex oꝑe oꝑato placabāt. vn̄psͣ. Nunqͥd māducabo carnes thauroꝝ: nūc aūt quiaꝑ maceratōneꝫ carnis corpoꝝ vitia perimūtur: peccatores ad pnīam vult cōuerti. Olim etiam in quolibetſacrificio ſal offerebat̉: quod ſignū eſt diſcretionis in qͦlibet oꝑe bono requiſite: nūc aūt illud quod per ſal ſignificat̉ qd̓ meliꝰ ē .ſ. diſcretio offert̉. vn̄ dicit: Rōnabile obſequiū vr̄m. ꝓut in poſtilla.In eo. ca. vbi in poſtil. dr. Vt ꝓbetis .i. vt exꝑiri poſſitis ꝑ ſpm̄ſanctū hitantem in vobis.Additio.Oc quod dr̄: Vt ꝓbetis q̄ ſit volūtas dei bona⁊c. pōt alit̓ exponi. Ad qd̓ ſciendū ꝙ volūtas d̓iqͥ dr̄ volūtas ſigni multipl̓r dr̄: vt in. j. ſnīaꝝ diſ.xiv. Et qͣꝫtum ad ꝓpoſitū ſpectat tripl̓r .ſ. ꝓhibitionisp̄cepti ⁊ ꝯſilij: volūtas dei qͥ manifeſtat̉ in ꝓhibitioneē bona. Ille em̄ qui ſe abſtinet a ꝓhibitis ꝑ diuinā legem bonus debet dici ſꝫ ex hoc ſolo non dicit̉ beneplacens. qꝛ non ſufficit ſolū recedere a malo ad beneplacendū deo niſi cū hoc faciat bonū: ⁊ ſic dr̄ beneplacensUolūtas aūt dei q̄ ſignificat̉ in cōſilijs diuinis diciturperfecta. qꝛ ea implēs dr̄ ꝑfectꝰ: iuxͣ illd̓ math. xix. c. Sivis ꝑfectꝰ eē ⁊cͣ. In eo. ca. vbi dr̄ in poſtil. Hec em̄ faciēs carbones ignis ꝯgeres ſuꝑ caput eiꝰ. Additio.Oc qd̓ dr̄ ī ꝓuerbijs: Si eſurierit īimicꝰ ⁊c. carbones ignis ꝯge. ſuꝑ caput exponit̉ ibi ſic .i. iduces ad pnīam de malo qd̓ tibi fec̄ ſeu face̓ attētauit ⁊c̄.