Druckschrift 
4 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Iohannis

beati qͥ nō viderūt ⁊ crediderūtᵇ Vulta qͥdē ⁊ alia ſigna fecit ih̓s in ꝯſpectu diſcipuloꝝ ſuoꝝ: q̄ nō ſt̓ ſcripta ī libro hocᶜ Hec āt ſcripta ſt̓ vt credatis: qꝛ ih̓s ēfiliꝰ dei: ⁊ᶜ vt credētes vitaꝫhabeatisᶠ in noīe eiꝰ. .xxj.Oſtea manifeſtauitſe iteruꝫ ih̓sᵇ ad maretyberiadis. Manifeſtauitaūt ſicᵈ Erant ſil̓ ſymon petrus: ⁊ thomas qui d̓r didimus: ⁊ Nathanahel qͥ erata chana galylee ⁊ filij zebedeiᶜ ⁊ alij ex diſcipul̓ eiꝰ duoDicit eis ſymō petrꝰ: Uado piſcari: Dicunt ei: Ue-

nimꝰ ⁊ nos tecūᵍ Et exier̄t⁊ aſcēderūt ī nauim: ⁊ illanocte nihil prendiderunt.Mane aūt facto ſtetit hieſus ī littore:ᵏ nō tn̄ cognouerūt diſcipuli: qꝛ hieſus ēDicit gͦ eis hieſus: Puerinūqͥd pulmētariū habetisiij.Rn̄der̄t ei: Nōⁿ Dicit eisMittite ī dexteraꝫ nauigijrhete: ⁊ īueniētis Miſerūtgͦ ⁊ iā nō valebāt illd̓ tͣherep̄ ml̓titudīe piſciūᵖ Dicit gͦdiſcipulus ille: quē diligebat hieſus:q petro: dn̄s ē:Symō petrꝰ cū audiſſet qꝛdn̄ſ ē: tūica ſuccīxit ſeᶜ Eratem̄ nudꝰᵈ ⁊ miſit ſe ī mare.

Dicendū ꝙ thomas aliud vidit ⁊ aliud credidit: quiabūanitatē vidit ⁊ deitatē q̄ in pn̄ti videri nō pōt credipit. a Beati qͥ nō viderunt ⁊ crediderunt. In hoccōmendat alioꝝ ꝓmptitudinē ad credēdū: ⁊ in hͦ ſtatcōſolatio nr̄a qͥ nō vidimꝰ ⁊ tn̄ credimꝰ ꝑ doctrinaꝫ xp̄i⁊ apl̓oꝝ xp̄m videntium ad nosderiuatā: ſꝫ huicdicto videt̉ cōtrariū: qd̓ dicit̉Luc. x. Beatioculi q̄ vidēt quevos videtis. Dicendū ꝙ duplexē bt̄itudo. vnarei q̄ cōſiſtit pͥncipal̓r ī aſpectu⁊ fruitiōe deitatis ⁊ ex cōſequēti in viſione humanitatis xp̄i:vt dictuꝫ ē ca. x.⁊ de hac beatitudine intelligiturverbū luce. Aliaē beatitudo ſpeiq̄ hr̄ ī pn̄ti: ⁊ cōſiſtit ī merito future beatitudīs⁊ iō beatior ē hͦmō qͥ plus meret̉: plus āt meret̉ qͥ credit nōvidēs qͣꝫ vidēs p̄dicto mō: ⁊ ſic intelligit̉ verbum xp̄i.Qui nō viderunt: hoc aūt dictū lꝫ ſit verū: tn̄ qͣꝫtuꝫ adprimā ꝑtē nō valet ad ꝓpoſitū: qꝛ apl̓i quibus xp̄c loq̄bat̉ luce. x. nō erant beati in re: ꝓpter qd̓ dicendū ꝙ illud luce. x. intelligit̉ de viſione xp̄i in pn̄tia mortali: q̄fuit multū deſiderata a ſanctis patribus ve. te. ſicut pꝫꝑ lr̄am ſequentē luce. x. b Multa quidē. Hic ponit̉ epilogus reſpectu p̄dictoꝝ in quo on̄ditur inſufficientia huius ſcripture reſpectu excellentie xp̄i in ope⁊ doctrina que tanta eſt ꝙ nō poſſet lr̄is cōp̄hendi: ⁊ hͦeſt qd̓ dicit̉. b Multa quidē ⁊ alia ſigna fecit hieſus ⁊cͣ. Hoc ſignanter dixit: ne aliquis forte crederetea nō eſſe vera que ſcripta ſunt ab alijs euangeliſtis ⁊a iohanne dimiſſa. Onditur etiā in hoc epilogo vtilitas huius doctrine cum ſubdit̉. c Hec aūt ſcriptaſunt vt credatis. fide formata charitate. d Quiahieſus ē filius dei .ſ. naturalis in potentia ſibi equalis:⁊ ꝑ ꝯn̄s idem in deitate: qꝛ natura diuina ē indiuiſibil̓Sicut .n. fuit dictū a principio principalis intentio iohannis ē in hoc euangelio declarare diuinitateꝫ xp̄i eteternā eius generatōem a patre. e Ut credētes vitam habeatis .ſ. eternaꝫ in qua clare videbit̉ qd̓ nunccredit̉. f In noīe eius .i. ꝑ fidē nomīs xp̄i. qꝛ ẜm ꝙd̓r Act. iiij. Neqꝫ .n. aliud nomē ē ſub celo datū hoībꝰin quo oporteat nos ſaluos fieri.Capl̓m. xxj.Oſtea aūt manifeſtauit. Hic ponit̉ tercia xp̄iapparitio qͣ manifeſtata ē ſua reſurrectio aliqͥbus diſcipul̓ ſpāliter. Et ſi ordinē iſtaꝝ triū apparitionū cōſideremus: in prima on̄dit xp̄c ſuam deitate ſpm̄ſanctū inſufflando: in ſecunda ꝟo hūane nature identitatē cicatrices on̄dendo: in iſta tercia oſtēdit humane nature veritatē cū apl̓is comedendo. Inhac aūt apparitōe deſcribenda ſic ꝓcedit iohannes: qꝛprimo on̄dit quid hieſus exhibuit pluribus diſcipulisſecūdo qͥd exhibuit duobus ſpāliter p̄dilectis .ſ. petro⁊ iohanni: ibi. Cum ergo prandiſſent. Prima in tres:qꝛ primo deſcribit̉ xp̄i apparitio: ſecūdo xp̄i apparētiscognitio: ibi. Oixit ergo diſcipulus ille. tercio p̄dictorū epilogatio: ibi. Hoc iam tercio. In prima ꝑte dicit̉

ſic. a Poſtea manifeſtauit ſe iterū hieſus .i. facto int̓uallo tꝑis: qꝛ nō manebat cōtinue cū apl̓is: cuius cā dictaē ca. p̄cedenti. b Ad mare tyberiadis: Ex quo ptꝫ ꝙilla apparitio fuit in galylea vbi ē illud mare ſicut ſupradictū ē ca. vj. p̄cedētes apparitōes fuerunt in hierl̓m ex quibus apl̓i iā cōfortati abierunt in galyleā vbi ꝓmiſerat ſeeis manifeſtaturūvt hr̄ math. vlti.c Māifeſtauit ātſic .i. ꝑ modū qͥ ſcqͥtur. d Erat atſil̓ ſymon petrus.Iſta duo nomīa ſimul ꝯiūgit: quia ſymon fuit nomē eiꝰprimū: petrus aūterat nomen ſibi denouo a xp̄o impoſitū: vt ſupra declaratū ē ca. j. ſequit̉.e Et alij ex diſcipulis eiꝰ duo. iſtosnō exprimit nominatim: qꝛ erant minores. ꝙ āt tot nomina ꝓpria hic expͥmit hoc ē ad maiorē exp̄ſſionē rei geſte. f Dicit eisſymon petrus vado piſcari. Erāt .n.pauꝑes: ⁊ iō ad ꝓcurādū neceſſaria vite licite poterāt redire ad exercendū negociū qd̓ ſine peccato poterat exerceri. Matheus aūt nō redijt ad tractandū negociū telonei: qꝛ vix aut nunqͣꝫ pōt ſine peccato fieri: ꝓpter qd̓ paulus artem ſcenofactoriā didicit: vt cū neceſſitas occurreret vl̓ vtilitas eccīe de labore ſuo viueret: vt habet̉ in actibus apl̓oꝝ. xx. ca. g Et exierunt ⁊ aſcenderunt in nauim. alienam eis accomodatā vel locatā ſeu alio mō licito adeptā: qꝛ a principio ſue vocatōis nauē ⁊ rhetia reliquerant. h Et illa nocte nihil prendiderunt. hoc ſcm̄eſt vt captio ſequens manifeſte miraculoſa appareret.i Mane aūt facto ſtetit hieſus in littore. nō apparuit ſuper aquā ſꝫ in terra ſolida: ad on̄dendū ꝙ amplius n̄ eratcū eis in fluctibus vite corruptibilis: ſꝫ magis trāſierat adſtatū vite immortalis. k Nō tn̄ cognouerunt ⁊cͣ. Sicut .n. ſupradictū ē corpus glorioſum ē totaliter in ptāteanime: ⁊ iō ẜm ꝯceptū anime pōt viſum diuerſimode immutare: ⁊ ꝑ ꝯn̄s cogͦſci vel nō cognoſci. l Dixit gͦ ⁊cͣ.nunqͥd pulmentariū habetis .i. aliquid qd̓ poſſet decoqui⁊ comedi. m Rn̄derunt ei nō. Credebat .n. eū aliquēmercatorē qui vellet piſces emere. n Dicit eis mittite in dextera ⁊cͣ. p̄dicit certitudinaliter effectū futuruꝫ vtad cōſequentia habeant animū magis attentū.o Miſerunt ergo. ⁊ iā nō valebant illud trahere p̄ multitudine piſciū. Ex quo ptꝫ ꝙ piſces ille fuerunt miraculoſe adducti: vel virtute diuina de nouo formati: qꝛ totanocte ibi queſier̄t ⁊ nihil inuenerāt. p Dic gͦ. Hic ꝯn̄rponit̉ xp̄i apparētis cognitio. Circa qd̓ ſciēdū ꝙ puritasmētis ⁊ corꝑis maxīe diſponit hoīem ad cognitōꝫ diuīorū: ⁊ iō ioh̓es qͥ ceteris purior erat tāqͣꝫ virgo citiꝰ alijs cognouit xp̄m: tu ex ꝯſideratōe miraculi facti: tū qꝛ xp̄c primo ei on̄dit ſpēm cognoſcibilē ꝓpt̓ ſuā puritatē. ⁊ hͦ ē qd̓d̓r. p Dic gͦ diſ. ⁊cͣ. i. ioh̓es. q Petro. Erat .n. ſibi familiaris: vt dc̄m ē ca. p̄cedēti: ⁊ iō pͥmū aꝑuit ei ꝯceptū aī.r Dn̄s ē. Sic .n. vocabat xp̄m an̄ paſſionē. vt sͣ. dcm̄ ē.q Symō pe. ⁊cͣ. tūica ſuc. ſę. vt cū maiori reuerētia accederet ad xp̄m. t Erat .n. nudꝰ .i. paꝝ veſtitꝰ: vt eēt expeditior ad piſcatōis opꝰ. v Et mi. ſe ī ma. vt citiꝰ veīretad xp̄ꝫ ex deuotōe. Hic dic beda ꝙ tūc n̄ vēit ad xp̄ꝫ ſupraaqͥs ābulādo: ſic̄ fecerat pͥus: ſꝫ magꝭ peditādo vl̓ natādo