CiaHhel

ſeu neomenia menſis primi predicta niſi in certis caſibus in quibꝰ repellenda ē ſeu trāſferēda ad ſequētemdiem ⁊ qn̄qꝫ ad ſubſequentē qͥ qͥdem caſus duo ſunt.Primus qn̄ talis ꝯiunctio trāſcendit. xviij. horā eiuſdē diei in qua eſt: cuius repulſionis rō ē: qꝛ tūc magisdeclinat talis ꝯiunctio ad diē ſequētē qͣꝫ ad illā in quaeſt: cū iā trāſit tres quartas ꝑtes illius diei et attingitquartā vltimā: ⁊ talis ꝯiunctio vocat̉ apud eos nouiluniū vetus ſeu antiquū: verbi gr̄a: ſi nouiluniū equinoctij vernal̓ eēt in xviij. hora ſabbati vel .jͣ. tūc kalendis ſeu neomenia eēt fienda in eadē die ſabbati: ⁊ ꝑ cōſequēs prīcipiū cōputatiōis feſtiuitatū totius anni eſſet ab eadē die ſabbati. Si aūt ꝯiunctio eēt vltra. xviijhorā: tūc talis neomenia eēt trāſferenda ſeu repellenda ad diē dominicā īmediate ſequētē: ⁊ ꝑ ꝯn̄s paſchalia feſta et alie feſtiuitates illius anni trāſferent̉ ad ferias corrn̄dentes diei dominice ⁊ non ſabbati: vt patꝫex dictꝭ. Scd̓s caſus eſt qn̄ nouiluniū ꝟnale occurritin ſcd̓a feria vel ſexta. In his .n. tribus ferijs nō pōt figi kalendis ſeu neomenia eqͥnoctij vernalis cꝰ rō pꝫ. jͣ.Sexto p̄ſupponendū ē ꝙ qn̄qꝫ oꝫ ꝙ fiāt due r̄pulſe deeadem neomenia. Hoc pꝫ ex duobus caſibꝰ ſupradictis. Nā ſi nouiluniū vernale occurrat in dn̄ica vltra..xviij. horā tūc in eadē die nō eſt neomenia figēda ꝑtantiquitatē ſeu vetuſtatem nouilunij ẜm primū caſu:nec in ſcd̓a feria ſequenti ꝑꝑ hoc quod eſt vnā de tribꝰferijs interdictis iuxta ſcd̓m caſum: ⁊ ſic oꝫ ꝙ trāſferatur ad terciā feriam: ⁊ hoc ꝯtīgit apud eos ſatis freq̄nter nec ſentiendum eſt erroneū ſeu ꝯͣ mētē legis loq̄ntis ſimpliciter de prima die menſis: nam cōputatio mēſiū quātū ſpectat ad cultū feſtiuitatū ſuffic̄ ꝙ ſit vniformiter regulata ⁊ apud oēs communit̉ ſuſcepta ⁊ aliqͣliter veritati ꝓpinqua ꝓut gratioſius et remotius ꝯtingit in cōputo nr̄o circa feſtiuitatē paſchalē ⁊ alia feſtamobilia ip̄aꝫ ſequētia. Rō aūt quare p̄dicte tres ferie.ſ. ſcd̓a quarta ſexta repellunt̉ ne in aliqͣ eaꝝ neomeniaprimi mēſis figat̉ qͣꝫtū ad ſcd̓aꝫ ⁊ quartā feriā vna ē ⁊talis. Nā cū feſtū expiatiōis ſit celeberrimū ſicut diesſabbati intātū ꝙ cibaria nō ꝑmittunt̉ in eadeꝫ die parari ſicut nec in ſabbato: vt ex ſacra lr̄a pōt hr̄i: inde eſtꝙ ex eoꝝ traditione antiqua ſeu ꝯſuetudine immutabili que vſqꝫ hodie durat: hr̄ ꝙ dies expiatōnis nunqͣꝫꝯcurreret ī die veneris nec ī die dn̄ica. Nā ſi dies ſabbati a parte ante vel a parte poſt ꝯtinuaret̉ cū feſto expiationis tūc eſſent duo dies naturales ꝯtinui celeberrimi in quibus nullo mō liceret parare cibaria qd̓ eētgraue ⁊ valde oneroſū toti ppl̓o. Ex quo ſequit̉ ꝙ neomenia p̄dicta primi menſis nō pōt eſſe in ſcd̓a feria: nāſi ſic feſtū expiationis occurre̓t in ſexta feria ⁊ ꝯtinuaretur cū die ſabbati a ꝑte an̄ qd̓ ē ꝯͣ p̄dicta. Sil̓r nec neomenia primi menſis hꝫ eſſe in quarta feria: nā ſi ſic feſtū expiationis eſſet in dn̄ica: ⁊ ꝑ ꝯn̄s ꝯtinuaret̉ cū ſabbato a parte poſt: quod eſt ꝯͣ p̄dicta: vn̄ ptꝫ rō repulſeſcd̓e ferie et quarte. Sed rō quare feria ſexta excludit̉ad hoc vt in eadē neomenia pͥmi mēſis nō figat̉ apudeos talis eſt. Nā ī feſto tabernaculoꝝ ſeu ſcenophegiequod ẜm eos ⁊ etiā ẜm doctores nr̄os p̄ceptū fuit adcommemorandum bn̄ficiū diuine ꝓtectionis ⁊ deductionis qd̓ habuerunt ꝑ deſertū vbi ī tabernaculis habitauerūt in quo habebant letari ꝑ ſeptē dies corā domino ſumentes fructū arboris pulcherrime ſpatulaſqꝫ palmaꝝ ⁊cͣ. ꝓut legit̉ leuit̉. xxiij. ad ſignificanduꝫ ꝙꝑ aridam terram deſerti deduxit eos deus ad terrā delitioſam ꝓut ſanctus tho. prima ſcd̓e. q. cij. arti. iiij. ī reſponſione ad. x. ar. ponit in qua leticia ꝓut tradit̉ in eorū codicibꝰ apud eos auctenticis circuibāt altare ſolēniter cū hmoi ſpatulis ⁊ ramis ſemel in prima die ⁊ inalijs diebus vſqꝫ ad ſextā incluſiue. In ſeptima auteꝫcircuibāt ſepties in memoriā captionis hierico q̄ fuitprima ciuitas terre promiſſionis ab eis capta ꝑ hmōicircuitiones ſeptenarias: vt hr̄ Ioſue. vj. Et in illa ſeptima die procedebant in huiuſmodi leticia intātū ꝙquedam ibi facta non licebat fieri in die ſabbati: cuius

circuitiōis memoria hodie ſit inter eos in gyro rotuli legis cum altare non habeant. Sed ſi neomenia primi mēſis fuiſſet in ſexta feria ſequeretur ꝙ feſtum tabernaculorum concurreret in die dominica: vt patet computanti:⁊ ſic ſeptima dies tabernaculoruꝫ eſſet in die ſabbati vnde ceſſarent illa que dicta ſunt. Ex quibus omnibus elicitur quedam regula in calendarijs eorum vbiqꝫ et apudomnes diuulgata ⁊ vſqꝫ in hodiernum diem infallibiliterobſeruata: ꝙ prima dies ſolennitatis paſchalis nunqͣꝫeſt feria ſecunda quarta nec ſexta. Secundum eſt ꝙ anno quo chriſtus paſſus fuit concurrit coniunctio luminarium prope equinoctiū vernale iuxta veram computationem hebreorum que eſt ẜm mediuꝫ curſum ſolis ⁊ lune vt dictum eſt in feria quinta poſt. xix. horam cum certis minutis: hoc eſt certiſſime calculatum per me et cumperitis hebreorum diligentiſſime repertum et concordatum. Quibus preſuppoſitis patet ſolutio dubij predicti.Nam in anno paſſionis chriſti licet coniunctio luminarium vt dictū eſt fuit feria quinta non potuit in ea neomēnia figi ꝓpter ip̄ius vetuſtatē: qꝛ fuit vltra. .xviij. horā vt pꝫin ſeptimo p̄ſuppoſito: ⁊ ꝑ ꝯn̄s occurrit primus caſus repellendi. sͣ. dictus. habuit ergo tranſferri ad ſequentē diem̄. ſed quia ſequēs erat ſexta feria: nec in ea poterat neomenia aſſignari vt dcm̄ eſt: nam eſt ſcd̓s caſus repulſionis iam dictus: habuit ergo repelli ſeu tranſferri neomenia ad diem ſabbati: ⁊ ꝑ ꝯn̄s. xv. luna fuit eodem ānoẜm hebraicā cōputationē legitimā ⁊ aſſuetam in die ſabbati in qua ꝯcurrūt due feſtiuitates ſolennes apud eosſabbatina et paſchalis que eſt prima ſolennitas azimoꝝ⁊ ſic erat magna dies illa ſabbati ẜm iohanneꝫ: ⁊ in feriaſexta immediate precedenti fuit ẜm eos. xiiij luna in qualegitime erat paſcha immolandum. Un̄ in eadē ſexta feria fuit immolatus verus agnus paſchalis ab eis: ſil̓r ettypicus ꝓ cuius typici manducatione vt non contamīarentur nō intrauerūt p̄torium ẜm iohannem. Chriſtꝰ autem in huiuſmōi neomenia primam repulſam tm̄ tenuit⁊ nō ſcd̓aꝫ. Prima em̄ ē rationabilis in ſe et ſine reſpectuad feſta futura: ſed ſolum ꝓpter votuſtatem coniunctōis:vnde neomenia illius anni apud ipſum fuit trāſlata adſextam feriā: ſed de ſexta ad ſeptimam nullatenus debuit tranſferri apud eum: nam ratio illiꝰ repulſe ex feſtis futuris in menſe ſeptimo dependebat vt pꝫ ex iam dictis: q̄feſta .ſ. futura cū xp̄s ſciuiſſet ꝑ paſſione ſua de ꝓpinqͦ imminentē ceſſari ſicut ⁊ cetera legis cerimonialia nll̓aꝫ vꝫhēbāt trāſferēdi ſeu repellēdi p̄ſertī neomeniā: vt pꝫ ītuenti: nā ceſſante cā p̄ſertī finali ceſſare hꝫ effectꝰ. Fuit ergo iuxta veriſſimā ⁊ infallibilē noticiā xp̄i neomenia tēꝑeſue paſſionis in ſexta feria. Sil̓r ⁊ prima dies paſchalisſolēnitatis hec eſt. xv. luna apd̓ eū: vn̄ ⁊ in feria. v. p̄cedēti fuit vera. xiiij. luna in qua paſcha cū diſcipul̓ tꝑe determinato ẜm legꝭ veritatē māducauitꝭ. In hoc etiā vr̄ concordare magiſter hiſtoriarū. d. Ꝙ ſi tabulam cōputi diligenter retro percurramus inueniemus ꝙ tēpore paſſionis chriſti feria ſexta fuit. xv. luna: ⁊ hoc eſt veꝝ licet tabula noſtri computi ſit groſſior qͣꝫ hebraica in hac materiaEx quibus babetur ꝙ tēꝑe paſſionis chriſti duplex fuit.xiiij. luna ſicut et neomenia primi menſis: vna .ſ. vera ſimul et legitima ẜm veram computationem chriſti cuncta legis myſteria tā pn̄tia qͣꝫ futura ſciētis. Alia ꝟo legitima tm̄ ẜm communem et aſſuetam computationē aliorū omniū preter chriſtum: et in vtraqꝫ. xiiij. vterqꝫ agnꝰfuit immolatꝰ verꝰ et typicus. In. xiiij. em̄ vera et legitima que fuit feria quinta chriſtus manducauit agnum typicū: ⁊ ꝯſequenter verū agnum ſub ſacramento diſcipulis tradidit. In. xiiij. vero legitima tm̄ que fuit ſexta feria agnus verꝰ fuit immolatꝰ: ꝯn̄ter aūt typicꝰ: ⁊ ſic reddendo ſingula ſingulis oīa veraciter cōcordant̉. Nā matheus. mar. ⁊ lucas qͥ de cena dn̄i noͣbilē mētionē fecerūtexprimendo in illa agnū paſchalē ſolū innuūt xp̄m cū diſcipul̓ māducaſſe: ⁊ ī eadē ſacr̄m euchariſtie inſtituiſſe: vtptꝫ ex eoꝝ dictis: qͥlibet em̄ eoꝝ ip̄am feriā quintam notat tāqͣꝫ ꝓpriā ad īmolationē agni: ⁊ ꝑ ꝯn̄s. xiiij. lunā ẜmverā computationeꝫ chriſti p̄dictā ẜm quā aucͣtoritates