.II.

.II.I

p̄cipitauit ſemetip̄m virilit̓in turbas: ꝗbuſ velociter locū dantibꝰ caſui eius: venitꝑ mediaꝫ ceruicē. Et cū adhūc ſpiraret accēſuſ aīo ſurrexit ⁊ cū ſanguis eius magno fluxū d̓flueret ⁊ grauiſſimis vulneribus eſſet ſaucius: curſu turba pertrāſijt⁊ ſtans ſupra quandaꝫ petrā preruptā ⁊ iam exāguiſeffectus: cōplexuſ inteſtinaſua vtriſqꝫ manibus proiecit ſuper turbas inuocansdn̄atoreꝫ vite ac ſpūſ: vt hͦilli iteruꝫ redderet: atqꝫ itavita defunctuſ eſt. ¶. XV.Icanoͣr autē vt cōperit iudaꝫ eſſe in locisſamarie co̓gitauit cū omniīpetu/ die ſabbati committe̓ bellum. Iu̓deiſ vero quiillū ꝑ neceſſitateꝫ ſequebātur/ dicentibꝰ ne ita ferocit̉⁊ barbare feceris: ſꝫ honoreꝫ tribue diei ſanctificationis ⁊ honora eū qui vniu̓ſa cōſpicit. At ille infelix interrogauit ſi ē potens in celo ꝗ īperauit agi diē ſabbatoꝝ: ⁊ reſpondentibuſ illiſ:eſt dominus viuus ipſe incelo potēs ꝗ iuſſit agi ſeptimā diē. At ille ait: Et egopotens ſū ſuꝑ terrā ꝗ impero ſumi arma ⁊ negocia regis impleri. Tame nō obtinuit vt conſilium perfice-

ret. Et nicanor quideꝫ cūcuꝫ ſūma ſuperbia erectuscogitauerat commune tropheū ſtatuere d̓ iuda. Machabeus autē ſemper confidebat cum omni ſpe auxiliū ſibi a dn̄o affuturum: ethortabat̉ ſuoſ ne formidarent aduentun nationum:ſed in mente haberēt adiutoria ſibi facta de celo: ⁊nunc ſperarent ab omnipotente ſibi affuturā victoriā.Et allocutus eos de lege ⁊prophetis: admoͣnēs etiaꝫcertamīa que fecerāt priuſpromptiores cōſtituit eosEt ita aīs eoꝝ erectiſ ſimulon̄debat gentiū fallaciaꝫ: ⁊iuramentoꝝ preuaricatiōꝫSingulos aūt illoꝝ armauit nō clypei ⁊ haſte munitione: ſed ſermonibus optimis ⁊ exhortationibus expoſito digno fide ſomnio:per qd̓ vniu̓ſos letificauit.Erat autem huiuſmodi viſus: Oniaꝫ qui fuerat ſūmꝰſacerdos uiꝝ bonū ēt benignū: vērecūdū: viſu moͣdeſtū moribꝰ: ⁊ eloꝗo decorū⁊ ꝗ puero ī v̓tutibꝰ exercitatꝰ ſit manꝰ ꝓtēdēteꝫ: orareꝓ oī ppl̓o iud̓oꝝ. Poſt hͦapparuiſſe e̓t aliū viꝝ etate⁊ gl̓ia mirabilē/ ⁊ magni d̓coris habitudinē circa illūRn̄dentem v̓o oniā dixiſſe

brio hēretur: ſicut ſanſō ſe int̓fecit: Iudicū. xvj. ⁊ ſaul pͥRegū. vlt̓. vt dictū fuit ibideꝫ: Et in his duobꝰ caſibusdicunt hebrei ꝙ non ſolū licitū eſt: ſꝫ ēt meritoriū int̓ficere ſeip̄m: qꝛ talis int̓fectio ordīat̉ in deū. Si aūt hͦ faciat aliquis ꝓpter ſemetpſū: vtpote ad euadenduꝫ lōgūuel grauem cruciatum vel infamiam ſui ⁊ ſuorumſi moriatur vilimorte: hoc ſemꝑeſt illicituꝫ. Et vtdicūt aliqui hocmodo intelligendum eſt dictuꝫ auguſtini quod habetur hic ī gloſaque talis eſt: Hisexceptis quos lexiuſta generaliter:⁊ ipſefōs iuſticiedeꝰ ſpecialiter occidi iubet: quiſqͥshominum vel ſeipſum vel quemlibet aliuꝫ occiderit homīcidij crimine innectetur:vnde ⁊ ſcripturalibri huiuſ que recepta eſt ab eccleſia ad legenduꝫ ꝓinformatōne mōrum: nō videturhic raziam arguere: ſed magis cōmendare d̓ ſui ipſius interfectioneSi autem predicta non ſufficiuntad eius excuſationeꝫ: poteſt dici ꝙfecit hoc per ſpecialem inſtinctu ſpirituſſancti. Oēsenim homīes ſūtdeo mortis debitores: qd̓ debituꝫdeus poteſt repetere quādocunqꝫvult: ⁊ quomodocunqꝫ: vtpote permanum propriaꝫſiue per alienam.¶ Cetera patent inin littera.Ca. XV.a Icanor autem. hic conſequenter ponitur manifeſtatio violati federis in impugnatione iude. Circa qd̓ponitur primo belli apparatus: ſcd̓o cōflictus: ibi Rcanor autem: tertio laudabilis terminus: ibi Cunqꝫ ceſſaſſent. Irima in duaſ: quia primo ponitur apparatuſ

hoc ſub pena mortis cogebantur. Dicentibuſ ⁊cͣ. ſequitur:e ¶ Eſt dominus viuꝰ ⁊cͣ. I. ſcꝫ celebrem ⁊ quietatū vt habetur Exodi vigeſimo. f ¶ Tamen nō obtinuit ⁊cͣ. I. ſcꝫde captione iude ⁊ ſocioꝝ ſuorū diſperſiōe ſcd̓m regis mādatuꝫ capl̓o precedenti. g ¶ Machabeꝰ auteꝫ. hic ꝯſeq̄nt̉̓ponitur apparatꝰ exparte iude: et primoper bonaꝫ exhortationeꝫ: 2º per deuotamorationem: ibi Et cūiam omneſ. prima induas: qꝛ primo ponitur exhortationis actus: 2º effectus: ibi Exhortati itaqꝫ. Primain duas: qꝛ primo ponitur exhortatō generalis: cū dr̄ h ¶ Cōfidebat ſemꝑ cū om̄iſpe .ſ. victorie affuture n̄ virtute humanaſed diuina: ideo ſb̓ditur: i ¶ Et hoͣtabatur ſuos ne formidarent. alleganſ ꝙ maiꝰauxiliuꝫ haberent̉ .ſ.diuinum. k ¶ Sedī mente hērēt adiutoria ſibi ſcā de celo. ⁊ſic bn̄ficijs p̄ſtitꝭ ſperarent de preſtandis.l ¶ Et allocutꝰ ē eosde lege ⁊ prophetis.admonentibꝰ pugnare pro patria ⁊ legibꝰdiuinis. m ¶ Admonēs etiaꝫ certamina que fecerāt priuſ.qͦrū perderent laudē⁊ meritum ſi fugerētvt effeminati.n ¶ Simul oſtendēsgentium fallaciaꝫ. ſcilicet Nicanoris ⁊ ſuorum qui fedus fregerunt iuramento firmatum. o ¶ Singulos auteꝫ. Hic cōſequenter ponitur exhortatio ſpecialiſ perexpoſitionem cuiuſdam viſioniſ facte iude: cuius ſeries ponitur: cum dicitur:p ¶ Erat āt huiꝰ modi viſus. i viſio in ſōnijs iude oſtenſa. q ¶ Oniam qui fuerat ſummus ſacerdos. vt habetur ſupra tertio capitulo. r ¶ Uirum bonum. quantum ad mentis virtutem. s ¶ Et benignuꝫ. erga pauperes. t ¶ Uercundum viſu .i. horrentē omneꝫ turpitudinem. v ¶ Modeſtum moribus .i. in omni actu ⁊geſtu. x ¶ Manus protendentem orare. ſupplenduꝫ eſthoc videbat iudas in viſione. y ¶ Poſt hec apparuiſſeipſi iude. z ¶ Et alium virum etate ⁊ gloria mirabileꝫ.ipſi iude. Et propter hāc admirationē ſubditur: a ¶ Reſpondentem vero Oniam dixiſſe. ipſi iude.